Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


ΑΠΟ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΣΤΗΝ ΦΑΙΔΡΟΤΗΤΑ / ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ...
1157 αναγνώστες
Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010
10:14

Απ΄ότι φαίνεται  το πείραμα της Μπογκοτά (βλ. προηγούμενο) σας φάνηκε πολύ μακριά μας και ίσως να είπατε "τι σχέση έχει με μας;".

Επειδή οι  πολιτικοί μας έχουν κακή σχέση με το χιούμορ γι αυτό έχουμε φαινόμενα σαν του κυρίου παρακάτω.

Ταπεινή μου γνώμη. Το χιουμορ μπορεί να οδηγήσει σε γελοιότητα.

Θα πείτε ό Antanas Mockus  (ο δήμαρχος της Μπογκοτά) ήταν καθηγητής μαθηματικών και φιλοσοφίας, ο δικός μας τι ήταν.  Κι όμως δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Όταν κακοποιούμε τον Αριστοφάνη και τον μετατρέπουμε σε παράσταση Δελφινάριου τα δε σκηνοθετικά ευρήματα είναι επιπέδου Νηπιαγωγείου (οι κύριοι με τα μαύρα ημίψηλα που δεν θέλουν την "Ειρήνη"  και άλλα τέτοια) σημαίνει ότι έχουμε βαθύτερο πρόβλημα. Αφήστε δε τη βωμολοχία.

Περιμένετε να δείτε  άπειρες αναφορές στο ΔΝΤ είτε στους τίτλους των καλοκαιρινών επιθεωρήσεων είτε και στις καλοκαιρινές παραστάσεις- διασκευές του Αριστοφάνη.  Δηλώνω ότι στην πρώτη παράσταση του "Πλούτου" που θα δώ αναφορές στη Τρόικα ή στο ΔΝΤ θα λειτουργήσω ως αρχαίος Αθηναίος και θα εξσφενδονίσω κρόμμυα ανακράζων " Ωιμέ, Βαβαί, Παπαί, Οτοτοτοί!  

Εξ΄ου και το προσφάτως ανακαλυφθέν σύνθημα στας υπωρείας της Ακροπόλεως " ΟΥΑΙΒΑΥΑΙΑΠΑΙΣΙΑΙΒΩΒΕ"

Το ελληνικό πολιτικό χιούμορ

 

Καλημέρα σας

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

13/05 12:07  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Ωραιοτάτη κραυγή!

;)
13/05 17:23  nhad
Χμ, εδώ και κάτι αιώνες αποφεύγω τον Αριστοφάνη όπως ο διάολος το λιβάνι, ακριβώς γι αυτό το λόγο. Μόνο που θυμάμαι μερικές παραστάσεις του Σολωμού, επανέρχεται η αγανάκτηση.

Και μιας και έγραψα για λιβάνια, ιδού ένας λιβανωτός για τη μετατροπή του Αριστοφάνη σε επιθεώρηση:
http://www.kathimerini.gr/4Dcgi/4dcgi/_w_articles_kathglobal_1_13/06/2004_1282938

Όπως βλέπετε, υπάρχει και η άλλη άποψις, και μάλιστα από ειδικούς. Ο δε Σολωμός έχει πλέον αναγορευτεί σε μεγάλο δάσκαλο.
13/05 20:16  jerri
Κι αυτός καραγκιοζιλίκια κάνει αλλά ξέχασε να κάνει κάτι για τον νομό...
13/05 20:45  Μαικήνας
NHAD για να μην θεωρηθώ αμετροεπής ο Σολωμός ήταν ιερό τέρας μιας εποχής που για να λέμε του στραβού το δίκιο ήταν βουτηγμένη στην αισθητική συντήρηση στο όνομα της υπεράσπισης του "εθνικά αποδεκτού". Με άλλα λόγια απο τον μακαρίτη Σολωμό στον Μιχαηλίδη υπάρχει απόσταση και χρονική και αισθητική. Είδα μια παράσταση του και σοκαρίστηκα εγώ ένας της γενιάς του Πολυτεχνείου που τέλος πάντων στο όνομα της προοδευτουριάς, που λέει και ο Καλοχαιρέτας, καταπίναμε διάφορα.
14/05 09:09  nhad
Ο Σολωμός συνυπήρχε με τον Κουν. Μεταξύ τους το χάος. Ο Κουν πράγματι ήταν ριζοσπαστικός στην εποχή του. Ο Σολωμός έκανε ακριβώς αυτό που περιγράφεις πιο πάνω: Επιθεωρήσεις ενδεδυμένες το μανδύα της τέχνης. "Πιο πιστή αποτύπωση της επικαιρότητας σε έργα θεατρικά δεν ξανάγινε ούτε πριν, ούτε μετά", γράφει ο λιβανωτός στον οποίο παραπέμπω, και έχει απόλυτο δίκιο.
14/05 10:11  Μαικήνας
Εντάξει. Επείσθην
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις