Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. ΚΑΒΑΦΗΣ ή ΓΚΡΑΜΣΙ; Οχι, καρδιά.
845 αναγνώστες
Τρίτη, 18 Μαΐου 2010
18:58

Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας.

Το blog αυτό ξεκίνησε με κάποιες σκέψεις για τον πολιτισμό. Όχι τον πολιτισμό πών πολιτιστικών γεγονότων. Για να φτάσουμε στο πολιτιστικό γεγονός πρέπει να προηγηθούν πολλά. Δημιουργική σύλληψη. Εσωτερική ώθηση του δημιουργού που δεν είναι άλλη απο αυτή τη δύναμη που τον ωθεί ακόμα και βασανίζοντάς τον. Μορφοποίηση. Εσωτερικός έλεγχος (κάτι σαν internal audit). Δοκιμές, προσαρμογές, φινιρίσματα. Και μετά απ΄όλα αυτά, ίσως και άλλα, έρχεται η στιγμή της κοινοποίησης. Η στιγμή που το δημιούργημά σου φεύγει απο τα χέρια σου. 

Αυτός ο πολιτισμός και όχι εκείνος  των πολιτιστικών γεγονότων, χρειάζεται και άλλες προϋποθέσεις. Την κουλτούρα ή επι το ελληνικότερο τις νοοτροπίες, τις προσωπικές στάσεις, τις πρακτικές.

Το 1990 σε μια κωμόπολη της Στερεάς Ελλάδα, μαζί με μια μικρή ομάδα δασκάλων φιάξαμε ένα μικρό πρωτοποριακό για τα πράγματα τότε θεσμό. Ήταν το πρώτο Κέντρο Παιδικής Δημιουργίας, Απασχόλησης και Εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Έγινε χάρις την πρωτόγνωρη για δήμαρχο επαρχιακής πόλις διαισθητική κατανόηση της ιδέας. Το Παλιό Σχολειό είχε και στοιχεία απο τα post school centers στη Σουηδία. Είχε και πολλά άλλα. Πολλά στοιχεία απο Waldorf education αλλά και απο διάφορα εκπαιδευτικά πειράματα.

Οταν ξεκινήσαμε είχαμε κάνει έναν λεπτομερή σχεδιασμό θεωρώντας ότι τα παιδιά της περιοχής θα αντιδρούσαν σε ένα πρόγραμμα που τα θεωρούσε μικρούς ερευνητές. Πολύ γρήγορα καταλάβαμε ότι πρώτα έπρεπε να τα μάθουμε να βάζουν το βιβλίο με την ράχη προς τα έξω ή να μάθουνε να χρησιμοποιούν εγκυκλοπαίδεια με δημιουργικό τρόπο και όχι με το copy paste της εποχής που ήταν η φωτοτυπία και άλλα τέτοια. Στις εποχές της δόξης του Π.Σχ. είχαμε 70 παιδιά κάθε απόγευμα.

Καταλάβαμε πώς υπάρχει μια τομή του πολιτισμού με την παιδεία. Το να καταλαβαίνουν τα παιδιά τον Σεφέρη είναι πολιτισμός θα πείτε. Το να μην σκίζουν το βιβλίο τι είναι; Τα όρια ανάμεσα στην πρακτική παιδεία (πχ πλένουμε τα χέρια μας πριν φάμε) και στον πολιτισμό δεν  υπάρχουν στην πράξη. Και όλα μαζί είναι αυτό που έλεγε ο μακαρίτης ο Γκράμσι " Κουλτούρα είναι το σύνολο των κοινωνικοποιημένων γνώσεων και πρακτικών". Ο Καβάφης το είχε πεί αλλιώς, πιο σαρκαστικά.  Ελπίζω να το θυμάμαι σωστά. "Κουλτούρα είναι ότι μας έχει απομείνει αφού ξεχάσουμε ότι έχουμε μάθει" 

Το Παλιό Σχολειό πορεύθηκε 15 περίπου χρόνια. Κάποια στιγμή ένας απο τους επόμενους Δημάρχους είπε "τι τα θέμε αυτά τώρα;"

Ίσως να είχε δίκιο. Ίσως η κοινωνία μας να μας δίνει άλλες δυνατότητες. Κάτι το computer, κάτι οι υποσχέσεις της ευμάρειας κάτι η αμυντική απομόνωση, οδηγούν σε άλλους τρόπους ψυχικής και πολιτισμικής επιβίωσης.

Κια ερχόμαστε στην Ελλάδα του 2010 να λέμε στα παιδιά

 

«Σε άρθρο που θα δημοσιευτεί στην εφημερίδα του σχολείου σας να αναφερθείτε στην σημασία της αυτομόρφωσης και να προτείνετε τρόπους πραγμάτωσής της σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου»             Θέμα έκθεσης στις φετινές Πανελλαδικές.

 

Αυτομόρφωση.  Κάποτε, στο χώρο της Αριστεράς, έλεγαν: "Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαί σου και διάβαζε πολύ". Ένας  τέτοις βαθιά αυτομορφωμένος και όχι παρα- μορφωμένος άνθρωπος ήταν ο Αντώνης Καρκαγιάννης. Έφυγε πρόσφατα.

Ολα αυτά με γεμιζουν θλίψη. Θλίψη για το θάνατο του Καρκαγιάννη. Θλίψη για την ειρωνία που εμπεριέχει το θέμα των Πανελλαδικών. Θλίψη που ακόμα μπερδεύουμε την παιδεία, τον πολιτισμό και την κουλτούρα. Θλίψη για την αβεβαιότητα που μας στραγγίζει σιγά σιγά απο την δημιουργική ανθρωπιά και απο την ανθρωπιά της δημιουργικότητας.

Δεν ξέρω τι να σας πω. Ελπίζω να μπορέσω να συνεχίσω το blog τούτο.

Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.

Σχόλια

19/05 09:33  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Σας παρακαλώ να συνεχίσετε το blog.
Η παρουσία σας ομορφαίνει την blogoγειτονιά.

Καλή συνέχεια και ψηλά το κεφάλι.
19/05 10:01  Μαικήνας
Επανέρχομαι δριμύτερος φίλτατε.
Ειλικρινά δεν ήταν καπρίτσιο.
Με είχε πάρει ξαφνκά απο κάτω. Απο την Κυριακή όπου με διάθεση λανθάνοντος χιούμορ έγραφα για τις χαλαρές σχέσεις. Όμως και το χιούμορ είναι οδυνηρό μερικές φορές.
Τέλος πάντων. Σας ζάλισα. Σας ευχαριστώ όμως εκ βάθους καρδίας.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις