Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάρτης - Ο πόλεμος όλων εναντίων όλων και η κατάρευση του κοινωνικού κορπορατισμού.
926 αναγνώστες
Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010
11:24

 

Ο κος Στούπας στο σημερινό του άρθρο  «Η Ελλάδα έχει ουσιαστικά χρεωκοπήσει» γράφει:

 

Με λίγα λόγια η χώρα έχει χρεοκοπήσει πολιτικά και πολιτισμικά. Οικονομικά τυπικά δεν έχει χρεοκοπήσει για χάρη του γοήτρου της Ε.Ε. και της σωτηρίας των τραπεζών. Αν δεν εκμεταλλευτεί τη συγκυρία θα έρθει και η τυπική οικονομική χρεοκοπία... 
 

Νομίζω ότι η χώρα και το διεθνές σύστημα βρίσκονται σε μια μεταβατική περίοδο και πολλά πράγματα θα αλλάξουν τα επόμενα χρόνια. Στη χώρα μας ειδικά, οι αλλαγές θα είναι δραματικές σε όλο τον κοινωνικό οικονομικό και πολιτικό  ιστό. Αυτό είτε χρεοκοπήσει τυπικά είτε όχι... 

http://www.capital.gr/stoupas/?i=i21052010

 

Αυτό που έχω να συμπληρώσω είναι πως ο μεταπρατικός και κρατικοδίαιτος καπιταλισμός ή τέλος πάντων το κακέκτυπό του, εξέθρεψαν και έναν κοινωνικό κορπορατισμό. Ο όρος είναι αδόκιμος, αλλά μήπως και ο όρος κοινωνικός φιλελευθερισμός δεν είναι;

Αφορά την  γενικευμένη θεμελίωση δικαιωμάτων όχι με  κλασσικού τύπου αγώνες αλλά με ένα συνδικαλιστικό κλεφτοπόλεμο  εργασιακών ομάδων  ο οποίος και φαλκίδευσε την όποια δυνατότητα οικοδόμησης ενός   κινήματος εργαζομένων  που δεν θα  δεχόταν τις έμμεσες παροχές (άσχετα επιδόματα κλπ) αλλά θα διεκδικούσε  μερίδιο στον πραγματικά  παραγόμενο πλούτο. Φυσικά το πολιτικό σύστημα εξέθρεφε τέτοιες λογικές (βλ. άρθρο Κου Στούπα)

Το ανησυχητικό είναι ότι η  κορπορατίστικη νοοτροπία είναι αυτή που οδηγεί στον πόλεμο όλων εναντίων όλων. Η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού είναι επι θήραις. Η γενίκευση της δυστυχίας όταν συνοδεύεται απο μια γενική κατακραυγή  καλλιεργεί το έδαφος για την εμφάνιση μεσιανικών λύσεων. Μην σας κουράζω.  Τούτο μόνο θα πώ.

Ας είμαστε  σκεπτικοί σε κατηγοριοποιήσεις, γενικεύσεις, δαιμονοποιήσεις, αυθαίρετες στοχοποιήσεις, μαγικές λύσεις και τέλος σε ότι αποβλέπει στην ικανοποίηση του βαθιά πληγωμένου συναισθήματος.

 

Τα κείμενα παρακάτω είναι για περαιτέρω σκέψη.

 

 

Corporatism

In the last half of the 19th century people of the working class in Europe were beginning to show interest in the ideas of socialism and syndicalism. Some members of the intelligentsia, particularly the Catholic intelligentsia, decided to formulate an alternative to socialism which would emphasize social justice without the radical solution of the abolition of private property. The result was called Corporatism. The name had nothing to do with the notion of a business corporation except that both words are derived from the Latin word for body, corpus.

The basic idea of corporatism is that the society and economy of a country should be organized into major interest groups (sometimes called corporations) and representatives of those interest groups settle any problems through negotiation and joint agreement. In contrast to a market economy which operates through competition a corporate economic works through collective bargaining. The American president Lyndon Johnson had a favorite phrase that reflected the spirit of corporatism. He would gather the parties to some dispute and say, "Let us reason together." Απο την ιστοσελίδα του  San Diego University

Και μια άλλη εκδοχή απο το ΕΚΕΒΙ (εθνικό κέντρο Βιβλίου)

Κορπορατισμός

Συνεργασία μεταξύ των κοινωνικών τάξεων με την πίεση και υπό την αιγίδα του φασιστικού κράτους, για τη διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και τη διατήρηση του status quo.

Μέτρα:

  • απαγόρευση της απεργίας
  • εγγύηση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων
  • οικονομική ενίσχυση του κράτους και των βιομηχάνων

[...] H Πρωτομαγιά, ημέρα πάλης άλλοτε για το διεθνές εργατικό κίνημα, αποτελούσε από το 1933 και μετά επίσημη εορτή ως "ημέρα εθνικής εργασίας". [...]

[...] "η επίλυση του κοινωνικού ζητήματος μπορεί να παρακαμφθεί, εάν δοθεί στον εργάτη περισσότερη τιμή αντί περισσότερου μισθού, περισσότερη χαρά αντί περισσότερου ελεύθερου χρόνου, περισσότερο μικροαστικό αυτοσυναίσθημα αντί καλύτερων εργασιακών και βιοτικών συνθηκών". [...]

Gustav Auernheimer, Σοσιαλδημοκρατία, Εθνικοσοσιαλισμός, Κριτική Θεωρία. Δοκίμια για τη σύγχρονη ιστορία της Γερμανίας, Πλέθρον, Αθήνα 1999

Απο την ιστοσελίδα του ΕΚΕΒΙ (εθνικό κέντρο βιβλίου)

 

 

Τέλος ένα κείμενο του  ΤΖΟΝ ΡΑΛΣΤΟΝ ΣΟΛ  απο το βιβλίο του «Πολιτισμός χωρίς συνείδηση», εκδόσεις Ροές, σχετικό με το φαινόμενο του κορπορατισμού.

 

Ο ρόλος του συγγραφέα είναι να επιβάλλει το ρυθμό της επικοινωνίας και ν' αποφεύγει το συμβιβασμό με τις κυρίαρχες αντιλήψεις και την κολακεία. Ο Σωκράτης, στην Απολογία του, στη γραμμή υπεράσπισης δηλαδή που ακολούθησε κατά τη διάρκεια της δίκης του, είπε ότι δεν είχε άλλη επιλογή πέρα από το να περιφέρεται στους δρόμους φιλοσοφώντας, «εξετάζοντας τον εαυτό του και τους άλλους». Τα έβαζε με τους πάντες -γι' αυτό και ενοχλούσε τους πάντες- από τους εμπόρους μέχρι τα παιδιά. Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στη στάση του Σωκράτη και, παραδείγματος χάριν, στην ακατάπαυστη κριτική του μεγάλου Γερμανού μυθιστοριογράφου Χάινριχ Μπελ για τους νεόπλουτους της μεταπολεμικής Γερμανίας ή, όπως το έθεσε ο Gordon Craig, στην «πωρωμένη και γραφειοκρατική κοινωνία που πίστευε μόνο στην εξουσία, την επιρροή και το χρήμα».

Αυτό που ο Σωκράτης και ο Μπελ κόμισαν στη σκέψη ήταν η γνώση που ενθαρρύνει την αμφιβολία. Και η αμφιβολία είναι ουσιώδους σημασίας σε μια κοινωνία που στηρίζεται στον πολίτη, δηλαδή σε μια δημοκρατία.

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά σε μια κορπορατιστική κοινωνία; Τι σημαίνουν δηλαδή για τη δική μας κοινωνία; Θα έλεγα, κατ' αρχήν, ότι ο ρόλος του συγγραφέα -και της γλώσσας- είναι πιο δυσδιάκριτος στις μέρες μας απ' ό,τι ήταν από το τέλος του Μεσαίωνα και μετά.

Είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν υπήρξαν τόσοι πολλοί συγγραφείς, τόσα πολλά βιβλία, τέτοιος καταιγισμός γλωσσών γύρω μας μέσω τόσων πολλών νέων συσκευών επικοινωνίας.

Σε μια κορπορατιστική κοινωνία, οι περισσότεροι άνθρωποι που βρίσκονται σε υπεύθυνες θέσεις -δημόσιες ή ιδιωτικές- ανταμείβονται επειδή ακριβώς ελέγχουν τη γλώσσα. «Η Γνώση είναι Δύναμη». Αυτός ήταν ο πηχυαίος τίτλος ο οποίος διαφήμιζε ένα συνέδριο που διοργάνωσε η International Herald Tribune. Σε μια κορπορατιστική κοινωνία, η γνώση κατέχεται και ελέγχεται, αγοράζεται και πωλείται -η γνώση βεβαίως που αξιολογείται ως σημαντική.

Τα άτομα που κατέχουν γνώση, κατέχουν δύναμη -όπως βέβαια αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη στις μέρες μας- λαμβανομένων υπ' όψιν των διαχειριστικών και τεχνοκρατικών ελίτ. Η γνώση είναι ένα από τα νομίσματα των ανθρώπων των συστημάτων, όπως ήταν και για τους αυλικούς στα ανάκτορα των Βερσαλλιών. Οι άνθρωποι αυτοί επιδιώκουν ν' αποκτήσουν καίρια θέση στη δομή του συστήματος , που θα εξασφαλίζει τη δυνατότητα να εμποδίζουν την πρόσβαση σε άλλους και να την κρατούν μόνο για τον εαυτό τους. Στη συνέχεια, απαιτούν αποδοχή και «μάρκες» προκειμένου να συμμετάσχουν στο παιχνίδι του συστήματος· κατά συνέπεια χρειάζονται την πληροφόρηση.

Οταν οι ελίτ μας δεν μοιάζουν με τους εν λόγω αυλικούς των βασιλέων, μας θυμίζουν τους σχολαστικιστές καθηγητές του τέλους του Μεσαίωνα, οι οποίοι είχαν ως επάγγελμά τους να μετατρέπουν τις συζητήσεις σε ατέρμονα βυζαντινολογήματα, ώστε να γίνονται απαραίτητοι στην εξουσία.

Τι θα μπορούσαμε όμως να πούμε σχετικά με αυτή την απίστευτη γλωσσική φλυαρία που μας κατακλύζει καθημερινά -κυρίως μέσω της τεχνολογίας της πληροφόρησης- ξεκινώντας από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και φθάνοντας μέχρι το τελευταίο μοντέλο ηλεκτρονικού υπολογιστή που κυκλοφόρησε στην αγορά; Ειλικρινά, αν αυτός ο γλωσσικός καταιγισμός δεν σχετίζεται κατά κάποιον πρακτικό τρόπο με τις δομές της εξουσίας, τότε δεν αποτελεί παρά μια ανόητη φλυαρία. Ο πιο αξιοσημείωτος μηχανισμός εκτόνωσης πιέσεων που επινοήθηκε ποτέ.

Το 18ο αιώνα, οι στοχαστές του Διαφωτισμού πίστευαν ότι η πρόσβαση στη γνώση θα προσέφερε καταλυτικά επιχειρήματα εναντίον της αδικίας. Αυτά τα κηρύγματα αλήθειας στόχευαν τις εξουσίες της εποχής -την εκκλησία και τη μοναρχία. Η σημερινή εξουσία χρησιμοποιεί, ως κύρια δικαιολογία για τη διάπραξη αδικίας, τη γνώση που κατέχουν οι ειδικοί της. Αυτοί ξέρουν και, κατά συνέπεια, αυτοί πρέπει να κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο. Κάπως έτσι κλείνουν νοσοκομεία, η δημόσια παιδεία συρρικνώνεται, και οι φόροι επιβαρύνουν όχι αυτούς που έχουν χρήματα αλλά αυτούς που δεν έχουν. Σήμερα, λοιπόν, η γνώση χρησιμοποιείται αποτελεσματικότερα για να δικαιολογήσει την αδικία παρά για να την εμποδίσει.

Αυτό εγείρει ένα σημαντικό ερώτημα για το ρόλο της ελευθερίας του λόγου. Στις μέρες μας διαθέτουμε μεγάλη ελευθερία του λόγου. Αν όμως έχει μικρή επίπτωση στη διαμόρφωση της πραγματικότητας, τότε δεν πρόκειται για πραγματική ελευθερία του λόγου. Αν δεν έχει πρακτική χρησιμότητα, ο λόγος είναι απλώς διακοσμητικός.

Οι κορπορατιστικές δομές έχουν κατορθώσει, με μεγάλη επιτυχία, να περιορίσουν αυτή τη χρησιμότητα. Οι ενέργειες του ιδιωτικού τομέα συσκοτίζονται σ' έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο θολός από τον καταιγισμό πληροφοριών -από τη ρητορική δηλαδή και την προπαγάνδα -που κατακλύζουν όσους δεν ανήκουν στις διάφορες ομάδες συμφερόντων.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/04/2002


Ελπίζω να σας φανούν χρήσιμα όλα αυτά

 

Σας ασπάζομαι

 

Μαικήνας

 

Σχόλια

21/05 16:59  PREMIUM
Τα μέσα ενημέρωσης να τα διαβάζουμε και να τα...ακούμε με προσοχή !
Κανάλι 10 (χρηματιστηριακή εκπομπή) ο δημοσιογράφος δηλώνει χαιρέκακα !
Οι Γερμανοί μια φορά πιάστηκαν κορόϊδα στον ΟΤΕ και ήταν...ΤΟΤΕ !
Με τέτοια..."σύμπνοια" πώς να πάει...μπροστά η...πατρίς ;-)
21/05 17:06  PREMIUM
Καλά για την ... πάρτη ούτε ... λόγος ! :-)
Σας ασπάζομαι ομοίως.
21/05 17:13  PREMIUM
Και για να μη θεωρηθεί ότι κοιτάζω την ... "πάρτη" μου : δεν εχω ... οτε ! :-)
21/05 17:20  PREMIUM
Να συνεχίσω και με τον κύριο Θωμάκο του SBC ???
21/05 18:06  Frapezitis
Τώρα νομίζεις ότι θα καταλάβει; Κι αν καταλάβει νομίζεις ότι θα καταλάβει αυτό που έπρεπε;
Δεν διαβάζεις ένα γράμμα, σαν κι αυτά που στέλουν οι δημοσιογράφοι στον εαυτό τους και το παρουσιάζουν ότι το στέλνει ο κόσμος που τους αγαπάει και τους θαυμάζει για τις μακακίες που γράφουν; Ποιο γράμμα; Που;
εεεεεεεεεε πάτα εδώ και καλή διασκέδαση!

http://frapezitis.wordpress.com/2010/05/21/%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%82-e-mail/
21/05 18:13  χορδιστής συναισθημάτων
21/05 18:38  Frapezitis
ΕΣΥ φταις. Τι ήθελες και τους έγραφες για ψάρια γράψτους για κεφτέδες χαμπάρι δεν θα παίρναν!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις