Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Φίρμες και γεμάτα θέατρα - Η μεταμόρφωση των κρατικών επιδοτήσεων
922 αναγνώστες
Κυριακή, 23 Μαΐου 2010
11:29

Έλαβα απο αναγνώστη του blog το παρακάτω κείμενο

 

Η απάτη του «αφιλοκερδώς».

 

Οι «μικροί» της παρέας (σολίστες της κλασικής μουσικής, κουαρτέτα εγχόρδων, σχήματα μουσικής δωματίου, ντουέτα, τρίο, κλπ), συχνά αντιμετωπίζουν αυτό ακριβώς το σχόλιο: «Μα πώς ζητάτε λεφτά για να παίξετε (έστω και λίγα) τη στιγμή που ο κύριος «D» (ή αν προτιμάτε «Τ» από το τάλιρο...), η κυρία «Χ.» ή οποιοσδήποτε άλλος ‘μεγάλος καλλιτέχνης’ παρουσιάστηκε εκεί και εκεί, αφιλοκερδώς.»

Ας δούμε λίγο, τί ακριβώς συμβαίνει:

Πριν λίγα χρόνια η κυρία «Χ», βγήκε στα κανάλια και ανακοίνωσε ότι «προσφέρει τα έσοδα από τον τελευταίο της δίσκο στις οικογένειες των δύο βάρβαρα δολοφονημένων Κυπρίων από τους Γκρίζους Λύκους στην πράσινη γραμμή», κλπ. Το θέμα μεταδόθηκε στις ειδήσεις των οκτώ όλων των μεγάλων ιδιωτικών καναλιών, με κομμάτια που βάστηξαν από ένα έως τρία λεπτά, με τα σχετικά πλάνα αρχείου από τη δολοφονία, αλλά συγχρόνως και με πλάνα από πρόσφατες συναυλίες της ερμηνεύτριας και τις δηλώσεις της.

Ερώτημα:

Πόσο θα στοίχιζε ανάλογος prime time χρόνος, αν αυτό δεν ήταν «είδηση», αλλά διαφημιστική καταχώρηση;

Και για να μην νομίζετε ότι είμαι κακεντρεχής και ζηλιάρης, σας θυμίζω τον ορυμαγδό που σηκώθηκε (για αμιγώς ποιοτικά κριτήρια, προς Θεού...), όταν ο ΟΗΕ αποφάσισε να κάνει μία συναυλία για την μικτή νεολαία της Μεγαλονήσου πάνω στην πράσινη γραμμή, όπου δεν θα εμφανιζόντουσαν οι γνωστοί προοδευτικοί υπερασπιστές της «Ρωμιοσύνης» της γενιάς μας, αλλά ο Σάκης Ρουβάς μαζί με ένα «τουρκάκο». (Ο χαρακτηρισμός ανήκει στον Δ. Σαββόπουλο.)

Ωστόσο, έστω να δεχτούμε ότι όλα τα παραπάνω έχουν και ένα στοιχείο πατριωτικής, κοινωνικής ή πολιτικής προσφοράς, κάποιας δηλαδή ευρύτερης ανταποδοτικότητας...

 

Το παρακάτω είναι πολύ πιο συνηθισμένο:

Ο Χ, Ψ, Ω, λαϊκός ή «έντεχνος» βάρδος εμφανίζεται σε «συναυλία για τους ομογενείς» στην Κωνσταντινούπολη, ή στη Γερμανία, ή σε νησί της άγονης γραμμής ή σε συναυλία για τους σκοπούς του τάδε σωματείου, όπως η κα Βίσση έκανε στο Ηρώδειο τον Σεπτέμβριο, η τελευταία ωστόσο έναντι μειωμένης αμοιβής και όχι αφιλοκερδώς. Αυτό ίσως απλώς να δείχνει πόσο κακομαθημένη είναι η εθνική μας Madonna, γιατί σε αυτές τις ιστορίες το «αφιλοκερδώς» είναι ο μεν ο κανόνας αλλά όπως υποστηρίζω, λίγη σημασία έχει τελικά.

Διότι απλούστατα ο/η εν λόγω σταρ (Βίσση, «Τ», «Χ. Α», « Λ. Π.» ή όποιος άλλος), για να εμφανιστεί χρειάζεται μουσικούς, μικροφωνικές, προβολείς, στροβοσκοπικά φώτα, support groups, χορευτικά, κάμερες τηλεόρασης, φροντιστές και πολλά-πολλά άλλα...

Ο ίδιος βέβαια αφιλοκερδώς εμφανίζεται. Ο manager και οι παρατρεχάμενοί του κανονίζουν όλες αυτές τις «λεπτομέρειες» που πιθανά να συναγωνίζονται τα έξοδα των 120 ατόμων της Κρατικής Θεσσαλονίκης ή των 80 των «Χρωμάτων» για μία ανάλογη μετάκληση ή εμφάνιση. Και επειδή σ’ αυτά τα θέματα χρειάζεται και η «τεχνογνωσία», αλλά και επειδή κανένας δεν παζαρεύει με έναν σταρ που εμφανίζεται «αφιλοκερδώς», κανείς δεν ψάχνει να δει ποιοί βρίσκονται πίσω από την «εταιρεία παραγωγής» που αναλαμβάνει την διεκπεραίωση της συναυλίας.

 

Ζήτω το αφιλοκερδώς λοιπόν !

 

Δώστε σε όλους τους καλλιτέχνες μας ανάλογη «αφιλοκέρδεια»...

 

Bartok

 

O Bartok είναι γνωστός στο χώρο της λόγιας μουσικής (Ένωση Ελλήνων Μουσουργών). Οφείλω όμως να διατυπώσω κάποιες σκέψεις δίκην ένστάσεως.

Γράφει λοιπόν ο φίλος :  

 

Ωστόσο, έστω να δεχτούμε ότι όλα τα παραπάνω έχουν και ένα στοιχείο πατριωτικής, κοινωνικής ή πολιτικής προσφοράς, κάποιας δηλαδή ευρύτερης ανταποδοτικότητας...

 

Θα του απαντούσα ότι δεν μπορούμε να κάνουμε "δίκη προθέσεων". Τα δημόσια πρόσωπα έχουν εν τέλει αυτό το δικαίωμα ή προνόμιο. Να έχουν πρόσβαση στους μηχανισμούς προβολής. Η χρήση του δικαιώματος  εναπάκειται στους ίδιους. Ο έπαινος ή  ο σκεπτικισμός  είναι δικαίωμα του κοινού. 

Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος του κειμένου  όπου αναφέρεται στις συνήθεις πρακτικές, μπορώ να πώ ότι έψαξα το ζήτημα και σας παραθέτω το σχετικό δημοσιεύμα της Ελευθεροτυπίας την 1η Ιουλίου 2009. Βέβαια το ζήτημα δεν είναι απλό. Λόγου χάριν το Ηρώδειο δεν είναι μόνο ένας εμβληματικός χώρος αλλά και δημόσιο αγαθό. Η παραχώρησή του με αυθαίρετα κρίτήρια δημιουργεί ζητήματα. Η διαχείριση τέτοιων δημόσιων χώρων έχει και ένα στοιχείο διαχείρισης συμβόλων. Εδώ ο ρόλος  της πολιτείας είναι σημαντικός. Κατά τη γνώμη μου ξεπερνά τα όρια ευθύνης του ΚΑΣ (με όλο το σεβασμό που έχω για το θεσμό) . Σε κάθε περίπτωση η προνομιακή παραχώρηση είναι έμμεση επιδότηση.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=59258

Ελπίζω να ήταν πιο ευρεπώς ενδεδυμένη στο Ηρώδειο.

 "Θυμίζουμε ότι το ζήτημα αυτό ήρθε για δεύτερη φορά στο ΚΑΣ μετά τις αντιρρήσεις που διατύπωσαν την περασμένη Τρίτη κάποια μέλη του για την παραχώρηση του Ηρωδείου στους Αννα Βίσση, Γιάννη Πάριο, Δημήτρη Μητροπάνο και Κώστα Χατζή. Κάλεσαν τους εκπροσώπους τους να εξηγήσουν γιατί ζητούν το θέατρο. «Μήπως γιατί οι καλλιτέχνες νιώθουν έτσι πως καταξιώνονται ή μήπως γιατί το κόστος είναι μικρό;». Είναι 3.000 ευρώ για κάθε παράσταση και 1.500 ευρώ για κάθε πρόβα, ενώ για φιλανθρωπικές βραδιές δωρεάν.

* Αρχικά διαβάστηκε επιστολή του εκπροσώπου της παράστασης που θα είναι αφιερωμένη στον Κώστα Χατζή, «Στα μονοπάτια των Τσιγγάνων» (28 Σεπτεμβρίου). Εξέφραζε έντονη δυσαρέσκεια γιατί το όνομα του Κ. Χατζή προκάλεσε προβληματισμό, αφού «στα 50 χρόνια της σταδιοδρομίας του εξέφρασε το νέο κύμα, χάραξε νέους δρόμους».

* Ο Χρ. Τσιλιγιάννης, παραγωγός της συναυλίας του Δημήτρη Μητροπάνου (10 Σεπτεμβρίου), τόνισε πως «έπειτα από 42 χρόνια στο τραγούδι και την περιπέτεια της υγείας του απ' όπου βγήκε νικητής, δικαιούται ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης να γιορτάσει την επάνοδό του με μια συναυλία στο Ηρώδειο». Αλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που θα τραγουδήσει σ' αυτό, ενώ του είχε προταθεί φέτος να εμφανιστεί στις συναυλίες του συνθέτη Δ. Παπαδημητρίου και του Μανώλη Μητσιά.

* Για την Αννα Βίσση ειπώθηκε ότι δεν ήταν δική της ιδέα η συναυλία (9 Σεπτεμβρίου). Της προτάθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων. «Θέλουμε να βγάλουμε χρήματα», είπε ο παραγωγός της υποστηρίζοντας πάντως πως δεν θα ερμηνεύσει τραγούδια που δεν έχουν ξανακουστεί στο Ηρώδειο. «Αν οι λόγοι είναι εμπορικοί, για ποια κριτήρια ποιότητας μιλάμε;», αναρωτήθηκαν κάποια μέλη του ΚΑΣ, πολύ περισσότερο όταν τον άκουσαν να λέει ότι οι καλλιτέχνες που τραγουδούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς αμείβονται. Ισως λιγότερο, αλλά αμείβονται."

Πληροφορίες απο το Υπουργείο μας επιτρέπουν  να πούμε ότι κάτι  πάει να αλλάξει, αν και η ανακοίνωση της συναυλίας με τον  Ντέμη Ρούσο μας τάραξε. Βέβαια το Ελληνικό Φεστιβάλ έχει τη δική του διοικητική αυτοτέλεια  γι΄ αυτό  τα παραπονά σας ή τους επαίνους σας στον Κο Λούκο.   Αναρωτιέμαι αν είναι θέμα αισθητικής ή παράδοσης άνευ όρων στην λογική της οικονομικής βιωσιμότητας ή  μήπως και τα δύο;

 Το ζήτημα των επιλογών είναι διττό. Το δίλημμα ποιότητα vs οικονομικό όφελος  δεν απαντιέται μονομερώς ούτε πρός τη μια πλευρά ούτε πρός την άλλη. Αν είναι θέμα αισθητικής τα  πράγματα είναι πιο σοβσρά. Βέβαια κατά τη γνώμη μου, απαντώντας και στους ολοφυρόμενους για την αισθητική κατάπτωση το ζήτημα δεν είναι αντί για Βίσση να έχουμε μόνο Ροστροπόβιτς.

Εδώ και δεκαετίες  κινούμαστε με τη λαθεμένη λογική των πρώτων ονομάτων.  Τι να τον κάνω ένα γερασμένο τενόρο που, επειδή δεν μπορεί να τραγουδήσει στην Βιέννη μαζί με τους άλλους δύο, έρχεται στην Ελλάδα για να  εισπράξει  εύκολα χρήματα και  άφθονα κολακευτικά σχόλια.  Σε αυτή τη κατηγορία καλλιτεχνών το χρήμα και η δόξα πάνε μαζί.

Υπάρχουν πολλά καλλιτεχνικά σχήματα ( ορχηστρικά, θεατρικά ή αλλα) τα οποία ναι μεν δεν είναι τα top αλλά θα κάλλιστα θα ικανοποιούσαν τις προϋποθέσεις του λογικώτερου κόστους, της ποιότητας και της εκπαίδευσης του κοινού σε βάθος χρόνου. Θυμηθείτε πως ξεκίνησε το ΟΜΜΑ και πως σιγά σιγά μεταλλαχθηκε.

Η οικοδόμηση κοινού θέλει χρόνο συνέπεια και πολιτικές.Το μόνο βέβαιο είναι ότι είναι ένα τιτάνιο έργο καθώς  στρεβλώσεις  δεκαετιών έχουν παγιώσει νοοτροπίες, πρακτικές και αισθητικές.

Σας ασπάζομαι

Μαικήνας 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις