Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Ερωτήματα ενός εθελοντή μη κυβερνητικών και μη κερδοσκοπικών οργανώσεων
892 αναγνώστες
Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010
22:47

Έχω φίλους Εβραίους. Τους γνωρίζω σαν λαό απο παλιά. Αυτοί που γνώρισα κατά καιρούς ήταν κυρίως διανοούμενοι (μουσικοί, ψυχολόγοι, γιατροί). Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιδράσει κανείς στα γεγονότα της νηοπομπής. Νομίζω ότι το Ισραήλ το χειρίστηκε αυτοκαταστροφικά. Διαβάστε την Ισραηλινή HAARETZ 

http://www.haaretz.com/blogs/a-special-place-in-hell/a-special-place-in-hell-the-second-gaza-war-israel-lost-at-sea-1.293246  

Μερικοί απο τους τρόπους να δεί κανείς το θέμα είναι:

Ο πρώτος είναι να το δεί σαν μια αφορμή για την καταγγελία του Εβραϊκού στοιχείου διεθνώς. Εδώ χωράνε οι Ρότσιλδ, η Γολδμαν Σαξ αντάμα με τις δυστυχίες μας για τις οποίες δεν φταίμε εξάλλου. Που το πάς αυτό;

Ο δεύτερος είναι να το δεί κανείς απο μια άλλη πλευρά, συγγενική της πρώτης, και να φτάσει να θεωρήσει συμπαθή τον Κο Αχμαντινετζάντ και την ισλαμική του δημοκρατία που μάλλον φημίζεται για το έλλειμα δημοκρατίας και τις κραυγαλέες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είτε το θέλουμε είτε όχι το Ισραήλ είναι μια δημοκρατική χώρα που φέρεται αυταρχικά σε ένα τομέα.

Ένας άλλος τρόπος είναι να δεχτεί κανείς την λογική του Ισραήλ και να νομιμοποιήσει τη λογική των προληπτικών χτυπημάτων (preemptive action) και να πεί τι δουλειά έχουν 7 πλοία εκεί γεμάτα με απροσδιόριστης ευθύνης και ποιότητος άτομα. Άσε που είχαν και μολότωφ. Εκεί την αυταρχική συμπεριφορά του κράτους την κάνουμε εθνική ιδεολογία. (ευτυχώς όμως υπάρχουν και νηφάλιοι Ισραηλινοί.)

Συγγενική της παραπάνω είναι η άποψη που λέει τι δουλειά είχανε Έλληνες ακτιβιστές με Τούρκους ακτιβιστές. Μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ επιλέγω το δεύτερο. Όλα τα άλλα περί ΜΚΟ είναι μπούρδες, άσε που τα παίρνουνε και απο εχθρούς της Ελλάδας (τον Σόρος που τον πάτε). Και αυτή η άποψη μας οδηγεί σε επίσημες κρατικίστiκες λογικές του τύπου "τα προβλήματα τα λύνουν οι κυβερνήσεις όχι οι πολίτες."

Ακολουθεί μια άλλη άποψη που λέι ότι εδώ καράβια πνίγονται βαρκούλες αρμενίζουνε. Σε περίοδο οικονομικής κρίσης τι δουλειά έχουν να κάνουν επαναστατική γυμναστική διάφοροι τύποι που μάλλον είναι ανεπρόκοποι. Δηλαδή όταν παρατάει κανείς το σπίτι του και πάει στην Νότιο Αφρική είναι προκομένος;

Ακολουθεί μια ακόμα που λέει " ναί το παρακάνανε οι Ισραηλινοί αλλά όχι και να τα τσουγκρίσουμε " Ας πούμε κάτι χλιαρό και μετά βλέπουμε. Αυτή είναι η χαλαρή light  ευρωπαϊκή λογική.   

 

Όμως

Υπάρχει και η άποψη που λέει ότι δεν μπορείς να τιμωρείς ένα λαό που δεν μπορεί να αλλάξει τους ηγέτες του (Η Χαμάς με τη Φατάχ σφάζονται και σε μεγαλο βαθμό ο κόσμος παρακολουθεί)

Επίσης  αν σου είπαν "έλα στα πατρώα εδάφη" κάποια πριν 10- 20  ή και 30 χρόνια και ξαφνικά βρίσκεσαι να είσαι στόχος κάποιων άλλων ανεγκέφαλων, θολώνεις και αρχίζεις να πυροβολείς ότι σκουρόχρωμο κινείται.

Επίσης είναι δικαίωμα των πολιτών  δυτικών χωρών να διαφωνούν με αυτό και να θέλουν αν πούν στο Ισραήλ αλλά και στις κυβερνήσεις των χωρών τους "σταματήστε ή σταματήστε τους"

Υπάρχου κοντολογίς τρείς κατηγορίες εμπλεκομένων.

Ο λαός της Γάζας

Ο λαός του Ισραήλ

Οι πολίτες του Δυτικού κόσμου.

Υιοθετώντας μια απο τις απόψεις που σας ανέφερα παραπάνω  διαγράφετε ένα απο τους τρείς εμπλεκομένους 

Τι θα πώ στον Φάχρι (ένα φίλο Παλαιστίνιο γιατρό, τα πίναμε λίγο πριν φύγει για το Λιβανο, απο τότε δεν ξανα άκουσα για αυτόν);

Τι θα πώ σε μια φίλη Εβραία που μιλώντας για τα προβλήματα της νέας ζωής της στο Ισραήλ απάντησε στην ερώτησή μου "μετάνιωσες που ήρθες;"  "Μα αυτή είναι η παρίδα μου!";

Τι θα πώ στον Γάλλο ακτιβιστή ο οποίος θα ήθελε μια Ευρώπη με πιο πολύ νεύρο και θεωρεί ότι ο Κουσνέρ ψιλοϋποκρίνεται και πιστεύει ότι η παρέμβαση της κοινωνίας των πολιτών μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Μου θύμισε μάλιστα τη κόντρα της Green Peace με τη χώρα του στο θέμα των πυρηνικών δοκιμών στον Ειρηνικό (υπόθεση Rainbow warrior)

Εσείς τι θα λέγατε;

 

Μαικήνας 

 

 

 

Σχόλια

31/05 23:06  Λουκρητια
Το πιο συντομο ανεκδοτο:Τουρκος ακτιβιστης.
01/06 00:47  nhad
Τι θα έλεγα; Να τα δούμε νηφάλια χωρίς να δαιμονοποιούμε ούτε να ηρωοποιούμε κανέναν. Όλοι, συμπεριλαμβανομένων των ακτιβιστών (αλήθεια, τί δουλειά κάνουν;) έχουν μερίδιο στην ευθύνη και στη συμπάθεια.
01/06 01:20  Μαικήνας
Αν θέλετε να ανοίξουμε μια συζήτηση για το τεράστιο θέμα της κοινωνίας ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΏΝ να το κάνουμε.
¨ολοι όσοι είναι στο χώρο αυτό έχουν τις δουλειές τους Δεν είναι αργόσχολοι ούτε επαγγελματίες επαναστάτες. Φυσικά υπάρχουν και άλλοι χώροι με τους οποίους ο χώρος των ΜΚΟ συγκοινωνεί Υπαρχουν ΜΚΟ με δεξιό με αριστερό με ουμανιστικό με χριστιανικό με ότι θέλετε προσανατολισμό. Το κοινό τους σημείο είναι ότι για πρώτη φορά οι πολίτες ξεκινάνε να παρεμβαίνουν απο ένα θέμα που το θεωρούν θέμα αιχμής για την κοινωνία. Δεν αποδέχονται την λογική της συντεταγμένης πολιτικής (των κομμάτων και των μεταμορφώσεών τους)
Οσο για τη Λουκρητία θα έλεγα να μην θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν Τούρκοι με μια πιο θεσμική αντίληψη λιγώτερο Οθωμανική ή τούρκικη.¨Εχω γνωρίσει Τούτκους ακτιβιστές που ήταν πιο αφωσιομένη στο σκοπό που υπηρετούσαν (περιβάλλον) με μεγαλύερη συνέοεια απο διαφόρους δήθεν έλληνες. Τώρα αν στο πλοίο ήσαν και τέτοιοι και άλλοι που είχαν μονομερή προσανατολισμό (φιλο-τζιχάντ)αυτό δεν το αποκλείω.
01/06 08:58  nhad
Δεν αναφέρθηκα στους ακτιβιστές εν γένει, αναφέρθηκα στους συγκεκριμένους οι οποίοι επιβαίνουν σε ένα πλοίο για ένα μεγάλο ταξίδι σε άλλη χώρα. Μου φαίνεται ότι ελάχιστα βιοποριστικά επαγγέλματα (πλην επαγγελματικού κομματικού στελέχους) το επιτρέπουν αυτό. Νομίζω ότι αρκετοί από αυτούς έχουν σχέση με την κοινωνία των πολιτών, στην οποία και εγώ πιστεύω, όσο οι περισσότεροι συνδικαλιστές με το συνδικαλισμό.
01/06 10:47  Μαικήνας
Ειμαι υποχρεωμένος να παραδεχτώ ότι υπάρχει δόση αλήθειας σε αυτά που λέτε και μάλιστα μεγάλη.
Το ζήτημα μας έχει απασχολήσει σοβαρά στην Καμπάνια των Μη Κυβερνητικών οργανώσεων. Μάλιστα μερικοί απο μας γίνανε και κακοί γιατί έλεγαν τα πράγματα με το όνομά τους.
Ξέρετε και εγώ μερικές φορές εκνευρίζομαι με τις "λιμαρισμένες" και ολίγον πολιτικά ορθές κουβέντες
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις