Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η δηθεν μεσολάβηση μεταξύ ΠΝΟ και ADRIATIC LINES κόλλησε. Σιγά μη θέλουν να τερματήσουν το ΚΑΜΠΟΤΑΖ
909 αναγνώστες
Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010
11:37

Σήμερα θα φύγουμε απο τα του πολιτισμού.

.

Ο Μαικήνας προερχόμενος απο τις Οινούσες Χίου έχει παιδιόθεν εμπειρίες απο το χώρο της ναυτιλίας. Είπε λοιπόν να διατυπώσει κάποιες σκέψεις

Ξεκινάω με το βασικό. Ας σοβαρευτούμε. Τοποθετήσεις όπως αυτή του Κου Πεταλωτή  ο οποίος δήλωσε: 

 

 «η θέση της κυβέρνησης έχει επανειλημμένως διατυπωθεί. Εμείς σε μία προσπάθεια που κάνουμε για την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας, πιστεύουμε ότι ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Και είναι ευθύνες απέναντι στον ελληνικό λαό».

είναι κενές περιεχομένου. Και τούτο διότι η προσέγγιση της Κας Κατσέλη και του ανθυπουργείου Ναυτιλίας για αναζήτηση συμβιβαστικής λύσης μεταξύ της Εταιρείας Adriatic Lines και της ΠΝΟ υποβιβάζει το ζήτημα και δημιουργεί συγχύσεις.  Διότι απο τη μια πλευρά έχουμε έναν συνδικαλιστικό φορέα (ΠΝΟ), που είναι και οιωνεί θεσμικός συνομιλητής,  και απο την άλλη μια εταιρία.  Η μεν η εταιρεία πιθανά να είναι διατεθημένη να κάνει κάποια παραχώρηση προκειμένου να συνεχίσει τα δρομολόγιά της. Αυτό λέγεται στο χώρο των επιχειρήσεων damage limitation. Όμως η εταιρεία Adriatic Lines δεν εκπροσωπεί θεσμικά της ναυτιλιακές εταιρείες, είτε ελληνικές είτε ξένες.

 Εδώ κάνω μια παρένθεση και λέω ότι η έννοια των "ελληνικών" ναυτιλιακών συμφερόντων, δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί. Η σημαία, εθνική ταυτότητα των πλοιοκτητών και η εθνική ταυτότητα της πλοιοκτήτριας εταιρείας δεν ταυτίζονται. 

Ο τελευταίος υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας που χρησιμοποίησε τέτοια επιχειρήματα  ήταν ο Κος Παπουτσής, στο ναυάγιο του Σαμίνα, λέγοντας ότι όσοι έθεταν ζητήματα αξιοπιστίας του Ελληνικού Νηογνώμονα και του κρατικού μηχανισμού, υπέσκαπταν την ελληνική Ναυτιλία συλλήβδην.

Συνεχίζω. Ο τρίτος στη συζήτηση θα είναι το ανθυπουργείο Ναυτιλίας. Δηλαδή η Κα Κατσέλη και ο γ.γ καθηγητής Γ. Βλάχος. Η δουλειά του Υπουργείου σε μια τέτοια περίπτωση είναι να ξεκαθαρίσει ποιό είναι το ισχύον νομικό πλαίσιο ασχέτως του αν θα γίνει διαπραγμάτευση ή όχι. Δεν έχουμε συλλογική διαπραγμάτευση μεταξύ ΕΕΕ (Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών) και ΠΝΟ (Πανελλήνια Ναυτεργατική Ομοσπονδία) για να δικαιολογείται η μεσολάβηση.  Ο χειρισμός της κυβέρνησης είναι, κατά τη γνώμη μου, εξωθεσμικός.

Ή υπάρχει παράβαση του νόμου απο τη πλευρά της ΠΝΟ ή απο τη πλευρά της εταιρείας;  Και τα δύο δεν γίνονται.

Το ζήτημα της άρσης του καμποτάζ δεν είναι εύκολη υπόθεση, διότι εκτός απο μια κρατικίστικη πολιτική (και την θέσπιση των εταιρειών του νόμου 89), δεν έγιναν σοβαρά βήματα επι δεκαετίες. Και συν τοις άλλοις το κράτος λήστεψε το πιο εύρωστο ταμείο που ήταν το ΝΑΤ. Η οργή λοιπόν έχει και κάποια βάση. Όμως η ΠΝΟ και απο πίσω το ΠΑΜΕ έχουν φύγει απο κάθε έλεγχο.

Η προσπάθεια συζήτηση του Υπουργείου αποτελεί μια προσπάθεια να "κουτουπόσουμε" το πρόβλημα και να πάμε παρακάτω.  Ναι Κα Κατσέλη να πάτε παρακάτω, αλλά θα πάτε με το ΠΑΜΕ ούτε καν με την ΠΝΟ. Άλλωστε το νομοσχέδιο για την άρση του καμποτάζ έχει διατάξεις που το ανατρέπουν εκ των ένδον.

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Το ζήτημα της σύνθεσης των πληρωμάτων δεν καθορίζεται με τέτοιες συσκέψεις. Το ίδιο ζήτημα υπήρχε και στην ποντοπόρο ναυτιλία, όπου εκεί υπάρχει έλλειψη εξειδικευμένων ναυτικών (στελεχών γέφυρας και μηχανής). ΄Οπως και σε άλλους τομείς της οικονομίας, η τεχνολογία εξαφανίζει ολόκληρους κλάδους. Έτσι κάποτε εξαφανίστηκαν οι Μαρκόνιδες. Η διασφάλιση των θέσεων εργασίας πολλές φορές είναι αδύνατη. Άλλες φορές πάλι απαιτεί μέτρα προστατευτισμού. Μέχρι ποιό βαθμό όμως; Απαιτούνται συντεταγμένες διαδικασίες, στα πλαίσια των οποίων έχουν θέση και οι εργατικοί αγώνες.  Για την κυβέρνηση φαίνεται ισχύει το "όποιος δε θέλει να ζυμώσει όλη μέρα κοσκινίζει".

Α και κάτι ακόμα. Ας μην επικαλείται ο Κος πρόεδρος της ΠΝΟ την προστασία της ελληνικής κρουαζιέρας. Η ελληνική κρουαζιέρα (αν υπάρχει) και η ελληνική ακτοπλοία δεν έχουν σχέση με την  ποντοπόρο ναυτιλία. Άλλοι κόσμοι.  

Στο δίλλημα Παυλίδης - Αγούδημος σημειώσατε χ.   Εμείς προτιμάμε πάντα τις ανοικτές θάλασσες.

Καλά ξεμπερδέματα.

Μαικήνας

 

Σχόλια

12/06 09:27  nhad
"Και συν τοις άλλοις το κράτος λήστεψε το πιο εύρωστο ταμείο που ήταν το ΝΑΤ". Ναι, αν θυμάμαι καλά, έβαλε στο ΝΑΤ πολιτικούς πρόσφυγες, 1300 από την Αίγυπτο κλπ, που δεν είχαν πληρώσει ποτέ εισφορές. Πού ήταν η ΠΝΟ τότε; Και γιατί η οργή να κατευθύνεται μόνο προς το κράτος;
13/06 13:58  Μαικήνας
Αγαπητέ φίλε το θέμα της κλοπής των αποθεματικών των ταμείων είναι τεράστιο.
Η κλοπή εσυνίστατο, αν δεν κάνω λάθος, στο ότι υποχρεωνόντουσαν τα ταμεία να "δανείζουν" με χαμηλό επιτόκιο τα χρήματά τους στην Τράπεζα της Ελλάδος καταθετοντάς τα σε αυτήν. Πολιτική που ακολουθήθηκε απο όλες τις κυβερνήσεις. Δηλαδή με όπλο την κυρίαρχη λογική που έλεγε ότι το κράτος είναι εγγυητής των ταμείων έπαιρνε το κράτος τα χρήματα.
Η ΠΝΟ δεν ήταν η μόνη που δενμίλησε. Το ίδιο έγινε και στο Ταμείο Νομικών και το Ταμείο Προνοίας Δικηγόρων. Κανείς δεν μίλαγε τότε. Η οργή δεν κατευθλυνεται προς το κράτος αλλά προς την λογική που επέτρεπε στο όνομα της κρατικής πατρωνίας να γίνουν τέτοια εγκλήματα οικονομικής κακοδιαχείρισης
13/06 21:27  nhad
Φίλτατε είναι γεγονός ότι η μη πληρωμή των αναλογούντων τόκων, σε μια εποχή μάλιστα όπου ο πληθωρισμός ξεπερνούσε και το 20%, ήταν κλοπή. Κλοπή ήταν όμως και η ένταξη πολλών ειδικά στο ΝΑΤ, οι οποίοι δεν είχαν συνεισφέρει στο ελάχιστο. Το κράτος, αντί να αναλάβει τις ευθύνες του και να τους πληρώνει απ'ευθείας από τον κρατικό προυπολογισμό, τους ενέτασσε σε ένα εύρωστο ταμείο το οποίο πλήρωναν οι εργαζόμενοι και οι εφοπλιστές. Νομίζω ότι εν προκειμένω οι ευθύνες των συνδικαλιστών που δεν αντιδρούσαν για να μη θεωρηθούν "αντιδραστικοί" ήταν τεράστιες. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι το κράτος επέλεξε το ΝΑΤ γι αυτό το έγλκημα εις βάρος των ασφαλισμένων του: ήξερε ότι τα μπουμπούκια της ΠΝΟ δε θα αντιδρούσαν.
14/06 12:45  Μαικήνας
Δεν διαφωνώ.
Άλλωστε μέρος των ανταλλαγμάτων ήταν η δυνατότητα των ναυτικών να έχουν δολλαριακούς λογαρισμούς και ειδικό καθεστώς φορολόγησης.
Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΝΟ και της ΠΕΜΕΝ (μηχανικοι) ήταν πανίσχυρη και επειδή οι εποχές ήταν ανθηρές. Λειτουργούσε δε σαν διαμεσολαβητής ψήφων προς τα κόμματα εξουσίας. Απο μικρό παιδάκι στο χώρο της ναυτιλίας δεν θυμάμαι να είχαμε απεργίες στην ποντοπόρο ναυτιλία. Αντίθετα στην ακτοπλοία υπήρχαν πάντα προβλήματα.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις