Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Άκης - Μαντέλης και οι δίκες των πτωμάτων.
1059 αναγνώστες
Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010
13:58

 

Με αφορμή την έρευνα και τη διαφαινόμενη δίκη δύο πολιτικών πτωμάτων, του Άκη και του Μαντέλη, σκέφτηκα να σας πάω πίσω σε άλλες εποχές, όπου οι δίκες των πτωμάτων εξυπηρετούσαν τα σχέδια της εκάστοτε εξουσίας. Πάνω απ όλα επιβεβαίωναν την κυριαρχία της εξουσίας αυτής, απαλλάσοντάς την και ξωρκίζοντας τον κίνδυνο καταλογισμού των δικών της πραγματικών ευθυνών.

Κάθε ομοιότητα με το παρόν συμ  -πτωματική. Εξ άλλου για πτώματα θα μιλήσουμε.

Η δίκη του πεθαμένου Πάπα.

Η πρώτη δίκη και καταδίκη πτώματος που αναφέρεται, ήταν αυτή του Πάπα Φορμόζου, το 897 μΧ στην Ρώμη. Οκτώ μήνες μετά την ταφή του, το πτώμα του πεθαμένου Πάπα ξεθάφτηκε, ντύθηκε με τα Παπικά άμφια, τοποθετήθηκε στο θρόνο και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες, μια εκ των οποίων ήταν η υφαρπαγή του παπικού θρόνου. Ο διάδοχός του  Πάπας Στέφανος ο 6ος κραυγάζοντας απήυθηνε τις κατηγορίες, ενώ το πτώμα δεν αντιδρούσε.

Ο Φορμόζος ευρέθη ομόφωνα μετά θάνατον ένοχος. Το παπικό ένδυμα ξεσκίστηκε και  το πτώμα μεταφέρθηκε έξω απο το βαπτιστήριο για να ταφεί σε ένα κεραμοποιίο. Τυμβορύχοι έσκαψαν τον τάφο, αλλά μη βρίσκοντας τίποτε πέταξαν το πτώμα στον Τίβερη. Ο δίαδοχος του Στεφάνου, ο Πάπας Θεόδωρος, βρήκε το πτώμα του «Φορμόζου;» το οποίο ακόμα επέπλεε στον Τίβερη (μετά απο ενάμισυ χρόνο ε;), το επανέφερε στο Βατικανό, το ξαναέντυσε με τα παπικά ενδύματα και το ξαναέστησε στον παπικό θρόνο. Απεδόθησαν τιμές για αρκετές ημέρες και μετά ξανενταφιάστηκε με όλες τις τιμές.

Η τρέλα  αλλά και η κοροϊδία της τιμωρίας των νεκρών δεν σταμάτησε. Τον 13 αιώνα με πρωτοβουλία της Ιεράς Εξέτασης εκάησαν πολλά πτώματα σαν μέρος της συνήθους ανακριτικής διαδικασίας.

Το 1670 στην Γαλλία σε ένα περιφερειακό ποινικό κώδικα αναφέρεται ότι οι νεκροί μπορούν να προσαχθούν σε δίκη αλλά έχουν το δικαίωμα της υπεράσπισης. Προχωρημένα πράγματα.

Σε ένα τελευταίο περιστατικό τον 19 αιώνα, στην Νυρεμβέργη, κομματιάστηκε ένα πτώμα απο το πλήθος σε μια συμβολική τιμωρία  κάποιου πεθαμένου ενόχου, ενώ οι επίσημες αρχές απλώς δεν συμμετείχαν επίσημα.


Η δίκη των νεκρών και η τιμωρία τους μπορεί να θεωρηθεί σαν μια πράξη έσχατης προκατάληψης, εξαιτίας του φόβου ότι η θεϊκή τιμωρία δεν αφορά μόνο τους νεκρούς εγκληματίες ή παραβάτες αλλά και όλη την κοινωνία. Ήταν λοιπόν μια πράξη συμβολικού καθαρμού εξαγνισμού. Η μετά θάνατον καταδίκη πιστοποιούσε, έστω και με παρανοϊκό τρόπο, την πρόθεση των ζώντων να αποστασιοποιηθούν απο τις αμαρτίες των νεκρών.

Δεν λέω να μην μάθουμε τι έκανε ο Άκης και ο Μαντέλης. Αλλά η έννοια της τιμωρίας και κατ επέκταση του  καθαρμού  νοείται, όταν το αίμα που χύνεται  είναι φρέσκο.

Ασε που η ιστορία λέει ότι μπορεί να ξαναδούμε τον Ακη με τα άμφιά του πάλι λατρευόμενο.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

 

Σχόλια

15/06 12:35  nhad
Μου θυμήσατε το αμίμητο απόσπασμα από την Πάπισσα Ιωάννα του Ροίδη:

Εκτυλίσσων της παπικής ιστορίας τα ρυπαρώτερα φύλλα και παν όνειδος και πάσαν κηλίδα εκείθεν συλλέγων κατέπτυεν ως εχίδνης σίελον εις το πρόσωπον του πτωχού ιερέως. Παρέστησεν ημίν Βενέδικτον τον θ', Γρηγόριον ς' και Συλβέστρον τον γ', συγχρόνους Πάπας, τρικέφαλον Κέρβερον, αλλήλους αφορίζοντας και δι’ αίματος πλημμυρίζοντας την Ιταλίαν• τον Ζαχαρίαν καταδικάζοντα εις τας φλόγας τους γεωγράφους, οίτινες εδίδασκον την ύπαρξιν αντιπόδων, διότι εν τω πλήθει της σοφίας του, ίνα υπάρχωσιν αντίποδες έπρεπε και οι δύο ήλιοι και σελήνη διπλή να υπάρχη• τον Στέφανον ζ', αισχρόν τυμβωρύχον, εκθάπτοντα τον νεκρόν του προκατόχου του Φορμόσου, σύροντα το σαπρόν σώμα ενώπιον συνόδου και υποβάλλοντα αυτό εις γελοίαν και βδελυράν ανάκρισιν• Ιωάννην τον κβ' κατατρίβοντα τον
βίον εις αναζήτησιν της φιλοσοφικής λίθου και τέλος ανευρίσκοντα αυτήν διά της συντάξεως πίνακος, ενώ εσημειούτο ακριβώς η τιμή της αφέσεως παντός αμαρτήματος, φόνου, κλοπής, βιασμού, φαρμακείας ή άλλου• Ιούλιον τον γ' νέον Καλλιγούλαν, αναγορεύοντα εν μέσω ποτηρίων και γυναικών τον πίθηκα αυτού Καρδινάλιον και Ιωάννην τον ιβ', απλούντα τους τάπητας της Αγ. Τραπέζης υπό τους πόδας της ερωμένης του, μεθύοντα μετ' αυτής εις τας κύλικας των μυστηρίων και τέλος δολοφονούμενον υπό του καταφθάσαντος συζύγου, ή υπό του Διαβόλου, ως θέλουσιν οι Χρονογράφοι• αλλά μεταξύ Διαβόλου και ατιμασθέντος συζύγου υπάρχει κοινόν τι χαρακτηριστικόν.
15/06 13:41  Μαικήνας
Φοβουμαι φίλτατε ότι έχουμε μπεί σε ένα διάλογο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ητοι φιλολογική παιδεία, εγκύκλια μόρφωση και άλλα τινά μεταξύ των οποίων ενδεχομένως είναι και η ηλικία. Λέτε να γέρασα; Δεν νομίζω.

Πάντως σας ευχαριστώ που μας θυμίσατε το απόσπασμα.
15/06 14:30  nhad
Η ηλικία μάλλον είναι κοινό μας χαρακτηριστικό. Η φιλολογική παιδεία, ίσως, αν υπό τον όρο παιδεία δεν εννοούμε αυτό που έχουμε διδαχθεί αλλά αυτό στο οποίο εντρυφήσαμε γιατί απλώς μας άρεσε. Βλέπετε, έχω ακολουθήσει θετική επιστήμη - θετικότερη δε γίνεται.
15/06 17:19  Μαικήνας
Μα αυτό ακριβώς ήθελα να "καλύψω" λέγοντας εγκύκλια μόρφωση. Το γεγονός ότι "οι του πρακτικού" ήξεραν αρχαία και λογοτεχνία, ομοίως και "οι του κλασσικού" αντιλαμβανόντουσαν μαθηματικές έννοιες
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις