Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


ΤΟ ΘΩΡΗΚΤΟΝ ΑΒΕΡΩΦ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ
987 αναγνώστες
Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010
23:54

Εξασφάλισα ένα εξαιρετικό σχόλιο της συγγραφέως   "Η Ωραία Ελλάς". Αφορά στη περίφημη γαμήλια δεξίωση πάνω στο θωρηκτό Αβέρωφ.

Το γεγονός όπως φάνηκε άνοιξε μια σειρά ενοχλητικών συμβάντων (καλή ώρα Πολεμικό Μουσείο) τα οποία όχι  μόνο  προσβάλουν  αλλά πρέπει και να μας προβληματίσουν. Πάντως δεν είναι θέμα απουσίας οργάνωσης και σοβαρότητος στο Υ.ΕΘ.Α. Είναι κάτι βαθύτερο. Είναι οι συνέπειες της σελεμπριτίασης της ελληνικής κοινωνίας  και της αποθέωσης του αγοραίου, ακριβού ή φτηνού δεν έχει σημασία.  Όμως το φαινόμενο έχει βαθύτερες ρίζες και στην κοινωνία και στο χρόνο. 

Άραγε πιάσαμε πάτο ή έχουμε δρόμο ακόμα;

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ                     

 

 

 

 

                        Το θωρηκτόν ΑΒΕΡΩΦ

 

 

Σήμερα γάμος γίνεται, γίνεται πανηγύρι.  Σήμερα στεφανώνεται αϊτός την περιστέρα. 

Κατέβηκε λοιπόν ο αετός (όχι της αμερικάνικης σημαίας) αλλά της σημαίας ευκαιριών, Λιβερίας, Παναμά και Αντίγκουας (την θυμάστε;) και προσγειώθηκε στο θωρηκτόν Αβέρωφ.

Και ήρθε και η περιστέρα κατ’ ευθείαν από τα ραδιοτηλεοπτικά μέγαρα της εθνικής μαστούρας και αποβλάκωσης και ετέλεσαν γάμον λαμπρόν.  Μετά ή άνευ κανονιοβολισμών δεν γνωρίζουμε.  Αλλά σίγουρα με μπόλικα ζεϊμπέκικα τύπου Άκη και καρσιλαμάδες και τσιφτετέλια και διασκέδασε το πανελλήνιο και θυμήθηκε πολέμους και θανάτους, χήρες και ορφανά, εκεί δίπλα στα φουτουριστικά ρημάδια κτίρια των ενδόξων ολυμπιακών αγώνων και εγλέντησαν και οι αξιωματικοί που φυλάνε την πατρίδα, με τα θωρηκτά και υποβρύχια που γέρνουν, πλοία της αγάπης.

Α, ρε Τζαβέλαινα πιάσε τ’ άρματα, δεν είναι εδώ το Σούλι.  Εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των επωνύμων.

 

   Η ωραία Ελλάς

συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου

 

Σχόλια

29/06 11:50  Frixos
Ο δικαστής επέβαλε αυστηρή ποινή στον βιαστή.

Έξυπνα ο δικηγόρος του ζήτησε μίωση της ποινή και προστίμου διότι ο βιαστής υπέστη εις τη "ταλαιπωρίαν" να σηκώσει τα πόδια της βιασθείσης.

Τότε αυτή ανέκραξε! Κύριε πρόεδρε μην το δέχεσθε τα σήκωσα μόνη μου!
29/06 12:27  geokalp
οι άνθρωποι με τις πράσινες στολές ίσως έχουν καλύτερο στυλ χορού... αυτοί άλλωστε είναι οι πιο παλαιοί χορευταράδες της πρόσφατης εγχώριας ιστορίας
29/06 12:52  Μαικήνας
Μα φυσικά πιστευετε ότι κάτι θα αλλάξει απο τις διάφορες ΕΔΕ;

Δεν είναι παράβαση καθήκοντος ενός ή μερικών. Είναι δηλωτικόν της κατάντιας.

Οι δε επιδόσεις του υιού Ζαγορίτη καθιστούν το αίσχος διακομματικό.

Επαναλαμβάνω ομως είναι κάτι πολύ περισότερο. Είναι τεκμήριο επιπέδου πολιτισμού μια ολόκληρης κοινωνίας.
Στην οποία ανήκουμε όλοι. Κι αν δεν είμασταν εκεί να το αποτρέψουμε καπου αλλού έχουμε ανεχθεί κατι ανάλογο.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις