Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Το καλοκαίρι έφτασε, εμπρός για πανηγύρια
929 αναγνώστες
Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010
11:02

Κάθε καλοκαίρι όταν οι περισσότεροι απο εμάς, αμετανόητοι κάτοικοι των πόλεων, πηγαίνουμε σε καποια εξοχή, συχνά ερχόμαστε σε επαφή με άλλες πραγματικότητες που όμως κρύβουν τους σπόρους του πραγματικού μας ψυχισμού.

Αυτές οι άλλες, τύποις διαφορετικές, καταστάσεις φανερώνουν ανάγλυφα το είδος των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για να χτίσουμε τη χρεωμένη μας πραγματικότητα.

Τσιμέντο, πλαστικό, αλουμίνιο και  ηλεκτρισμός. Το πρώτο αναγκαίο κακό σε μια σεισμογενή χώρα. Το δεύτερο φθηνή θεραπεία της φτώχειας που μάστιζε την ελληνική επαρχία, εξασφάλιζε απο παντόφλες μέχρι  πιάτα. Το τρίτο φθηνό και εύκολο στη χρήση, έδινε γρήγορες λύσεις στο σπίτι με μηδενικό κόστος συντήρησης.

Το τέταρτο; Το ανέφερα παρόλο που γνωρίζουμε όλοι ότι δεν είναι δομικό υλικό. Ούτε όμως  είναι δομικό υλικό του σύγχρονου λαϊκού πολιτισμού. Διαμορφώνει όμως την αισθητική του πολιτισμού. Τα ηχητικά που μικροφωνίζουν, το έκο, το αρμόνιο που παίζει μονότονα τα βασικά ακόρντα, όλα τούτα έγιναν μέρη μιας αισθητικής χάρις τον εξηλεκτρισμό της υπαίθρου. Η πρόοδος τεράστια. Το επίπεδο ζωής άλλαξε εντυπωσιακά προς το καλύτερο.  

Γυρνώντας ανά την Ελλάδα βρέθηκα σε πολλά πανηγύρια. Η πρώτη ύλη των πανηγυριών αυτών είναι εξαιρετικής ποιότητος.

Οι μουσικοί είτε γνωστών μουσικών οικογενειών (μετεξέλιξη των μουσικών συντεχνιών) όπως οι Χαλκιάδες, οι Καψάληδες, οι Κονιτόπουλοι, είτε ατομικά φαινόμενα, όπως ο Γιωργος Μάγκας, όλοι τους κουβαλούσαν και κουβαλάνε μια γνήσια μουσική καλλιτεχνική φλέβα.

Το κοινό, εκ των προτέρων ομογενοποιημένο σε μεγάλο βαθμό (οι κάτοικοι ενός χωριού ή μιας περιοχής, συγγενείς και φίλοι κλπ) εξασφάλιζε μια βάση αποδοχής του καλλιτέχνη.

Διαμεσολαβητές μεταξύ κοινού και καλλιτεχνών, είτε το ενοριακό συμβούλιο είτε ένα ταβερνιάρης ή οιταβερνάρηδες του χωριού, που πήραν την πρωτοβουλία να φωνάξουν το συγκεκριμένο καλλιτεχνη.

«Των Ελλήνων οι κοινότητες φιάχνουν άλλους γαλαξίες/ Να μας έχει ο Θεός γερούς πάντα ν΄ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε...» λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος.

Όλοι έχουμε βρεθεί σε πανηγύρια με γνήσιους λαϊκούς καλλιτέχνες και το κοινό να συμμετέχει στο κοινωνικό δρώμενο με την ψυχή του (την πραγματική).

Κάποιες φορές όμως η αισθητική των σκυλάδικων του κάμπου, ανεβαίνει κατά πάνω και δείχνει προκλητικά το απαίσιό της πρόσωπο.

Που θα βρεθείτε ίσως δεν το μάθετε πριν πάτε εκεί. 

Αξίζει όμως να δοκιμάσετε.

Εγώ πάντως σας δίνω τον κατάλογο με τα πανηγύρια του Ιουλίου και του Αυγούστου  σε όλη την Ελλάδα στο παρακάτω link 

 

http://www.musicportal.gr/alpha?lang=el&tb=dromena&alpha=nomos&cb=0&r=traditional_music_concerts&year=2010&month=7

MAIKHNAΣ

 

 

 

 

 

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις