Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Ερμούπολη Σύρου και πολιτισμός . Το ειδικό βάρος του παρελθόντος
1156 αναγνώστες
Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010
15:02
Ευχαριστώ τον φίλο nhad που πρόσεξε το μαγαζάκι όσο έλειπα. Τον ευχαριστώ ιδιαίτερα που έφερε στο προσκήνιο μια περιφερειακή δύναμη του πολιτισμού, την Ερμούπολη Σύρου.
Η περίπτωση της Ερμούπολης αναδεικνύει με ανάγλυφο τρόπο δύο πράγματα.
α) Την σημασία της συσσωρευμένης ιστορίας και κουλτούρας σε ένα τόπο προκειμένου αυτός να είναι ζωντανός πολιτιστικά δεκαετίες αργότερα, ακόμα και όταν πάψουν να υπάρχουν οι προϋποθέσεις που επέτρεψαν την άνθιση στο παρελθόν.
Σε αυτό έχω να καταθέσω την εμπειρία μου απο την Βουδαπέστη το 1982. Παρά το ασφυκτικό πολιτικό έλεγχο (κομμουνισμός γαρ), έβλεπε κανείς μια πόλη που είχε πολιτιστική ζωή. Άκουσα συναυλία εκκλήσιαστικής μουσικής, πήγα σε ροκ όπερα, χάζεψα στα βιβλιοπωλεία -  παλαιοπωλεία και  γεύτηκα υπέροχο καφέ και εξαιρετικά κρουασάν σε ένα καφέ που θύμιζε τις εποχές της Αυστρουγγαρίας. Όχι, μη σπεύσετε να μου αποδόσετε φρονήματα που δεν έχω. Αλλά πως να το κάνουμε. Υπήρχε μια πολιτιστική παράδοση ικανή να "θρέψει" τους ανθρώπους  40 χρόνια μετά την επιβολή του κομμουνισμού.
β) Το σημαντικό ρόλο της ύπαρξης εύρωστης αστικής τάξης προκειμένου ο πολιτισμός αυτός να παραχθεί και να αφομοιωθεί και να  καταναλωθεί, να γίνει δηλαδή μέρος της ζωής. Αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας.
Αίθουσα συναυλιών στην Ερμούπολη. Η εικόνα μιλάει μόνη της.
 
Η ιστορία της Ερμούπολης είναι πλούσια και σπουδαία. Δεν είναι του παρόντος σημειώματος να μιλήσουμε για αυτήν. Όποιος θέλει μπορεί να βρεί άφθονο υλικό. Σημασία έχει η κατανόηση της αυτονόητης αλήθειας. Η  καλλιέργεια αστικής κουλτούρας δεν έχει να κάνει με τον νεοπλουτισμό, την  άναρχη συγκέντρωση πλούτου και την  επίδειξη. Αντίθετα έχει να κάνει με την καλλιέργεια σε όλους του τομείς,ανοικτό επιχειρηματικό πνεύμα, παιδεία, βιβλιοθήκες, και φυσικά πολιτισμό με την τυπική του έννοια (μουσική. όπερα κλπ).
Η ατελής αστικοποίηση της Ελλάδας (είτε λόγω μικρής χρονικής έκτασης είτε λόγω περιορισμένης χορικά εμφάνισής της, όπως στην Ερμούπολη) είναι ένα τεράστιο ζήτημα του οποίου τις πλευρές και τις διαστάσεις δεν έχουμε ακόμα καταλάβει.
Και με αυτές τις βαρετές για καλοκαίρι σκέψεις δίνω το λόγο στον φίλο nhad.  Αντιγράφω τα σχόλιά του στο "Κλειστόν λόγω.."
"Ας γράψω λοιπόν εγώ για κάτι πολιτιστικό. Έβλεπα το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου για το μήνα Ιούλιο. Περιλαμβάνει 4 εκδηλώσεις κλασσικής μουσικής: Την ορχήστρα των χρωμάτων, την κρατική ορχήστρα Αθηνών (με συμφωνικά έργα του Θεοδωράκη - ας μη σχολιάσω, εξ άλλου ματαιώθηκε λόγω απεργίας των μουσικών!), την ορχήστρα δωματίου Mahler, και την ελληνοτουρκική ορχήστρα νέων. Θα το έλεγα φτωχό, αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι το κύριο φεστιβάλ όπου γίνονται όλες οι εκδηλώσεις κλασσικής μουσικής μιας ευρωπαικής πρωτεύουσας.
Έρχομαι τώρα στην Ερμούπολη. Έχει μια όπερα σε 3 παραστάσεις, όπου συμμετέχουν τραγουδιστές που έχουν τραγουδήσει πρωταγωνιστικούς ρόλους στη MET, Carnegie Hall, Lincoln center κλπ, 3 χορωδίες (κάπου 100 άτομα) και μια ορχήστρα 50 ατόμων. Δύο παραστάσεις του ρέκβιεμ του Faure (συμμετέχουν 4 ξένες χορωδίες και μία ελληνική) μαζί με έργα για κλαρινέτο και ορχήστρα. Ο κλαρινετίστας, S. Drucker, είναι από τους καλύτερους στον κόσμο. Μια συναυλία θρησκευτικών χορωδιακών έργων στον καθεδρικό ναό (4 χορωδίες, οι δύο ξένες). Ένα γκαλά όπερας με νέους τραγουδιστές - έγιναν master classes εδώ στη Σύρο από δασκάλους διεθνούς φήμης - παρακολούθησα μία και έμεινα ενεός από την ποιότητα των φωνών και την επάρκεια των δασκάλων. Μοναδική εμπειρία να βλέπεις να πλάθεται ένας ρόλος.
Συγκρίνατε: Η Αθήνα έχει πληθυσμό 4.000.000 κατοίκων. Η Σύρος 20.000 - διακόσιες φορές λιγότερο. Και έχει και δεύτερο φεστιβάλ κλασσικής μουσικής τον Αύγουστο, ενώ η Αθήνα δεν έχει τίποτε. Ούτε μία εκδήλωση.
Μερικές πληροφορίες για τον Αύγουστο στην Ερμούπολη. Θα γίνει το διεθνές φεστιβάλ κλασσικής μουσικής Κυκλάδων: 6 συναυλίες ενόργανης μουσικής με συμμετοχή από ελληνικής πλευράς των Λεωνίδα Καβάκου, Άρη Γαρουφαλή, Γιάννη Βακαρέλη, Γιάννου Μαργαζιώτη και άλλων, ενώ από ξένους έχουν τον P. Demenga (διάσημο κυρίως ως ερμηνευτή έργων του 20ου αιώνα) και πολλούς άλλους. Επίσης οργανώνονται master classes στα πλαίσια και αυτού του φεστιβάλ. Θα διδάξει και ο Λ. Καβάκος!
Πληροφορίες εδώ
http://www.festivalcyclades.com/
ενώ για το φεστιβάλ όπερας εδώ
http://www.festivaloftheaegean.com/ "
Ευχαριστώ φίλτατε.
 
ΜΑΙΚΗΝΑΣ
Σχόλια

20/07 17:59  nhad
Έχετε απόλυτο δίκιο και στις δύο επισημάνσεις σας. Και εγώ έκανα την ίδια παρατήρηση στη Βουδαπέστη όταν πήγα επί κομμουνιστικής εποχής. Μάλιστα είναι ενδιαφέρον ότι πέρα από τον "επίσημο" πολιτισμό που προωθούσε είναι αλήθεια το καθεστώς, υπήρχε σε πολλές από αυτές τις χώρες και ο παραβατικός, μη αποδεκτός πολιτισμός. Σε ασφυκτικά πλαίσια, αλλά υπήρχε.
20/07 18:05  Μαικήνας
Σας ευχαριστώ και απο κοντά για την συνεισφορά σας εν τη απουσία μου.
Αναφορικά με το θέμα του παραβατικού πολιτισμού θα το εξετάσουμε λίαν συντομως.
Πολλές μορφές φόρμες τέχνης ξεφύτρωσαν έτσι
20/07 18:16  PREMIUM
Αυτά κάνουν και η προσέλευση του κοινού είναι μικρή ! Το φεστιβάλ στην Ερμούπολη αρχίζει από 16 Αυγούστου και μετά !
20/07 19:04  Μαικήνας
αν ισχύει κάτι τέτοιο είναι όντως άστοχο
21/07 17:31  nhad
Πράγματι, η πρώτη συναυλία του δεύτερου φεστιβάλ είναι στις 16/8 και η τελευταία στις 28/8. Προφανώς κάποιος λόγος θα υπάρχει. Πάντως η Σύρος θα έχει αρκετό κόσμο και τότε.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις