Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Ο Πολιτισμός της συμμετοχής και ο πολιτισμός της ανεξάρτητης ψήφου.
1382 αναγνώστες
Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010
08:03

Πόλις, πολιτισμός, πολίτευμα, πολίτης, πολιτικός. 

Λέξεις βαριές, μα που ολοένα  μοιάζουν να χάνουν το περιεχόμενό τους και το ειδικό τους βάρος. 

Εν αρχή ήν η πόλις. Όλα τα άλλα έπονται. Κι όταν χαθεί η πόλις όπως την γνωρίσαμε, μένει πάλι ο πολιτισμός. Που δεν είναι τίποτε άλλο απο αυτά που μάθαμε και δημιουργήσαμε όταν όλα λειτουργούσαν μέσα στο πλαίσιο της πόλεως, των νόμων της και των αξιών της.

Αυτά όμως ίσχυαν πριν 2500 χρόνια. Τότε που οι πολίτες είχαν πρόσωπο και όχι persona.

Σήμερα, την εποχή των ανοικτών συνόρων και της εύκολα  μεταδιδόμενης  πληροφορίας,  η εσωτερική συνοχή της πόλεως έχει χαθεί.

Η πόλις απαιτούσε συμμετοχή. "Τις βούλεται αγορεύειν;" Ένα δικαίωμα που ακούγοντάς το ήταν και προτροπή συμμετοχής. Άλλωστε   όλοι  κρινόντουσαν  για την συνολική τους παρουσία στην κοινωνία της πόλεως. 

Η συμμετοχή αντικαταστάθηκε απο την αντιπροσωπευτικότητα. Ψηφίζω άλλoν για να βουλεύεται και να αποφασίζει για εμένα. Είθισται όταν διορίζω κάποιον ως πληρεξουσιό μου να έχω τη δυνατότητα να ανακαλώ την πληρεξουσιότητα. Εδώ υπεισέρχεται ο ρόλος της ψήφου. Ενδυναμώνει την αντιπροσωπευτικότητα. Παίρνω πίσω την ψήφο σημαίνει σου αφαιρώ το δικαίωμα να με εκπροσωπείς. 

Πώς φτάσαμε όμως σήμερα να καταγράφουμε τέτοια υψηλά ποσοστά αποστροφής απο τους συνήθεις εκπροσώπους της βούλησής μας;

Πώς φτάσαμε σήμερα να έχουμε 300 αντιπροσώπους τους οποίους, αν όχι ευθέως, πλαγίως όμως χλευάζουμε; 

Απο τις πέντε λέξεις που αναφέρθηκαν στην αρχή μετράμε απώλειες.

Η πόλις: Δεν υφίσταται σαν πραγματικότητα κοινωνιολογική.

Οι πολιτικοί: Δεν εκφράζουν τους πολίτες 

Το πολίτευμα: Όλοι προσπαθούμε να δούμε που πηγαίνει και ποιός το οδηγεί. Εμείς, αυτοί, όλοι μας, η τύχη;

Μας έχουν απομείνει δύο ακόμα λέξεις.

Ο πολιτισμός και ο πολίτης.

Αυτές είναι η τελευταία γραμμή άμυνας.

Διεκδικούμε τη συμμετοχή ως πολίτες και όχι ώς ψηφοφόροι.

Έχουμε γνώμη. Έχουμε αισθητική. Έχουμε σύστημα αξιών. Έχουμε συναισθήματα.  Δηλαδή, έχουμε όλα όσα αποτελούν προϋποθέσεις Πολιτισμού.   

Συμμετέχουμε μέσω του Πολιτισμού μας. Το ψέμα, η ασχήμια, η δολιότητα ενοχλούσαν πάντα. Σε όλους τους Πολιτισμούς, όλους τους καιρούς.

Τελειώνοντας θα σας εξομολογηθώ κάτι.

Φανατικά αθεράπευτος, πιστεύω ότι πολλά μπορούν να ξανακερδηθούν.

Για αυτό έχω ανακατευτεί με τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές.

Γιατί αυτή η καραμέλα που μας πιπιλάνε, αυτό το "αυτοδιοικητικές", για μένα είναι μια μικρή ελπίδα. Συμμετέχω λοιπόν χωρίς να ζητάω την ψήφο. Θα ψηφίσω, αλλά πάνω απ΄όλα συμμετέχω ενεργά στην διαμόρφωση προτάσεων και λύσεων εκτός μηχανισμών, εκτός κομμάτων. Μακάρι να υλοποιήσει κάποιες απο τις ιδέες μας κι αυτός που δεν θα ψηφίσω. 

Η ανεξάρτητη ψήφος δεν είναι απολιτική. Αντικαθιστά την πολιτική τεχνική με τον πολιτισμό.

Και ο νοών νοείτω.

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

20/09 10:39  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Καλημέρα σας.

Τα 5* από εμένα.
Σε επόμενο άρθρο σας θα ήθελα να αναπτύξετε περισσότερο το συγκεκριμένο θέμα.

Νίκος.
20/09 14:21  Sceptic
Στο άρθρο μου «Τι πολίτευμα έχουμε στην πραγματικότητα; (Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010)» http://partoallios.capitalblogs.gr/listArticles.asp επιχειρώ τον προσδιορισμό του πολιτεύματός μας βάσει της θεωρίας της «Ηθικής στην Πολιτική» του Αριστοτέλη.
Η απάντηση στα ερωτήματα του σήμερα βρίσκεται στην απλή φράση «…να κατανοήσουμε ότι ευθύνη του πολίτη είναι να σκέφτεται το κοινό καλό της κοινωνίας που ζει και δραστηριοποιείται, ότι ευθύνη των πολιτικών είναι να κυβερνήσουν με τρόπο που να επιφέρει ευδαιμονία στο σύνολο της κοινωνίας!»
Συμφωνώ απόλυτα με το πνεύμα του άρθρου
Δημήτρης
http://partoallios.capitalblogs.gr/listArticles.asp
20/09 15:13  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
<Δεν ψηφίζω κανέναν, δεν περιμένω τίποτα από κανέναν, είμαι λέφτερος!
Το καλοκαίρι, σε διάφορες περιοχές της χώρας, είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με γνωστούς και φίλους –αλλά και με άγνωστους- για τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Οφείλω να ομολογήσω πως άκουσα ενδιαφέροντα επιχειρήματα:

«Θα ψηφίσω τον Ντιριντάχτα γιατί μου έβγαλε κάτι έγγραφα χωρίς να χρειαστεί να ακολουθήσω την διαδικασία». «Θα ψηφίσω τον Κατσαπλιά, γιατί μου έβγαλε ένα ψεύτικο πιστοποιητικό ότι είμαι μόνιμος κάτοικος εδώ στο νησί και έτσι γλίτωσα έναν σκασμό λεφτά στην αγορά που έκανα». «Θα ψηφίσω την Πατσαβούρα γιατί προσέλαβε και τα δυο παιδιά μου σε υπηρεσίες του δήμου».>

η συνέχεια εδώ: http://pitsirikos.net/2010/09/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%cf%88%ce%b7%cf%86%ce%af%ce%b6%cf%89-%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%bd%ce%b1%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bd%cf%89-%cf%84%ce%af%cf%80%ce%bf%cf%84/


Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις