Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η σταυροφορία των φτωχών- Μετά τον πρώτο γύρο
719 αναγνώστες
Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010
12:45

«Μα είναι ταξιτζής», μου είπε η φίλη μου, μιλώντας για τους υποψηφίους Δημάρχους του προαστίου μας. «Πώς είναι δυνατόν να έχουμε ταξιτζή Δήμαρχο σε ένα απο τους ακριβότερους Δήμους της Αττικής;»

Λογική η σκέψη της και πιο πολύ η αντίδρασή της, που φάνηκε  στην έκφρασή της και στον τόνο της φωνής της. Άλλωστε η φίλη μου είναι λέκτορας στο Πανεπιστήμιο και  κάτοχος διδακτορικού.

 

Η φίλη μου, ικανότατη ομολογουμένως και εργατικότατη, πάσχισε πολύ για την Πανεπιστημιακή θέση. Ίσως όμως, επειδή είχε μια ιδιαίτερη ακεραιότητα, αλλά και υπερηφάνεια, πράγματα για τα οποία τη θαυμάζω, δυσκολεύτηκε πολύ να κερδίσει αυτή τη πανεπιστημιακή θέση. Και αναφέρω την ακεραιότητα και την υπερηφάνεια, διότι όντας ημιαφελώς πεπεισμένη ότι ζεί σε μία αξιοκρατική χώρα ηρνείτο επιμόνως να κάνει τις απαραίτητες εκείνες ενέργειες, που ξεκινάνε απο υπέρμετρα φιλική στάση έναντι των πιθανών παραγόντων εκλογής της, έως την συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα αμισθί ή με συμβολικές αμοιβές, όπου εκτός των άλλων το όνομα του προστάτη τακτικού καθηγητή θα φιγουράριζε πρώτο και καλύτερο στο πόνημα που εκείνη με κόπο θα έγραφε.  Φυσικά υπάρχουν και άλλες μέθοδοι που όμως αν και υπαρκτές, δεν τις συμπεριλαμβάνουμε στις προτιμητέες.

 

Ο ταξιτζής μου απο την άλλη πλευρά, με μόνο του εφόδιο την βασική δευτεροβάθμια εκπαίδευση και άπειρα χρόνια εργασίας απο την παιδική του ηλικία, είχε απέναντί του δύο προκλήσεις. Η μία, αυτή του «ταξικού μίσους» ή κόμπλεξ (χρησιμοποιώ τον παλαιό κομμουνιστικό όρο) και η άλλη, η με κάθε τρόπο διεκδίκηση μιας καλύτερης κοινωνικής και οικονομικής θέσης. Ίσως όμως και αυτός, όπως και η φίλη μου, επειδή είχε μια ιδιαίτερη ακεραιότητα και υπερηφάνεια δεν υπέπεσε σε καμία απο τις δύο. Πάσχοντας όμως απο μία ευγενή φιλοδοξία ασχολήθηκε με την πολιτική. Επειδή όμως, όπως λέει και ο ίδιος, «τα καλάμια πλέον σπανίζουν για αυτό και χρησιμοποιείται πλέον  μπαμπού», αποφάσισε ότι το μόνο πεδίο δράσης που είχε προκειμένου να ικανοποιήσει την ευγενή του φιλοδοξία ήταν να ανιτληφθεί τον εαυτό του σαν υπηρέτη του κόσμου. 

Είναι αλήθεια ότι σαν ταξιτζής,  ήξερε άπειρες παράπλευρες διαδρομές πηγαίνοντάς σε γρήγορα στον προορισμό σου, αλλά, το σημαντικότερο, ανέπτυξε την ικανότητα του συμπάσχειν (compassion). Με τα χρόνια ανέπτυξε μια ικανότητα ενεργητικής ακρόασης.   Άκουγε περισσότερο και μίλαγε λιγώτερο παρόλο που αν του επέτρεπες μπορούσε να σου μιλάει ακατάπαυστα.

 

Τα λεγόμενά του, μετά απο 45 χρόνια εργασίας, δεν ήταν μόνο κουτσομπολίστικη αναπαραγωγή γεγονότων, θίγοντας έτσι πρόσωπα και πράγματα. Τουναντίον με μια γνήσια και αυθεντική λαϊκή ψυχή, τελείωνε τις ιστορίες του με ένα δίδαγμα. Ένα τρόπον τινά «τι ο μύθος δηλεί».

Τέλος, και αυτό είναι το σπουδαιότερο, οι παραπάνω ιδιότητες συνοδεόντουσαν απο την αναγκαία διάθεση και βούληση να βοηθήσει ποικιλοτρόπως. Πράγμα το οποίο έκανε ακόμα και σε βάρος του εργασιακού χρόνου αλλά και της τσέπης του.

 

Δεν είναι λοιπόν παράξενο πώς σε ένα τόσο ακριβό Δήμο έχει μια διαχρονική παρουσία στα δημοτικά πράγματα. Διεκδικώντας μάλιστα τον Δήμο χωρίς επιτυχία αλλά καταγράφοντας τα υψηλότερα ποσοστά μη κομματικού υποψηφίου πανελλαδικά.

Την μια και μοναδική φορά που εξελέγη Δήμαρχος, δεν συνεργάστηκε αρμονικά με το κόμμα το οποίο, κατ ανάγκην, του έδωσε το χρίσμα με αποτέλεσμα να σκάψει το λάκο του.

Δεν είναι μάλιστα παράξενο πως η πρόταση που έπεσε στο τραπέζι σε μια απο τις  επόμενες εκλογές, να του δοθεί χρίσμα απο άλλο κόμμα, πολεμήθηκε λυσσαλέα  απο τα στελέχη του κόμματος τούτου, παρόλο που θα ήταν πιθανή επιλογή νίκης.  Έτσι στις προηγούμενες εκλογές ο καθαρόαιμος υποψήφιος που επέλεξαν πήρε ένα χλωμό 15%. Ο ταξιτζής της ιστορίας μόνος του, χωρίς μηχανισμό πάνω απο 25%.  Ποιός ξέρει. Ίσως «η σύμβασή τους διαισθάνθηκε σε αυτόν μιαν άλλη απειλή» όπως λέει ο Διονύσης Σαββόπουλος.

 

Ερχόμαστε λοιπόν στο 2010. Με μία παγκόσμια οικονομική κρίση και  μια ακόμα χειρότερη Ελληνική , οικονομική, κοινωνική, θεσμών και νοτροπιών, αναζητούμε διεξόδους.

Όλοι μας, μορφωμένοι και αμόρφωτοι, πλούσιοι και φτωχοί, ικανοί και ανίκανοι, δημιουργικοί και μη, τεμπέληδες και  εργατικοί, έντιμοι και λαμόγια, ηθικοί  και ανήθικοι, θαρραλέοι και ψοφοδεείς, μπεσαλήδες και μπαμπέσηδες, κανονικοί άνθρωποι τέλος πάντων, αναζητούμε την αιτία, τον φταίχτη, την λύση.

Όμως όπως και τα παραπάνω δίπολα εμπεριέχουν χιλιάδες ενδιάμεσες αποχρώσεις και μίγματα, έτσι και αυτά που αναζητούμε έχουν παραπάνω απο μία απαντήσεις. Με άλλα λόγια καλώς ήλθατε στην εποχή της αβεβαιότητας.

Ο ταξιτζής της ιστορίας μας οπως  και όλοι μας γράφει το χειρότερό του σκορ στο πρώτο και το δεύτερο δίλημμα (χωρίς πανεπιστημιακούς τίτλους και χρήματα, το δεύτερο μάλιστα είναι πολλαπλά διαπιστωμένο)  πάντα σύμφωνα με τα παραπάνω διλλήματα που  υπονοούνται απο την τοποθέτηση  της αγαπημένης μου φίλης. Τα καλύτερα όμως τα γράφει στα υπόλοιπα  διλήμματα που σας έχω παραθέσει.

Βλέπετε η κοινωνική (μορφωτική και οικονομική ανέλιξη) στην Ελλάδα του 2010 δεν περιέχει τα αυτονόητα.

Για το χώρο της πολιτικής ας μην μιλήσουμε καλύτερα.

Άλλωστε όπως είπα και στη φίλη μου, μάλλον με θλίψη, «Η Ελλάδα είχε την τύχη τα τελευταία 20 χρόνια να έχει 5 πρωθυπουργούς, όλους πτυχιούχους Πανεπιστημίου και απο παλιές πολιτικές οικογένειες. Οι 4 είχαν μάλιστα μεταπτυχιακους τίτλους. Οι 3 διδακτορικό, πράγμα σπάνιο παλαιότερα. Οι 2 ήσαν μάλιστα προβεβλημένοι πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι. Στο τέλος όμως η μία, η Ελλάδα πτώχευσε και βυθίστηκε σε μια μοναδική κρίση.»  Πρός θεού όμως. Δεν κατηγορώ προσωπικά κανέναν. Όμως το καρκίνωμα ανεπτύχθη. Αυτό κάτι λέει.

Μήπως τελικά και οι ποιότητες του ταξιτζή της ιστορίας μας δεν είναι για πέταμα. Αυτό πίστεψα και εγώ και όταν μου ζητήθηκε να πάρω μέρος στην εκστρατεία των φτωχών το έκανα.

Η μάχη της επόμενης Κυριακής είναι για μένα μάχη αξιοπρέπειας.

Ας αποδείξουμε τουλάχιστον ότι θεωρούμε τις εκλογές γιορτή της Δημοκρατίας.

 

Μαικήνας

 

 

ΥΓ Ο Ταξιτζής κατέβηκε  πραγματικά ανεξάρτητος με τη βοήθεια ατόμων διαφορετικού μορφωτικού και κοινωνικού προφίλ. Συνεργάστηκαν αρμονικά όμως.  Με κέφι και με γνώμονα την κοινή λογική.

Τα αποτελέσματα δεν τον δικαίωσαν αφού ο κύριος αντίπαλός του, προηγείται με ένα καθαρό 20% του εκλογικού σώματος (πάντα βέβαια με 45%  αποχή). Δεν αλλάζω ούτε λέξη απο τα όσα υπαινίχθηκα σε προηγούμενα σημειώματά μου.  Τα πιστεύω.

 

Συνηθίζω να λέω «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει».  Πάντοτε ή αισθητική άρα και το ύφος της εξουσίας ήταν βασικά για εμένα. Το είναι εναντίον του φαίνεσθαι. Ο υποψήφιός μας συν τοις άλλοις είχε ελάχιστα χρήματα. Οι αντίπαλοι και δη ο κύριος αντίπαλός μας άπειρα.

Μιλώντας λοιπόν με όρους αισθητικής, προτιμάω ένα παλιό καλό ρεμπέτικο, έστω και αν τα έχουμε βαρεθεί τα ρεμπέτικα,  παρά  κάποιον σύγχρονο ελαφρο-απροσδιόριστο με συνθεσάϊζερ και κανένα δυο βιολιά στην ενορχήστρωση  κι ας ακούγεται ευχάριστα.

Και κατι ακόμα. Δεν είμουνα υποψήφιος. Ότι έκανα , το έκανα εθελοντικά.

 

-

Σχόλια

08/11 12:59  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Αγαπητέ Μαικήνα, μετά από τις τόσες αναρτήσεις σας, έχω να πω ότι ειλικρινά εκτιμώ ιδιαίτερα την ποιότητα του χαρακτήρα σας.
08/11 19:23  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Καλά επήγε ο Βάρσος, νομίζω, δεδομένων των συνθηκών. Καλή επιτυχία και εις τον δεύτερον γύρο!
08/11 19:30  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Να ανέβω να βοηθήσω, η θεωρούμαι αποτυχημένος μετά το μόνο 11% <μας>...
Πολύ καλά πήγατε!
08/11 19:34  PREMIUM
Τα αποτελέσματα της Κηφισιάς ήταν τα πρώτα που άκουσα ανοίγοντας το ραδιόφωνο στις 6 το πρωί επιστρέφοντας από τα πάτρια ! :-)

Πατριώτ ... Διψήφιο σε καιρούς POLOσης ??? Πολύ καλό ! Ή μήπως ήσασταν και εσείς POLOμένοι ;-)
08/11 20:59  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Αληθεύει όντως, ότι όλη την ημέρα φορούσα υποκάμισο "Polo Ralph Lauren"...
09/11 10:19  Μαικήνας
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Αυτή τη στιγμή οργανωνόμαστε για το δεύτερο γύρο. Μακριά απο εμάς λογικές αναφοράς στο ΄48-49.
Βέβαια είμαστε υποχρεωμένοι να πολώσουμε λίγο μπάς και βγούν απο τα καβούκια τους οι ψιλιαδιάφοροι. Με 45% αποχή δεν κερδίζεται καμιά μάχη. Η αποχή κρύβει και απογοήτευση αλλά και παραίτηση.
Εντάξει δεν είπαμε να βγάλουμε και επιτροπές πολιτών στους δρόμους. Απλά να ξυπνήσουν λίγο και να ζεσταθούν τα αίματα.

09/11 10:24  Μαικήνας
Προς τριανταφυλλο κατσαρελη

σημερον την 8η μμ καλεισθε να παραστειτε στο σπιτι του αθλητη οπου θα αναλυθη η στρατηγικη της κυριακησ.
δεχομεθα και στρατηγους εκ μεταγραφησ
(στους χωρους μας το λεμε outsourcing)

επιβεβαιωσατε παραλαβη μυνηματοσ
09/11 10:34  oberon
"Το είναι εναντίον του φαίνεσθαι."

Χωρίς καμία εξαίρεση !

Επιβεβαιούται.
ktzan@tee.gr
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις