Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


"ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ" στον ορίζοντα;
779 αναγνώστες
Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010
21:37

Η είδηση:

ΟΣΕ: Νέα δολιοφθορά με διακοπή δρομολογίων προς Χαλκίδα

NAFTEMPORIKI.GR Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010 08:10
Τελευταία Ενημέρωση : 09/12/2010 08:58

Διεκόπησαν τα δρομολόγια των τρένων προς Χαλκίδα μετά τη δολιοφθορά σε καλώδια μήκους τουλάχιστον δύο χιλιομέτρων. Η εξυπηρέτηση των επιβατών γίνεται με λεωφορεία του Οργανισμού.

Μεγάλες καθυστερήσεις σημειώνονται επίσης και στα άλλα προγραμματισμένα δρομολόγια του ΟΣΕ.

Συγκεκριμένα, στην περιοχή των Κιούρκων, άγνωστοι έκοψαν καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος, με αποτέλεσμα τη διακοπή της κυκλοφορίας των αμαξοστοιχιών στο σημείο.

Τα κρούσματα δολιοφθοράς έχουν ενταθεί τους τελευταίους μήνες, γεγονός που έχει προβληματίσει έντονα την ηγεσία του ΟΣΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τις τελευταίες τρεις εβδομάδες έχουν σημειωθεί ισάριθμα κρούσματα δολιοφθοράς στο τμήμα από την Αθήνα μέχρι την Οινόη.

 Το σχόλιο:

 

Δεν ξέρω, αλλά η είδηση μου εφερε στο νου ένα άλλο παλιό γεγονός, απο  το χώρο της ναυτιλίας, την οποία τύχαινε να γνωρίζω απο «εσωτερική» πληροφόρηση  καθότι εργάστηκα στο χώρο αυτό για πολλά χρόνια.

 

Στις αρχές τις  δεκαετίας  του ΄80  σε πολλά ελληνικά (ελληνόκτητα ή και με ελληνική σημαία) ποντοπόρα πλοία είχαν κάνει την εμφάνισή τους  Ινδοί ασυρματιστές. Ήταν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής πριν μπει σιγά σιγά το GPS και άλλες τέτοιες τεχνολογίες στη γέφυρα του καραβιού.

Οι Ινδοί ασυρματιστές εκτός του ότι γνώριζαν καλά αγγλικά ήσαν και πολύ ήπιου χαρακτήρα, δεν μεθούσαν και μάλλον ήσαν μια απο τις λίγες φορές που η ελληνική πλοικτησία έκανε επιτυχημένο άνοιγμα σε αλλοδαπούς ναυτικούς. 

Οι επιλογές  έμοιαζαν  πετυχημένες.

Πως αντιμετώπισαν το πρόβλημα οι συνεπείς ταξικές δυνάμεις.

Πολύ απλά υποκλέπτοντας τα μυνήματα που έστελναν οι παράκτιοι ακόμα τότε σταθμοί. Κάθε μύνημα στελνόταν με το κωδικό πρόθεμα του κάθε πλοίου που ήταν μοναδικό αλλά όχι απόρητο. Sierra Zoulou Lima Tango (SZLT) έλεγε ο παράκτιος σταθμός και το M/V  ΜARIGOULA  ελάμβανε έπειτα το μύνημα που είχε σταλεί απο το γραφείο του Πειραιά ή του Λονδίνου.

Η υποκλοπή του μυνήματος σήμαινε ότι ένας έλληνας μαρκόνης απο άλλο πλοίο απαντούσε δήθεν σαν ο μαρκόνης του πλοίου για  το οποίο ήταν το μύνημα.

Αποτέλεσμα, μια δυο τρείς άρχισε να βγαίνει η βρώμα ότι οι Ινδοί μαρκόνηδες είναι άχρηστοι. «Πάρε μωρέ έναν έλληνα να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο» λέγαν τα αφεντικά μεταξύ τους και οι port captains  των γραφείων.

Για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω σε πιο βαθμό εφαρμόστηκε αυτή η αγωνιστική τακτική αλλά δεν έχει τόσο σημασία όσο η επιλογή και το είδος των εργαλείων της πάλης. Άλλωστε συντομότατα οι τεχνολογικές επαναστάσεις (δορυφορική επικοινωνία και πλοήγηση) έκαναν και τους Μαρκόνηδες γραφική ανάμνηση.

Μόνο  ο Νίκος Καββαδίας μας θυμίζει την εποχή αυτή. Κι ούτε τον φαντάζομαι να κάνει κάτι τέτοιο. Αγαπούσε και σεβόταν βαθιά τους ανθρώπους όλων των φυλών.

 

Αυτό το ιδιότυπο αντάρτικο, όπου οι επιτιθέμενες "συνεπείς" δυνάμεις παραμένουν αόρατες  μοιάζει να αναβιώνει σήμερα.

Διαβάζοντας την παραπάνω είδηση εύλογα κάποιος μπορεί να το σκεφτεί. Ιδίως όταν έχει ξανασυναντήσει κάτι τέτοιο.

Όσο για την διοίκηση του ΟΣΕ μπορεί να συνεχίσει απερίσπαστα να προβληματίζεται. Το έχουμε πεί. Το ιδιότυπο «συνδικαλιστικό» αντάρτικο, αυτοσχέδιο κατά πάσα πιθανότητα,  εκθρέφεται σε συνθήκες κορπορατισμού. Οι διοικήσεις είναι το ένα μέρος του προβλήματος. Τα άλλα μέρη τα υποψιάζεστε.

Για τους επιβάτες βέβαια, κουβέντα.

Όπερ έδει δείξαι...

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

10/12 02:00  bartok
Ο Κ. Στούπας το έχει πει στη στήλη του ήδη πολλές φορές και από διαφορετικές οπτικές γωνίες:
Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει ένα περίεργο πολιτικο-κοινωνικό "μόρφωμα", που δεν ενδιαφέρεται αν η χώρα θα βουλίαξει φτάνει μετά το ναυάγιο, όσοι το απαρτίζουν να είναι ακόμα "από πάνω" ή στην "από μέσα". Επιπλέον, διαισθάνομαι ότι το μόρφωμα αυτό, διαπενάει οριζόντια τα παλιά κομματικά και ιδεολογικά πλαίσια. Με άλλα λόγια: Στο πλαίσιο αυτό δεν έχει σημασία πλέον αν είσαι Συριζιώτης, Κουκουές, Δεξιός ή Πασόκος ή του Καρατζαφύρερ. Όταν κινδυνεύει το "μαγαζί μας" και τα προνόμια μας, τότε είναι πόλεμος και στον πόλεμο όλα επιτρέπονται...
Είναι προφανές ότι η παλαιοπασόκικη ηγεσία του ΟΣΕ το πάει στο λάου-λάου, με το σκεπτικό να μην "οξύνει τα πράγματα", πράγμα που σημαίνει ότι πιθανά θα γίνουν και άλλα τέτοια περιστατικά.
Το θετικό είναι ότι τέτοιες ακραίες πρακτικές αργά ή γρήγορα θα γυρίσουν μπούμεραγκ σε αυτούς που τις εφαρμόζουν. Για παράδειγμα: Μπορεί τελικά "οι αγωνιστές" να συλληφθούν τυχαία από κάποιο περιπολικο που το πλήρωμά του θα είναι νέα παιδία, επομένως όχι "ψημένα" στα κόλπα της περιοχής.
Ίσως ακούγεται πολύ αισιόδοξο, αλλά νομίζω ότι κάπου εδώ αρχίζουμε να βλέπουμε την απαρχή των τελευταίων πράξεων της μάχης οπισθοφυλακών που δίνει η πολιτικοσυνδικαλίστική "Κόπρος του Αυγείου".
10/12 10:06  Frixos
Πολιτικοί και συνδικαλιστές η καταστροφή της πατρίδας.
10/12 11:23  GIASEMI
"το ιδιότυπο συνδικαλιστικό,αντάρτικο,εκθρέφεται σε συνθήκες" ΚΟΠΡΟρατισμού..
ωστόσο frixo δε συμμερίζομαι την άποψή σου
τουλάχιστον για τους συνδικαλιστές,αφού πολλά απο αυτά που προσπαθούμε να διαφυλάξουμε σήμερα ,κατακτήθηκαν τότε με αγώνα δικό τους.
10/12 15:33  bartok
Προς Giasemi: Πράγματιέτσι είναι. Ωστόσο έχει κυλήσει πολύ νερό κάτω από τις γέφυρες από τότε!
10/12 18:58  Μαικήνας
Το φαινομενο του κορπορατισμού δεν το έχουμε αναλύσει επαρκώς. Οι συντεχνιακές λογικές εκθρέφουν και ισχυροποιούν τις συν΄δικαλιστικές ηγεσίες που με τη σειρά τους αυτονομούνται και παίρνουν την τύχη του κλάδου στα χέρια τους.
Πρέπει δε να αντιληφθούμε ότι και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες εξαγοράζουν τους ψηφοφόρους τους εργαζόμενους φέρνοντάς τους καλά αποτελέσματα δηλαδή βελτίωση του εισοδήματός τους. Το πού βρισκόντουσαν τα λεφτά αυτά το ξέρουμε όλοι. Στο χώρο των ΔΕΚΟ όπου ο κορπορατισμός έγραψε ιστορία οι συνδικαλισικές ηγεσίες, μαζί με τις εκάστοτε κομματικά διορισμένες διοικήσεις κατέληξαν να αποτελούν μέρος του ιδίου συστήματος. Ο κορπορατισμός στον ιδιωτικό τομέα είναι πολύ πιο σπάνιο φαινόμενο. Εκείίσως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες να είναι πιο "ελεύθερες" αν και πάλι η ύπαρξη του κράτους που καθόριζε και "ανέβαζε" τις τιμές δημιουργούσε στρεβλώσεις και στις συμπεριφορές των συνδικαλιστών. Μην ξεχνάμε ότι στην επαρχία θέσεις στον ιδιωτικό τομέα ανήκαν εθιμικώ δικαίω στον τοπικό βουλευτή.
10/12 20:48  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Να προσθέσω ότι πέρα από το χώρο των ΔΕΚΟ, όπου μετά το 1980 έχει οργιάσει ο κορπορατισμός με:
1. Εύκολη διεκδίκηση, οι "Διοικήσεις" δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Τελικώς τα πληρώνει η κοινωνία...
2. Αηδή - αήθη διεκδίκηση, ότι κερδίζουμε εμείς (οι εργαζόμενοι) είναι υπόδειγμα για την κοινωνία= όλοι (εσείς) μπορούν να τα κερδίσουν...
Έχει εκτραπεί και στο χώρο του "φοιτητικού συνδικαλισμού", με απίστευτες "επαναστατικές κορώνες και πρακτικές", ανταλλάγματα, συναλλαγές κ.λπ. οι οποίες μόνο στο χώρο των ΔΕΚΟ υπάρχουν.
(Έχω αναρτήσει σχετικό άρθρο στο ΕΜΠ, το οποίο θα μεταφέρω και εις το βλόκιόν μου).
11/12 09:46  nhad
Το άλλο μέρος του προβλήματος είναι βέβαια οι πολιτικές ηγεσίες και τα ΜΜΕ με τη λαικιστική πολιτική που ασκούν ή προβάλλουν. Αφού λοιπόν αύξησαν κατακόρυφα τις δαπάνες των ΔΕΚΟ με τις αθρόες προσλήψεις και την απίστευτη αύξηση μισθών (82.000 ευρώ πέρσι η ΜΕΣΗ εργοδοτική δαπάνη ανά εργαζόμενο στον ΗΣΑΠ), έρχεται τώρα και επιβάλλει άλλο ένα πλαφόν 4000 Ευρώ, δηλαδή κάπου 2.200 καθαρά. Αυτό σημαίνει ότι πχ στη ΔΕΗ (όπου επίσης θα επιβληθεί το πλαφόν όπως άκουσα) ο τυχαίος μηχανικός, ο τομεάρχης, ο διευθυντής, ο γενικός διευθυντής (που εργάζεται χωρίς ωράριο, συνήθως μέχρι τις 8μμ) και ο διευθύνων σύμβουλος θα παίρνουν τον ίδιο μισθό. Κάποιος επιτέλους πρέπει να πει το προφανές, ότι δεν είναι όλοι το ίδιο. Δεν έχουν τις ίδιες ευθύνες, ούτε τις ίδιες ικανότητες, και κυρίως δε προσφέρουν το ίδιο έργο. Υπάρχουν άνθρωποι που δε μπορείς να αντικαταστήσεις, και άνθρωποι που αν τους διώξεις δεκάδες χιλιάδες θα στριμωχτούν για να βρουν τη θέση τους. Ότι αν οι πρώτοι δεν υπήρχαν το κόστος θα ήταν ανυπολόγιστο, ενώ αν οι δεύτεροι δεν υπήρχαν πιθανότατα η επιχείρηση θα εξοικονομούσε απλώς το μισθό τους. Φυσικά αυτό είναι μια αλήθεια που αποκρύπτεται επιμελώς και από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες.
11/12 15:21  Μαικήνας
Αγαπητέ NHAD
Σωστά τα όσα λέτε. Πράγματι η αναγκαιότητα ενός στελέχους εξειδικευμένου έχει διαφορετικόειδικό βάρος απο αυτήν ενός ανειδίκευτου εργάτη. Το ζήτημα με το πολιτικοπελατειακό σύστημα που είχε εγκαθιδρυθεί στη χώρα μας με αγαστή σύμπνοια όλου του πολιτικού συστήματος και όχι μόνο των δύο κομμάτων εξουσίας, είναι ότι αμφισβητείται η επάρκεια καιτων φερόμενων ως διοικητικών - διευθυντικών στελεχών αφού μπορούσαν να διοικήσουν ξέροντας ότι θα μπορούσαν να καλύφθούν τα θηριώδη ελλείμματα που και οι δική τους διοικηση συχνά συσσώρευε. Αν ήταν εταιρία του ιδιωτικού τομέα και δη άλλης χώρας οι κύριοι αυτοί δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουντη σταδιοδρομία τους σαν managers.
Τώρα αν αναφέρεστε σε αδικίες που θα προκύψουν και που μπορεί να αγγίξουν το ανώτερο (όχι ανώτατο) στελεχικό δυναμικό των περί ου ο λόγος επιχειρήσεων ίσως να έχετε δίκιο. Άλλωστε ουδείςμπορείνα αρνηθεί ότι πλέον βρισκόμαστε στον αστερισμό της μηλόπετρας και μαζί με τα ξερά καίγονται και χλωρά. Η όποια εξυγίανση πίπτει επί των μεν δικαίων σαν συμφορά και επι των αδίκων ως συμφορά παρ όλο που θα έπρεπε να γίνει αντιληπτή ως τιμωρία. Αυτή η αδυναμία διάκρισης που υπάρχει θα μας βασανίσει για καιρό ακόμα. Οφείλεται στον εσπευσμένο και εν πολλοίς αποσπασματικό χαρακτήρα των οικονομικών μέτρων.. Δυστυχώς δεν υπάρχει μία αιτία και ένας φταίχτης.
11/12 15:26  Μαικήνας
Ελαβα απο τον φίλο αναγνώστη το παρακάτω μύνημα. Αναφέρεται και σε κοινό πολιτικό παρελθόν που είχαμε στα νιάτα μας. Ο φίλος Τάκης Κ στέλεχος της ΕΕΤΑ λέει λοιπόν:

Το αποτύπωμα του Λεωνίδα Κύρκου και της "διαπαιδαγώγησής" μας υπέρ της ιδέας της προόδου που δεν αντιλαμβάνονταν οι οπισθοδρομικοί λουδίτες του 18ου αιώνα και έσπαγαν τις μηχανές, αχνοφαίνεται στο κείμενό σου και ενδυναμώνεται από τις εξ απαλών ονύχων ναυτιλιακές εμπειρίες σου (Ρε τους μαρκόνηδες, όμορφη λέξη να τη μάθουμε στα παιδιά μας να μη ξεχασθεί τελείως).
Μια χρήσιμη ματιά πάνω σ` αυτά τα θέματα, διέκρινα, όταν διάβασα πριν από χρόνια το βιβλίο του Hobsbawm "Ξεχωριστοί άνθρωποι- Αντίσταση, εξέγερση και τζαζ" και ειδικά στα πρώτα κεφάλαια για τον Τόμας Παίην, το σπάσιμο των μηχανών και τους πολιτικοποιημένους παπουτσήδες.Κατάλαβα, τότε, ότι, είναι άλλο πράγμα η αξιοποίηση ιστορικών παραδειγμάτων και αναλογιών προς άμεση πολιτική χρήση όπως έκανε πολλές φορές ο Λ.Κύρκος και άλλο πράγμα η μελέτη, η κατανόηση και η εμβάθυνση σ`αυτά.
Όσο για τον ΟΣΕ τι να πω.Κι αν ακόμα οι καταστροφές δεν οφείλονται σε πρωτόγονης μορφής "συνδικαλιστικό τραμπουκισμό", όπως σημειώνεις, αλλά σε κάποια άλλη αιτία, τίποτα δεν αποκλείει τέτοιου είδους πρακτικές να υιοθετηθούν από κάποιο ακραίο κομμάτι στις συνδικαλιστικές παρυφές και να πληθύνουν, στις συνθήκες κοινωνικής κατάρρευσης που διαμορφώνονται.Πρόσφατα, απειλήθηκε εισβολή στη Βουλή με το σύνθημα "να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή".Τελικά, αναρχοναζί δολοφόνοι έκαψαν ζωντανούς 4 εργαζόμενους της Μarfin; Παλιότερα, απεργοί των λεωφορείων -οι επονομαζόμενοι Κολλάδες- ξεβρακώνανε τους "νοικοκυραίους" στους οποίους ο Μητσοτάκης σκόπευε να πουλήσει τις αστικές συγκοινωνίες. Πριν ένα -δύο χρόνια στη Γαλλία εργάτες είχαν κρατήσει ομήρους τα αφεντικά τους. Μάλιστα σε μια περίπτωση είχαν υπονομεύσει ένα εργοστάσιο με φιάλες προπανίου κι απειλούσαν να το τινάξουν στον αέρα.Αν στα παραπάνω, προσθέσεις την έλλειψη πειστικών εναλλακτικών διεξόδων, την αναξιοπιστία των ελίτ
11/12 15:27  Μαικήνας
και των συγκολλητικών θεσμών της κοινωνίας μας αλλά και τη σκλήρυνση των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους, ειδικά απέναντι στους μετανάστες, τους περιθωριακούς και τους λούμπεν, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα: Ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Τάκης Κ
12/12 01:31  bartok
Χαλλλαρά βρε παιδιά !
Είναι δυνατόν να συζητάμε θέματα σημερινά με όρους 30ετίας; (Ή ακόμα χειρότερα του 19ου αιώνα;)
Δεν καταλαβαίνω τί νόημα έχει να απαντάει ο φίλτατος "Μαικήνας" σε κάποιον που διαβλέπει "επιρροές Κύρκου" στο σχόλιο και από εκεί να περνάει στους λουδίτες !
Πάλι καλά δηλαδή που ξέχασε και τον Μπερλιγκουέρ...
Εγώ κάνω την απλή ερώτηση: Όσο ο ΟΣΕ (ή όποια άλλη ΔΕΚΟ), ανήκουν κατά πλειοψηφία στο Δημόσιο, αυτό σημάινει ότι το λογαριασμό κάθε λογης τέτοιων "αγωνιστικώ πρακτικών" θα τον σελωθούμε όλοι εμείς.
Το θέλουμε; Εγώ ευθαρσώς δηλώνω ΟΧΙ.
Όμως, μιας και φτάσαμε τόσο πίσω, αν δεν με απατά η μνήμη μου, δεν ήταν ο ίδιος ο Πατριάρχης Μαρξ που κριτικάρισε τις πρακτικές των λουδιτών ως αδιέξοδες;
(Θεωρία και Ιστορία γνωρίζουμε πολλοί...)

Υ.Γ. Όσο για τη τζαζ, καλύτερα να την αφήσουμε απ' έξω. Ο χώρος της Τέχνης (ανήκων στο επικοδόμημα, ως γνωστόν),έχει τις δικές του λογικές, δυναμικές, κλπ.
Εκεί οι περιθωριακές και μειοψηφικές συμπεριφορές μπορεί να αποτελούν τον κανόνα και μάλιστα χάρη σ' αυτές παράγεται ενδιαφέρον καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Όμως δεν μπορούνε να αποτελέσουν το γενικό κοινωνικό κανόνα.
Αν αυτό συνέβαινε, οι ακροατές του Woodstock, οι θαυμαστές του Jimmy Hendrix, της Janis Joplin και γενικώς όλο το αμερικάνικο New Left των Sixties, θα είχε αλλάξει την Αμερική.
(Και μην μου πείτε για "συσχετισμό δύναμης " και άλλα τέτοια, γιατί κάπου πρέπει να τελειώσει και το σχόλιο...)
12/12 10:59  nhad
Αγαπητέ Μαικήνα, προφανώς και οι εκάστοτε διοικητές οργανισμών κλπ στη πλειονότητα των περιπτώσεων έχουν διακριθεί απλώς ως κομματόσκυλα. Για τις αμοιβές όμως των στελεχών που έχουν διευθυντικές θέσεις (και οι οποίοι είναι συχνά ικανότατοι) δεν έθεσα θέμα δικαιοσύνης. Το πρόβλημα κατ' εμέ είναι ότι οι αμοιβές ΟΛΩΝ των εργαζομένων σε πολλές ΔΕΚΟ έχουν φθάσει σε εξωφρενικά επίπεδα. Το γεγονός αυτό είναι που επιβαρύνει υπέρμετρα τον προυπολογισμό, αφού αφορά δεκάδες χιλιάδες σε κάθε ΔΕΚΟ. Με την επιβολή πλαφόν, η πλειοψηφία εξ αυτών θα παίρνει ακριβώς τον ίδιο μισθό. Οπότε γιατί να δουλεύει ο γενικός διευθυντής εκτός 8ώρου (έτσι συνέβαινε πάντοτε μέχρι τώρα), γιατί να θελήσει ένας εργαζόμενος να αναλαμβάνει τις ευθύνες που προκύπτουν από την εξέλιξή του, όπου μια υπογραφή μπορεί να τον στείλει φυλακή, αν δεν πρόκειται να ανταμοιφθεί ούτε με ένα Ευρώ παραπάνω; Δυστυχώς φοβάμαι ότι το μοναδικό πλέον κίνητρο θα είναι: για "να τα πιάσει".
Αυτό που θα πρέπει να κάνει η κυβέρνηση, είναι να καθιερώσει ενιαίο μισθολόγιο για όλο το δημόσιο και τις ΔΕΚΟ: Δύο μηχανικοί που κάνουν παρόμοια δουλειά, να αμοίβονται το ίδιο και να έχουν παρόμοια προνόμοια. Και αυτοί που έχουν ευθύνες, να έχουν και αντίστοιχες απολαβές. Περικομμένες λόγω κρίσης, αλλά όχι τις ίδιες με αυτούς που δεν έχουν. Το δυσβάστακτο κόστος δε προκύπτει από τους δέκα ή εκατό που θα πάρουν 5000-7000 Ευρώ, αλλά από τους 20.000 που θα πάρουν 4000 ενώ θα έπρεπε να παίρνουν σχεδόν τα μισά.
12/12 12:16  Μαικήνας
Αγαπητέ NHAD
Ομολογώ ότι τώρα κατάλαβα το σκεπτικό σου και το βρίσκω πολύ σωστό. Βέβαια η τελευταία φράση "ενώ θα έπρεπε να παίρνουν σχεδόν τα μισά " θα προκαλούσε μεγάλη συζήτηση αν ελέγετο δημοσίως. Προσωπικά συμφωνώ με την εξής έννοια. Εξηγούμαι μεταφέροντας τα λόγια ενός παλιού γνωστού ο οποίος δούλευε σαν διευθυντής υποκαταστήματος στην πάλαι ποτέ Τραπεζα Εργασίας Τα λόγια αυτά ειπώθηκαν το 1990.

"Κοίταξε εδώ, αν θέλαμε να είμαστε σοβαροί θα έπρεπε να παραδεχθούμε ότι το επίπεδο της οικονομίας της Ελλάδας δεν επιτρέπει σε εμένα που είμαι διευθυντής υποκαταστήματος μια ιδιωτικής τράπεζας να έχω δύο αυτοκίνητα έστω κι αν το ένα είναι μεταχειρισμένο" Τα λόγια αυτά όλο και συχνότερα τα θυμάμαι.

Που σημαίνει αγαπητέ NHAD ότι έχουμε όλοι απλώσει τα πόδια εξω απο το πάπλωμα και το τι θεωρεί ο καθένας ότι δικαιούται είναι άσχετο απο την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα σε μια Δημοκρατία βιώνεται συλλογικά.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις