Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Υπάρχουν και άλλοι Έλληνες!
780 αναγνώστες
Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010
13:28

Επισκεπτόμενος το blog "filoftero" του φίλου δημοσιογράφου Χρήστου Μιχαηλίδη, πληροφορήθηκα τον θάνατο της Γαλλίδας "φιλολόγου", όπως έλεγε η ίδια, πραγματικού ανθρώπου του πνεύματος για όλους εμάς, Ζακλίν ντε Ρομιγί. Πολλά θα γραφούν και θα ειπωθούν, και λόγια ουσίας και¨ "κορώνες" όπως συμβαίνει πάντα.

Άλλωστε τους δύσκολους αυτούς καιρούς που αισθανόμαστε περισσότερο "ανάδελφοι", το να συνειδητοποιούμε ότι κάποιος άλλος, ξένος, μη Έλλην άρα βάρβαρος, τιμά και μεταλαμπαδεύει μια κληρονομιά που προ πολλού δεν είναι ελληνική αλλά οικουμενική, όπως και να το κάνουμε μας συγκινεί.

Δράττομαι της ευκαιρίας, εστω και λυπηρής, για να αποτίσω φόρο τιμής σε ένα Έλληνα εκ μεταγραφής που χάθηκε κολυμπώντας στις ελληνικές θάλασσες.

Ο Κέβιν ο Αθηναίος.

Τον γνώρισα σε ένα ξενώνα στο Τσεπέλοβο. Σχετικά ψηλός, αδύνατος, ασκητικός θα έλεγε κανείς, μιλούσε πολύ καλά ελληνικά  με μόνο ίχνος την ελαφρά ξενική προφορά του. Ερχόταν κάθε χρόνο στο Τσεπέλοβο στον ξενώνα του Φάνη  για  περπατήσει στα βουνά.

Γνωριστήκαμε και αναπτύξαμε μια φιλία χωρίς υπερβολές. Συζητούσαμε τα πρωϊνά πρίν αυτός πάρει τα βουνά ή το βραδάκι όταν μαζευόμαστε πάλι πίσω.

Ήταν απο τον Καναδά. Είχε έρθει σαν στρατιώτης στον πόλεμο ή μετέπειτα, δεν μου το ξεκαθάρισε ποτέ. Είχε σπουδάσει κλασσική φιλολογία. Αν θυμάμαι καλά μετά το πέρας της θητείας του σχεδόν αμέσως ξαναγύρισε στην Ελλάδα.¨Αρχισε μια μακροχρόνια σχέση με την Ελλάδα με μεταφράσεις και άλλα πολλά, απο αυτά που κάνει κανείς όταν θέλει να μην σκοτώσει αυτό που του δίνει το βαθύ προσωπικό του νόημα σε τούτη τη ζωή. Κι ο Κέβιν το είχε βρεί.

Αισθανόταν Έλληνας και ήθελε να γίνει Έλληνας. Να γίνει Έλληνας υπήκοος. Εγκατεστημένος στην Ελλάδα ήδη απο τον καιρό της Χούντας ή νωρίτερα, ζητούσε να πάρει υπηκοότητα. Του την αρνιόντουσαν. Όταν γνωριστήκαμε στα μέσα της δεκαετίας του ΄80 ακόμα πάλευε να την πάρει. Είχε γνώμη για τα  προβλήματα του τόπου, έπαιρνε θέση, αλλά ήταν γενναιόδωρος  με τους συμπατριώτες του. Μας έδινε πολλά ελαφρυντικά.   Είχε ένα μια πολύ συμπαθητική μονοκατοικία στου Μέτς όπου ζούσε μόνος του.

Η εξήγηση της μοναχικότητάς του μου αποκαλύφθηκε ένα απόγευμα στο καθιστικό του ξενώνα. Ο Κέβιν έπαθε μια κρίση επιληψίας. Ευτυχώς όχι σοβαρή. Αμέσως μετά έβγαλε κάτι φάρμακα και τα πήρε. Συνεχίσαμε τη συζήτηση. Συμβίωνε με αυτό το πρόβλημα, πήγαινε ορειβασίες γευόταν την επαφή με την ελληνική φύση, τον πολιτισμό και τους απλούς ανθρώπους. Ήταν σαν να έλεγε "αν είναι νάρθει θε να 'ρθεί αλλιώς θα προσπεράσει"

Θυμάμαι πώς μιλώντας με πάθος για την ελληνικότητα που διεκδικούσε μου είχε πεί πως το όνομά του, το Κέβιν, ήταν το ίδιο με αυτό του Κέβη του Αθηναίου, επιστήθιου φίλου του Σωκράτη
(Πλάτωνα "Φαίδρος"). Ομολογώ πως εξεπλάγην. Το αντιμετώπισα σαν μια συμπαθητική υπερβολή. Αλλωστε και χωρίς αυτή την τεκμηρίωση ο Κέβιν ήταν πιο Έλληνας απο εμάς. 

Λέμε συχνα ότι "οι της ημετέρας παιδείας μετέχοντες" λογίζονται Έλληνες. Ο Κέβιν δεν μετείχε της ημετέρας παιδείας μόνο. Μετείχε της ζωής αυτού του τόπου και της μοίρας του. Άλλωστε πνίγηκε κολυμπώντας στο κρητικό πέλαγος μερικά καλοκαίρια αργότερα. Τελικά δεν "προσπέρασε" ο θανάσιμος κίνδυνος της επιληψίας.

Α! Ξέχασα να σας πώ ότι τελικά του δώσανε την υπηκοότητα. Είχε όμως  σημασία. Την ελληνικότητά του την είχε κερδίσει προ πολλού. Και μας την προσέφερε  απλόχερα σε εμάς τους γνήσιους  Έλληνες.  Αραγε τι θα νοιώθει βλέποντας την πατρίδα του σήμερα;  

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

Σχόλια

20/12 14:08  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Κοίτα τι μαθαίνεις διαβάζοντας το βλόκιο του Χρήστου: <Γιορτάζουν ο Άγιος Βονιφάτιος, που ειναι ο προστάτης άγιος των αλκοολικών...>
Ο <παραξενότερος> Άγιος τον οποίο γνώριζα μέχρι τώρα ήταν ο Άγιος Ρόκος - προστάτης των σκύλων (από το "Χρονικό του Σαν Μίκελε").
20/12 14:37  Μαικήνας
Triantafylle koulo to sholio sou kai isos eironiko gia to blog tou Hristou. Yparxei probima?
20/12 15:57  cell
Δείτε την ιστορία ενός Έλληνα χριστιανού του Χάρη Εφραιμίδη που θέλησε κατόπιν προτροπής της θείας του να γυρίσει μετά από πολλά χρόνια στην Τουρκία και να πάρει την περιουσία χρυσαφικά και κυρίως ένα πολύτιμο σταυρουδάκι που είχε μεγάλη σημασία για εκείνη.

Δείτε τι έγινε καθώς έφτασε στο σπίτι...

http://www.youtube.com/v/NLOA0mT8ArU?fs=1

"Δεν έχει πια κανένα νόημα"...;

O Χρόνος θα δείξει...

20/12 16:15  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Καθόλου ειρωνικό! Ειλικρινώς εξεπλάγην από την πληροφορία.
Ο Χρήστος είναι και δικός μου παλαιός φίλος, δεν είχα ξαναδεί το βλόκιόν του.
20/12 20:32  Μαικήνας
Δεκτη η επεξηγηση
21/12 02:20  Μαικήνας
Πρέπει να ευχαριστήσω δημοσίως τον φίλο Χ Μιχαηλίδη για την εξαιρετική τιμή που μου έκανε να αφιερώσει ένα επαινετικό και ενθαρυντικό σχόλιο για το blog τούτο μέσω του blog του Φύλλο φτερό http://www.filoftero.blogspot.com/
22/12 18:30  bartok
ΑΓΑΠΗΤΈ "ΜΑΙΚΗΝΑ"

Σήμερα άργησα κάπως να διαβάσω τα διάφορα άρθρα και τις ειδήσεις στο Capital, αλλά και στη "Ναυτεμπορική" οφείλω όμως να πω οτι - παρά την αυξανόμενη "ανοσία" μου έπαθα κάτι !
Το σχόλιο για την υπόθεση του "Παπανικολή" και η ανακοίνωση του Υπουργείου, έκανε την αρχή. Από κοντά και οι πασοκικού τύπου παλινωδίες για τα κλειστά επαγγέλματα. Όμως εκείνο με τους συνδικαλιστές που "ζήτησαν δεδουλευμένα για τις ημέρες που απήργησαν" επειδή λέει έρχονται και χρονιάρες μέρες, μέ έστειλε !
Ταχύτατα λοιπόν ΠΑΡΑΚΑΛΩ να δημοσιεύσεις τον σατιρικό έμετρο διάλογό σου:
"Όταν εγώ σου τσίριζα
εσύ ψήφιζες ΣΥΡΙΖΑ",
για να χαλαρώσουμε και λιγάκι...
22/12 19:29  nhad
Μιας και μιλάμε για Ελληνικότητα, θυμήθηκα την ιστορία του μικρού Αλβανού που τελικά δε σήκωσε την Ελληνική σημαία. Βρισκόμουν σε μια παρέα όπου όλοι ωρύονταν εναντίον της σκέψης να σηκώσει την Ελληνική σημαία ο Αλβανός. Μετά από λίγο αντελήφθην ότι ήμουν ο μόνος από τους παρευρισκομένους που είχε πάει στρατό. Όλοι ανεξαιρέτως οι Ελληναράδες είχαν πάρει τρελόχαρτο.
Σκέφτομαι συχνά με τι ευκολία η Αμερική που όλοι οι νεοέλληνες περιφρονούν, αγκαλιάζει όλους τους μετανάστες που αισθάνονται Αμερικανοί, και τους ενσωματώνει.
22/12 21:09  Μαικήνας
Φίλε NHAD
Ο Τσενάϊ πήγε στο MIT και νομίζω ότι δεν τον ενδιαφέρει η Ελλάδα που άφησε πίσω του.
Αλλά το πιο ακραίο είναι αυτό που άκουσα πρόσφατα. Ο μπαμπάς Τσενάϊ ήταν πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών της Αλβανίας και είχε έρθει εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία. Και απο σοβαρό άνθρωπο. Δυστυχώς!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις