Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Το κίνημα του "Δεν πληρώνω" και τα εγγενή του αδιέξοδα
746 αναγνώστες
Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011
22:25

Εδώ και λίγες εβδομάδες έχει καταγραφεί σαν κίνημα, δηλαδή σαν συνειδητή επιλογή πολλών ατόμων. Εμείς οι  παλαιότεροι και ιδίως όσοι εξ ημών είχαμε συμμετάσχει σε μαζικές διαδικασίες των λογιών λογιών κινημάτων τα  "ένδοξα"  (τρομάρα μας) χρόνια, συζητούσαμε το κατά πόσον ένα κίνημα οργανώνεται απο τα πάνω ή απο μόνο του. Η πρώτη εκδοχή, ο  απο τα πάνω σχεδιασμός του κινήματος , προϋποθέτει την ύπαρξη καθοδηγητικού κέντρου  το οποίο συνδυάζει την εποπτική θέαση του προβλήματος με την επαναστατική "γνώση".

Το δόγμα του καθοδηγούμενου κινήματος είναι στη ρίζα όλων των παραδοσιακών κινημάτων κομμουνιστικής εμπνεύσεως. Είναι η λογική που θεοποιεί το κόμμα θεωρώντας ότι σαν "συλλογικός" (;)  μηχανισμός πολιτικής  γνώσης  γνωρίζει καλύτερα τι επιτάσσουν οι καιροί και οι συνθήκες. 

Η δεύτερη εκδοχή, το αυτοδημιούργητο κίνημα είναι η ιδέα που προβάλλεται τον τελευταίο καιρό. Είναι γεγονός ότι η χρήση του διαδικτύου και των δικτύων κοινωνικής οργάνωσης (facebook, twitter) αλλά και το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας (sms) δίνει τη δυνατότητα για οριζόντια διάδοση μιας πληροφορίας ή μίας άποψης. Βασικό προαπαιτούμενο για την ευδοκίμηση ενός τέτοιων  κινημάτων, είναι να έχει μετατραπεί η κοινωνία σε χωράφι με ξερά χόρτα λόγω των συσωρευμένων προβλημάτων και χωρίς ορατή προοπτική επίλυσης .

Σύριζα σε ένα τέτοιο κοινωνικό τοπίο ευδοκιμούν διάφοροι πολιτικοί οργανισμοί οι οποίοι ακροβατούν ανάμεσα στις δύο λογικές, αυτήν της καθοδήγησης και αυτήν του αυτόκλητου ηγέτη ή και μοχλευτή.

Η ανάληψη "στρατηγικού" ρόλου  στα πλαίσια ενός τέτοιου "αυτοδημιούργητου" κινήματος συχνά συνίσταται στην παροχή υπηρεσιών σχεδιασμού δίκην αναπτυξιακού συμβούλου- developmental consultant. Κάτι τέτοιο συνέβη  και  με την κατάληψη της Νομικής απο τους 300 των ημερών.

Για λόγους λοιπόν που όλοι γνωρίζουμε έχει εμφανιστεί και διογκώνεται το  κίνημα του δεν πληρώνω. Είναι η όψιμη και ελπίζω έσχατη δικαίωση των αδιέξοδων αριστερών λογικών. Κινούνται σε ένα φάσμα λογικών που ξεκινάνε απο την καταδίκη ενός διεφθαρμένου συστήματος επειδή, κατα τη γνώμη τους, είναι εγγενώς αδιέξοδο και φτάνουν μέχρι την  διαμαρτηρία, με απώτερη πρόθεση να αποκατασταθούν οι όποιες αδικίες, οπόταν θα ξαναπειθαρχήσουμε και θα εγκαταλείψουμε  το μετερίζι.

Ο καθαγιασμός της κοινωνικής απείθειας έχει βαθιές θεωρητικές ρίζες. Ξεκινάει απο τη φράση του Μαρξ "οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν παρα τις αλυσσίδες τους", περνάει απο την εμβληματική φιγούρα του Γιάννη Αγιάννη και καταλήγει στις μέρες μας σε διάφορα ιδεολογικά φλιναφήματα περι κινημάτων κοινωνικής κριτικής, άμεσης δημοκρατίας, αυτοδιαχείρισης κλπ. Στο όνομα όλων αυτών εφτασε να δικαιωθεί ο φυγόδικος έμπορος αυτοκινήτων Απέργης ως εναντιωθείς στην υπαρκτή, είναι αλήθεια,  απληστία και αυθαιρεσία των τραπεζών. Κατά τη λογική αυτή ο κος Απέγης δεν είναι απατεώνας. Πράγμα που δεν στέκει.

Το πρόβλημα με τη στάση της κοινωνικής απείθειας,  είναι ότι αν και πολλές φορές επιφέρει κάποιες διορθωτικές κινήσεις απο πλευράς του σηπόμενου "συστήματος" (λέξη και αυτή!), όπως στην περίπτωση Γκλέτσος vs εταιρεία διοδίων,  δεν είναι ξεκάθαρο πότε και που σταματάει η απείθεια και πως θα εγκαθιδρυθεί ένα σύστημα ευνομίας και κοινωνικής αποδοχής όλων εκείνων των στοιχείων που είναι προαπαιτούμενα, δηλαδή της δημόσιας τάξης, της φορολογικής υπακοής, που είναι μείζονα, αλλα  και της πληρωμήσ για χρήση υπηρεσιών ( εισητήρια λεωφορείων, διόδια κά) που είναι ελάσσονα.

Ας σοβαρευόμαστε. Όλα αυτά είναι πρωτίστως συνέχεια του καθεστώτος του ετσιθελικού εκβιασμού του κράτους και του πολιτικού προσωπικού.  Όχι πως οι πολιτικοί δεν ήθελαν να εκβιαστούν και να εκβιάσουν. Όλα αυτά όμως είναι συνέχεια όλων αυτών των συμπεριφορών που μας οδήγησαν εδώ. Σίγουρα κάποιοι έφαγαν παραπάνω, κάποιοι λιγώτερο και κάποιοι απλά μετείχαν ίσως και εν αγνοία τους (;) στο πάρτυ της τελευταίας δεκαετίας.

Το πρόβλημα είναι συλλογικό. Οι λογιών λογιών μάχες που κερδίζονται, στο μυαλό πάντα, διαφόρων ευκαιριακών επαναστατών ηγετών, το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Κι όπως την τελευταία στιγμή ο Σύριζα αποφάσισε να διαφοροποιηθεί  κατηγορώντας τους έγκλειστους της Νομικής ότι δεν είναι συνεργάσιμοι, έτσι και οι διάφοροι αυτόκλητοι λαϊκοί ηγέτες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τη φωτιά που οι ίδιοι με ευκολία υποδαυλίζουν. Μόνο που τότε θα είναι αργά για όλους μας.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

ΥΓ 1 Με μια έννοια πληρώνουμε πρακτικές και λογικές του τύπου "το νόμιμο είναι ηθικό¨του κυρίου Βουλγαράκη. Απο την ανάποδη πλευρά βέβαια. Ετσι η παρανομία καταλήγει να είναι ηθικά αποδεκτή επειδή η λογική Βουλγαράκη κυριάρχησε επι μακρόν.

ΥΓ 2 Και μια και ο λόγος για το άσυλο. Προτιμώ να μπορεί με ευθύνη του εισαγγελέα (με την συνδρομή της δικαιοσύνης τέλος πάντων)να μπορεί να επιβάλει το νόμο η Αστυνομία αλλά να υπάρχει άσυλο, παρά στο όνομα του ασύλου να μην μπορούμε να συλλάβουμε  αυτόν που έχει εκρεμότητες με την ποινική δικαιοσύνη  που σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα θα οδηγηθούμε στην πλήρη κατάργησή του. Κι ολα αυτά, διότι η πνευματική ηγεσία του τόπου (ακαδημαϊκοί διδάσκαλοι) τραυλίζει (βλ προηγούμενο σημείωμά μου).

 

Σχόλια

31/01 03:43  bartok
Ξεκινώ από το τελευταίο: Οι "τραυλίζοντες ακαδημαϊκοι δάσκαλοι". Όσοι είδανε τον Αντι-πρύτανη (ή κάτι τέτοιο) του Καποδιστριακού να μιλάει μετά τη λήξη της κατάληψης, θα συμφωνήσουν απολύτως με αυτό το σημείο του κειμένου !
Θλίψη βέβαια μεγάλη, γιατί η "πνευματική ηγεσία" είναι - υποτίθεται - πέραν και υπεράνω... Όμως στην Μεταπολιτευτική Ελλάδα και αυτό καταφέραμε να το ξεφτιλήσουμε !
Υ.Γ. Ωστόσο υπάρχει κάτι που με χαροποιεί: Ο ανεκδιήγητος κος Παπαδημούλης, ο οποίος τώρα μοιάζει να κατάλαβε πως έκανε λάθος επιλογή όταν επέλεξε να μείνει στο μεγάλο "μαγαζί" και να μην ακολουθήσει τους παλιούς του συντρόφους στην Δημοκρατική Αριστερά του Κουβέλη.
Ελπίζω, όποτε γίνουν εκλογές να πάει άκλαυτός! Γιατί δεν φαντάζομαι να τον ψηφίσουν οι περίεργοι τύποι που ακολουθούν το Τσιπρόνι.
Θα μου πείτε, αυτό σε νοιάζει;
Δεν πρέπει -έστω που και που- όσοι ασχολούνται με τα κοινα να πληρώνουν για τις λάθος επιλογές τους και την απίστευτη επαγγελματική τους ιδιοτέλεια;
31/01 06:06  nhad
Δυστυχώς ο όρος "πνευματική ηγεσία" αποδίδεται στους ακαδημαϊκούς δασκάλους μόνον όταν πρόκειται να επακολουθήσει κόλαφος: Γιατί, ενώ αποτελείτε ακαδημαϊκή ηγεσία, συμπεριφέρεστε έτσι, γιατί κάνατε αυτό και δεν κάνατε εκείνο κλπ. Συχνά μάλιστα ο όρος συνοδεύεται από απροκάλυπτη ειρωνεία.
Δεν υπάρχει αντίρρηση ότι πολλοί ακαδημαϊκοί διδάσκαλοι απλούστατα δεν αντιλαμβάνονται οι ίδιοι τον όρο "καθηγητής πανεπιστημίου". Σε αυτό δυστυχώς έχει φροντίσει πρωτίστως η πολιτεία, καταργώντας αυτόν το δόκιμο όρο και προκρίνοντας το "μέλος ΔΕΠ". Αλλά και θεσπίζοντας νόμους που γελοιοποιούν έννοιες όπως πχ η Σύγκλητος. Ο κόσμος ακούει "Σύγκλητος" και φαντάζεται μια επιτροπή καθηγητών πανεπιστημίου. Λάθος. Μια σύναξη φοιτητών, καθαριστριών, διοικητικών, και καθηγητών είναι, όπου μάλιστα οι τελευταίοι και αυτοί έχουν οριστεί από αντίστοιχες συνάξεις (τις περίφημες Γενικές Συνελεύσεις). Όσο και αν είναι δυσάρεστο σε πολλούς να το ακούν, αυτός ο τρόπος καθορισμού των ηγεσιών και της λήψεως των αποφάσεων είναι πρωτοφανής διεθνώς, και παράγει ακριβώς αυτούς τους τραυλίζοντες που βλέπουμε συχνά.
01/02 02:18  bartok
Αγαπητέ nhad,

Με τα παραπάνω συμφωνώ απόλυτα. Ωστόσο και τεράστια κομμάτια της επιστημονικής κοινότητας δεν έμειναν αμέτοχα (πόσο μάλλον, αν δεν χρησιμοποίησαν κιόλας προς ίδιον όφελος), την απαράδεκτη κατάσταση που ο "δημοκρατικός" νόμος πλαίσιο,δημιούργησε στα Πανεπιστήμια. (Πόσοι απ'αυτους για παράδειγμα δεν πέρασαν κάποια στιγμή και στο βουλευτιλίκι;)
Αποτέλεσμα του γενικότερου πλαισίου στο οποίο αναφέρεσαι, ήταν συχνά εκλογή πρυτανικών αρχών στη βάση, όπως λέγαμε κάποτε και στα κομματικά συνέδρια "συσχετισμών και μηχανισμών".
Τώρα όμως τα πράγματα ζόρισαν και άνθρωποι που εξελέγησαν με τέτοιες διαδικασίες δεν αντέχουν να αναμετρηθούν με τα συσσωρευμένα προβλήματα.
Δεν ξλέρω να τους κρίνουμε αυστηρά γιατί - πώς να το κάνουμε; - δεν νομίζω ότι είναι εντελώς άδικο να περιμένουμε από τον καθηγητή, κάτι περισσότερο απ΄ότι απο τον επαγγελματία συνδικαλιστή ή τον οποιοδήποτε φοιτητή.
01/02 04:12  nhad
Αγαπητέ bartok,
Θα διαφωνήσω με τα "τεράστια κομμάτια". Αν δεν κάνω λάθος, ο αριθμός των μελών ΔΕΠ ανέρχεται σε αρκετές χιλιάδες, ενώ οι εκμεταλλευόμενοι πολιτικά αυτή την πράγματι απαράδεκτη κατάσταση καταλαμβάνοντας δημόσιους θώκους δεν ξεπερνούν τους εκατό, άντε διακόσιους. Αμφιβάλλω πράγματι αν είναι το 3% του συνόλου. Είναι πάντοτε οι ίδιοι και οι ίδιοι που καταλαμβάνουν τις πιο απίθανες θέσεις, τις οποίες μάλιστα μοστράρουν στο βιογραφικό τους, ελλείψει επιστημονικών επιτευγμάτων. Να προσθέσω σ'αυτούς και όσους μασάνε από τα περίφημα προγράμματα; Αν και αυτά "ευδοκιμούν" σε συγκεκριμένους κλάδους, ακόμα και εκεί οι "προγραμματάκηδες" αποτελούν μειοψηφία. Στην πλειονότητα των άλλων κλάδων απλώς δεν υπάρχουν. Θα προσθέσω ακόμη και ένα ποσοστό, όχι ευκαταφρόνητο (ας πούμε 20%, με μεγάλες διακυμάνσεις από τμήμα σε τμήμα) ανθρώπων που εκμεταλλεύονται το σύστημα μέσω συμμαχιών με φοιτητικές παρατάξεις κλπ, για να προσποριστούν οφέλη σε τοπικό επίπεδο (εκλογή σε διάφορες βαθμίδες, πρόεδροι τμημάτων κλπ). Νομίζω πάντως ότι η μεγάλη πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ δεν ανήκει σε καμιά από τις παραπάνω κατηγορίες. Δε νέμεται κανενός είδους εξουσία, και η γνώμη τους δε μετράει ούτε καν εκεί που θα έπρεπε, δηλαδή στα επιστημονικά θέματα του τμήματός τους.
Το πρόβλημα, όπως παντού αλλού, είναι ότι αυτοί που φαίνονται είναι ακριβώς αυτοί που ανήκουν στις παραπάνω μειοψηφίες. Οι περισσότεροι πρυτάνεις είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Φυσικά έχουν ευθύνες και όσοι τους εκλέγουν, αλλά οι μηχανισμοί που τους αναδεικνύουν είναι αντίγραφο των μηχανισμών που αναδεικνύουν τους πολιτικούς. Αφήστε το εκλεκτορικό σώμα, που η σύνθεσή του είναι ακόμη μία από τις γελοίες ελληνικές ιδιαιτερότητες.
Όσο για την τελευταία παράγραφό σας, το θέμα σηκώνει πολλή κουβέντα, και δεν έχω καιρό τώρα...
01/02 07:02  PREMIUM
Η έκφραση το ηθικό είναι νόμιμο δεν έχει καμία σχέση με την αντίστροφη του Βουλγαράκη !
Η ... ηθική είναι μία και από ... ΤΟΤΕ ! Οι νόμοι αλλάζουν, αλλά δεν αλλάζουν ΚΑΙ την ... ηθική !
Έχει να κάνει με αυτό που αισθάνεσαι στο "β-ά-θ-ο-ς" αρκεί να ψαχτείς πολύ ... καλά ...
Ίσως η μόνη περίπτωση που οι ικέτες είχαν δίκιο ... σε σχέση με τα "βαλτά" παιδιά μας ΤΟΤΕ μαζί τις πάμπολες ... "Δαμανάκηδες" αλλά και στη ... "συνέχεια" ...
Απόδειξη ότι του υπο-δέχτηκε πλουσιο-πάροχα "ακτιβίστρια" ...
~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~
01/02 08:47  oberon
Μαικήνα καλημέρα.

Επιφυλάσσομαι για αργότερα. Στον ... λόγο μου πάντως κάτι λέω για τον περί ου ("υπουργιλίκια" κ.λ.π.) - σκεφθείτε το, μαζί με τη "σειρά" μου.
01/02 09:01  PREMIUM
Ξέρεις σειρά ...
Αναρωτήθηκα πόσο εύκολα "κάποιοι" είπαν :
Διώξτε τους, φάτε τους, κάψτε τους ... και για ένα παιδί βορείων προαστείων έ-κ-α-ψ-α-ν ΤΟΤΕ ουλάκερη την Αθήνα και παρ΄ολίγο ουλάκερη τη χώρα παίζοντας το "παιχνίδι" του Σαρκοζί και λοιπών "ξένων" ... ΤΟΤΕ ...
~~~~~~~@~~~~~~~
01/02 20:25  Μαικήνας
Premium

Συμφωνώ ότι η βαθιά ,η πραγματική ηθική,όχι η ηθική των συμβάσεων, είναι μία.
Πολύ σωστά το λές "αυτό που αισθάνεσαι στο βάθος αρκεί να ψαχτείς πολύ"
Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κανει τους ανθρώπους να μην έχουν τσίπα;
Η απουσία ορατού ελέγχου ή κάτι βαθύτερο;
Αυτοί οι ξετσίπωτοι νοιώθουν άραγε κα΄τι στο βάθος;
01/02 21:42  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Δυστυχώς δεν είδα τη χθεσινή εκπομπή του Χ"Νικολάου, όπου ο τ. Πρύτανης και νυν "μαιντανός - τηλεπερσόνα" (και περιφερόμενος εις όλο το πολιτικό φάσμα - κρίμα διότι ως Επιστήμων είναι Διεθνούς επιπέδου) εψεύσθει ασυστόλως.
1. Τμήμα του "κτηρίου Γκίνη" (ανήκει εις τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών) έχει υποστεί από τις 27/12/2010 ΕΙΣΒΟΛΗ και εγκατάσταση αναξιοπαθούντων αλλοδαπών.
2. Πρυτανεία ΕΜΠ και Προεδρία της Σχολής ΠΜ "ποιούν τη νήσσα".
3. "Νύκτωρ - λάθρα" παραμονή της Εξεταστικής, αυτή μεταφέρθηκε εις Ζωγράφου, με απλή αλλαγή των "αιθουσών"!.. χωρίς αιτιολόγηση.
4. Ο γράφων ερωτά δημοσίως δια "36η φορά": α) Δεν υπάρχει πρόβλημα εις το "ιστορικό συγκρότημα ΕΜΠ - Πατησίων"; Προς τι η μεταφορά της Εξεταστικής;..
β) Υπάρχει πρόβλημα; Γιατί δε λύθηκε ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ) ή τουλάχιστον δε δημοσιοποιήθηκε;
01/02 23:03  Μαικήνας
Τριαντάφυλλε
Ευλογα τα ερωτηματα. Τον έχει φάει και αυτόν πολιτική, όπως και την σύζηγο του άλλου πρώην πρύτανή σας.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις