Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


"ΚΟΛΑΚΕΥΕΙΝ ΓΟΝΕΙΣ ΜΗ ΟΚΝΕΙ" Πιττακός ο Μυτιληναίος
886 αναγνώστες
Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011
23:30

Ας με συγχωρέσουν οι αναγνώστες μου, για την εκτροπή απο την συνήθη των τελευταίων μηνών θεματολογία.
Βλέπετε είναι μερικές φορές που πρέπει με θάρρος να παραδεχθούμε δημόσια ότι ευεργετηθήκαμε. Πρέπει ακόμα να ονοματίσουμε τον ευεργέτη μας  παραδεχόμενοι ότι εις αυτόν οφείλουμε πολλά. Η ευγνωμοσύνη για τα υλικά αγαθά επιθυμητή. Η ευγνωμοσύνη για τα άϋλα, αυτά που κουβαλάμε μέσα στην ψυχή  μας ηθικά επιβεβλημένη.  Εξ ού και το ρητό του Πιττακού του Μυτιληναίου που σε σύγχρονη απόδοση σημαίνει «Μη διστάζεις να επαινείς τους γονείς σου».
Στη ζωή μου ευτύχησα να έχω δύο  μητέρες. Η μία, η φυσική, ο Θεός να την αναπαύει, με εδίδαξε πάνω απ΄όλα την έννοια της δικαιοσύνης. Κι αν πολλοί την θεωρούσαν πολιτικοποιημένη,  τώρα που πέρασαν τα χρόνια, μπορώ  να πώ ότι απλά απεχθανόταν την αδικία και την ηθελημένη ανοχή της αδικίας  απο τους ανθρώπους. Τίποτε παραπάνω, τίποτε λιγώτερο.

Η δεύτερη μητέρα μου, «η θετή» βρέθηκε στο δρόμο μου απο την πρώτη στιγμή που άνοιξα τα μάτια μου. Ζούσε ήδη στο σπίτι μας και εκτελούσε χρέη γκουβερνάντας, όχι νταντάς. Η διαφορά μεταξύ των δύο τεράστια.
Στο Πεδίον του Άρεως, όπου επήγαινα βόλτα με την Λ  εκείνα τα χρόνια,  έβλεπε κανείς τις νταντάδες με άσπρες ποδιές και κότσους, συχνά ατημέλητες, να ασκούν τα παιδαγωγικά τους καθήκοντα με μόνα τους όπλα την τσιρίδα, τον εκφοβισμό του παιδιού και  την εξαγορά. Πράγματα άγνωστα σε εμένα και τα μεγαλύτερά μου αδέλφια.  Η συνέπεια στους συμφωνημένους κανόνες ήταν αδιαπραγμάτευτη. Χωρίς φωνές ή χειροδικίες. Αλλά με πειθώ υπομονή και σταθερότητα. Σε οιαδήποτε σύγκρουση ήξερες εκ των προτέρων ότι μπορούσε να περιμένει ώρες αμετακίνητη αλλά χωρίς να θυμώνει. Υποχωρούσες πάντα πρώτος.

Θυμάμαι ένα απο τα πρώτα μαθήματα που ακόμα σήμερα ανακαλώ στη μνήμη μου,  πριν ακόμα πάω σχολείο με αφορμή κάποια ζημιά ίσως, να μου εξηγεί πως πρέπει να σκέφτομαι τι τυχόν συνέπειες έχει μια πράξη που κάνω. Μεγάλος πια συνειδητοποίησα ότι  αυτό ήταν ένα βασικό μάθημα projection analysis.
Κάποτε πάλι  βρεθήκαμε απέναντι σε ανθρώπους άλλης θρησκείας. Παρότι ή ίδια είχε μία στάση σκεπτικισμού για την έννοια της πίστης εν τούτοις μου επεσήμανε την σημασία του σεβασμού  της πίστης του άλλου. Με την ίδια ευλάβεια προσέγγιζε κάθε λατρευτικό χώρο ασχέτως θρησκείας. Ένα σπουδαίο μάθημα σεβασμού στις πεποιθήσεις του άλλου.

Εκτός αυτών που είχε μάθει στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο πριν τον πόλεμο, διάβαζε συνεχώς. Εξ ου και τώρα στα 89 της χρόνια λύνει ακόμα σταυρόλεξα με μεγάλη επιτυχία, και φυσικά διαβάζει.
Θα ήταν 86 ετών όταν την επισκέφθηκα σε μία αγροικία στην Πάρο που πήγαινε το καλοκαίρι, και την είδα όπως πάντα με ένα βιβλιο  στα πόδια. «Τι διαβάζεις «τη ρώτησα. «Επίκουρο» μου απήντησε, «τον είχα ξεχάσει».

Δεν έχει νόημα να σας  κουράζω με αναμνήσεις. Απλά αύριο η Λ γίνεται 89 ετών. Την επισκέφθηκα σήμερα το βράδυ. Μιλήσαμε και μου είπε με χαρακτηριστική ηρεμία :«Για δες έγινα 89 ετών, ούτε το κατάλαβα». Χωρίς αγωνία. Χωρίς  άγχος για το μέλλον. Πήγε την κουβέντα στα όνειρα και στις πιθανές υπεραισθητικές δυνατότητες του ανθρώπου αλλά και για το πώς οι άνθρωποι αποδίδουν φυσικά φαινόμενα  στο θείο.

Της χρωστάω πολλά  και για τούτο αυτή η δημόσια εκφρασμένη ευγνωμοσύνη. «Κολακεύειν γονείς μη όκνει». Μπορεί να μην είχαμε σχέση αίματος. Δημιουργήσαμε όμως, χάρις σε αυτήν, σχέση συνείδησης. Το «γονείς» στέκει λοιπόν
Υπάρχει όμως και ένας άλλος λόγος για τη δημόσια αυτή ομολογία.
Σαν αύριο, ανήμερα των γενεθλίων της,  είχα προ τριετίας ένα φρικτό τροχαίο. Ακροβάτησα για πολλούς μήνες στην εντατική. Την έβλεπα πολλές φορές στις παραισθήσεις μου. Είχα την έννοια της. Όπως και αυτή με είχε στις προσευχές της κι ας δηλώνει αγνωστικίστρια.
Την ευχαριστώ για μια ολόκληρη ζωή.
Όπως  ευχαριστώ  και εσάς που με ανεχτήκατε.
ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

01/02 23:39  PREMIUM
Αγαπητέ Μαικήνα Χρόνια της Πολλά !
Τα αρχαία ονόματα ελπίζω να μην εμπεριέχουν και ο τόπος καταγωγής χρηματιστηριακή allusion !
Όπως για μένα το ... Σωκράτης ! :-)
http://www.capital.gr/News.asp?id=1126798
Καλό ξημέρωμα εύχομαι !
02/02 02:04  cell
Τα Σέβη μου στην Κυρία.
Εύγε σε σας για το αφιέρωμα Ευγνωμοσύνης!
02/02 02:09  bartok
Εγώ δυστυχώς (λόγω "θέδης), κωλύομαι να συμμετέχω στην ώς άνω συζήτηση...
02/02 18:22  Ηρακλής
Σήμερα που έχω τα γενέθλια μου, ημέρα της Υπαπαντής, και κλείνω τα 60, ήθελα να ευχηθώ κάτι στον εαυτό μου.
Μου έδωσες την ευχή.
Να σκέφτονται τα παιδιά μου για μένα, όπως εσύ για τη "μητέρα" σου, κι εγώ να μπορώ στα 90 μου να διαβάζω...
Να δώσεις τις ευχές μου, στην Υδροχόο σου.
02/02 22:36  Μαικήνας
Σας ευχαριστώ πολύ όλους. Θα το τυπώσω και θα της το δώσω να το διαβάσει.
Ηρακλή σας εύχομαι να ευοδωθουν οι ευχές σας.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις