Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Το δημοκρατικό δικαίωμα του πέρδεσθαι δημοσίως- Η περίπτωση του Μαλάουι.
1997 αναγνώστες
Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011
17:11

 

 

Οχι δεν αστειεύομαι αγαπητοί μου αναγνώστες. Δεν είναι μία ακόμη  σκαμπρόζικη ανάρτηση του Μαικήνα.

Η αντιμετώπιση της πορδής ενίοτε ξεφεύγει απο τα όρια των τρεχουσών κοινωνικών συμβάσεων και αποκτάει προεκτάσεις πολιτικές και ιδεολογικές! 

Ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή. Το μακρινό Μαλάουι ή Δημοκρατία του Μαλάουι, άλλοτε Νυασαλάνδης (μέχρι το 1907), έγινε ανεξάρτητο κράτος τον Ιούλιο του 1964, ενώ πριν  ήταν  βρετανικό προτεκτοράτο που είχε αναγνωριστεί στις 15 Μαΐου του 1891.   Και μπορεί μεν να έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1964, αλλά πραγματική Δημοκρατία έγινε το 1994, αφού με το νέο Σύνταγμα επετράπη η λειτουργία πολλών κομμάτων. Τι σόϊ Δημοκρατία ήταν πριν,  ένας θεός ξέρει.

Σε αυτήν λοιπόν την νεαρή δημοκρατία ο νυν πρόεδρός της  και πρόεδρος της Αφρικανικής Ενωσης (διαδεχόμενος σε αυτήν τον Συνταγματάρχη Καντάφι),  ο  Μπίνγκου Ουά  Μουταρίκα (Bingu Wa  Mutarika) 77 ετών, πρώην στέλεχος του ΟΗΕ,  ανακοίνωσε ότι θα ποινικοποιήσει το δημοσίως πέρδεσθαι.  

Έχει φέρει ένα νόμο προς συζήτηση στη Βουλή που, εκτός απο την απαγόρευση της δημόσιας πορδής, μεταξύ άλλων θα απαγορεύει τη δημόσια ούρηση, την  δήθεν  μαντεία (η πραγματική δεν διώκεται!), τις μονομαχίες, την διέλευση πάνω απο τάφους ή την καταπατησή τους, την   προσβολή της γυναικείας αξιοπρέπειας.    Όπως ήταν φυσικό το παγκόσμιο διαδικτυακό  κοινό ασχολήθηκε με την απογαγόρευση του  πέρδεσθαι δημοσίως. Δήλωσε μάλιστα ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Συνταγματικών υποθέσεων (κάτι σαν τον δικό μας Προεδρίας) : 

"The government has a right to ensure public decency. We are entitled to introduce order in the country," justice and constitutional affairs minister George Chaponda told independent radio station Capital Radio.

Όπως όλες οι χώρες που είχαν Βρετανική αποικιοκρατία, έτσι και το Μαλάουι έχει κρατήσει το λεκτικό και νομικό φορμάτ που άφησαν πίσω τους οι Άγγλοι.  Για τους γνωρίζοντες λίγο καλύτερα τον χαρακτηριστικό τρόπο διατύπωσης των δημοσίων κειμένων στην Αγγλία διαπιστώνουν την επίδραση.

Και συνέχισε ο κος Υπουργός  Γιώργος Τσαμπόντα: "Would you like to see people farting in public anywhere?" «Θα θέλατε να βλέπετε ανθρώπους να πέρδονται δημοσίως όπουδήποτε». Καταρχήν υπουργέ μου δεν είναι θέμα οράσεως αλλά οσφρήσεως.

Το πιο ενδιαφέρον είναι όμως ότι ο υπουργός απέδωσε την ανάγκη του νόμου επειδή λόγω του αισθήματος   ελευθερίας που εξαπλώθηκε κατά τα 16 χρόνια της πολυκομματικής Δημοκρατίας οι πολίτες του Μαλάουι κλάνουν ασυστόλως.   "It was not there during the time of dictatorship because people were afraid of the consequences.

Ειλικρινά δεν μπορώ να αντιληφθώ τι έποιασε τους Μαλαουιανούς και πέρδονται όπου βρεθούν. Ξέρω όμως ότι ασκήθηκε σφοδρή κριτική απο αντιπάλους  του προέδρου Μπίνγκου Ουά Μουταρίκα  αφού μάλιστα το θέμα έχει τεθεί σε συζήτηση. Η κριτική που ασκείται εκτείνεται σε μεγαλο εύρος επιχειρημάτων. 

 Ένα χαρακτηριστικό ερώτημα το έθεσε ένας αγγλοσπουδαγμένος δικηγόρος, «που θα βρεθούν τα χρήματα να εφαρμοσθεί ό νόμος;».  Υποθέτω πως  φοβάται ότι θα χρεωθεί ο προϋπολογισμός με την αγορά μασκών ώστε όταν συλλαμβάνεται ένας καθ έξιν παραβάτης να μην καθίσταται αδύνατη η προσαγωγή του στο δικαστήριο.

Ένας άλλος βάζει το ζήτημα του περιορισμού της ελευθερίας διότι παρόλο που υπήρχε ένας ανάλογος νόμος απο το 1929 (επι Βρετανικής κυριαρχίας)  ουδέποτε εφαρμόστηκε, ως εκ τούτου η επαναφορά του εν μέσω Δημοκρατίας είναι ύποπτη, καθόσον μπορεί να αποτελέσει εργαλείο πολιτικών διώξεων.  Με άλλα λόγια η πορδή μπορεί να λειτουργήσει σαν πρόσχημα για πολιτική δίωξη.

Φαντάζομαι τον επόμενο Μαλαουιανό παράνομο μετανάστη να ζητάει πολιτικό άσυλο επειδή διώκεται με πρόσχημα τον επαίσχυντο νόμο του προέδρου Μουταρίκα.

Υπάρχει δε η υποψία, ότι ο πρόεδρος Μουταρίκα φέρνει έναν τέτοιο νόμο για αποπροσανατολισμό,  επειδή διενεργείται έρευνα απο ανεξάρtητους ελεγκτές Price Water House Cοopers για αδιαφανή διαχείριση δημοσίου χρήματος.  Μεταξύ άλλων αυθαίρετων ενεργειών έχτισε ένα διόρωφο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων μαυσωλείο για την προ τετραετίας θανούσα γυναίκα του, ενώ η 22 Ιανουαρίου μόλις πέρισυ ορίστηκε μέρα εθνικού πένθους.  Υποθέτω και αργίας να χαρούν τα παιδιά και οι δημόσιοι υπάλληλοι.

Άλλος πάλι συνέδεσε την εφαρμογή του νόμου με την απουσία επαρκών δημόσιων αφοδευτηρίων W.C , ενώ κάποιος άλλος, προφανώς κακοήθης, μίλησε για απαγόρευση των φασολιών, πράγμα που αντίκειται στην ιδέα του ελεύθερου εμπορίου.

Όπως καταλαβαίνετε η συζήτηση ή διαβούλευση είναι δημοκρατική κατάκτηση, έστω και αν το υπο συζήτηση θέμα είναι το δικαίωμα του πέρδεσθαι.

Κλείνοντας το ανορθόδοξο τούτο κείμενο σας πληροφορώ ότι ο πολύς Βενιαμίν Φραγκλίνος, γνωστός άλλωστε για την ελευθεριάζουσα συμπεριφορά του, που τον έκανε περιζήτητο στα σαλόνια του προεπαναστατικού Παρισιού όταν υπηρετούσε  την Αμερικανική Δημοκρατία σαν πρέσβυς (1776-1785), έγραψε το παρακάτω:

 “Let every fart count as a peal of thunder for liberty. Let every fart remind the nation of

how much it has let pass out of its control. So fart, and if you must, fart often.

But always fart without apology. Fart for freedom, fart for liberty… and fart proudly!”  Βενιαμίν Φρανκλίνος

 

"Αφήστε κάθε πορδή να προσμετρηθεί σαν  μεγαλειώδες μπουμπουνητό για την ελευθερία.  Αφήστε κάθε πορδή να θυμίζει στο έθνος πόσα πολλά επέτρεψε να διαφύγουν του ελέγχου του. Δια τούτο να κλάνετε  και αν χρειάζεται  να κλάνετε συχνά.

Αλλά πάντα να κλάνετε χωρίς απολογία. Να κλάνετε για την ελευθερία, να κλανετε για ανεξαρτησία και κλάνετε υπερηφάνως."

Βενιαμίν Φρανγκλίνος

 

 

Δημοκρατικό δικαίωμα ή όχι, συνώνυμο της ελευθερίας ή της ελευθεριάζουσας λογικής, με ιδεολογικές και πολιτικές προεκτάσεις  ή όχι, το μόνο που μπορώ να πώ είναι το ψευδώς αποδιδόμενο στον Πλούταρχο ρητό:

«περί το πέρδεσθαι ο καταισχύνει, πάντων γρ περδομένων»

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

Σχόλια

06/02 21:00  Μαικήνας
Σας πληροφορώ ότι ο πρόεδρος Μουταρίκα παρίσταται στην συνάντηση του G20 ως πρόεδρος της Αφικανικής Ενωσης. Ειλικρινά θα ήθελα στην επόμενη σύνοδο να έβλεπα απο καμιά γωνια τον κατα τα άλλα αντιπαθέστατο Μπερλουσκόνι να έκανε κανένα σχόλιο σχετικό με το θέμα.
06/02 22:10  Λουκρητια
Τετοιος χοντρανθρωπος που ειναι ο Συλβιο,θα εχει πολυ γελιο αν τον πλησιασει και την αμολησει!Χωρις σχολιο.
07/02 01:21  bartok
Τώρα εγώ φταίω με τέτοιες πλάκες αν σας πω το γνωστό: "Ή μιλάμε ή *#^@,$-με";
Πάντως είναι εξαιρετικό! Διάβαζα και γελούσα...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις