Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Το προξενιό της Α - Μια αλληγορική αφήγηση.
957 αναγνώστες
Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011
11:56

Για τον αποτυχημένο αρραβώνα πολλά γράφτηκαν κιόλας. Στα οικονομικά sites, όσοι αναγνώστες, τόσες και οι απόψεις.

Ο Μαικήνας λίγο πιο παλιός, ήδη στην 6η δεκαετία της ζωής, πιο σινεφίλ, στα νιάτα του τουλάχιστον, και πιο φλεγματικός, έτσι τουλάχιστον νομίζει, προσπαθεί να βλέπει τα γεγονότα σαν θεατής μιας θεατρικής παράστασης. Φυσικά και είναι μέρος του χορού όντας κάτοχος μετοχών και των δύο πρωταγωνιστών. Άλλωστε όσοι γνωρίζουν απο   θέατρο και δη τα καλοκαιρινά παρασκήνια της Επιδάυρου, σου λένε  ότι  τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες αλλά και τις πιο αποκαλύπτικές εκδοχές τις ακούς απο τα μέλη του χορού ή τους κομπάρσους.

Η λέξη προξενιό μου θύμισε μια επιτυχημένη ταινία  του Παντελή Βούλγαρη το 1972 στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ήταν η ταινία "Το προξενιό της Άννας". Αθεράπευτα κολλημένος με το παρελθόν και προσπαθώντας να αποκτήσω μια απόσταση απο το γεγονός, ξαναθυμήθηκα την υπόθεση, είδα μάλιστα και σχετικό οπτικό υλικό. Ξεπερνώντας την αρχική μου ενόχληση απο την αργή αφηγηματική γραμμή  που σήμερα κουράζει, εστιάστηκα στην υπόθεση.

Γύρω στο '70  η ψυχοκόρη ενός αθηναϊκού μεσοαστικού σπιτιού πρόκειται να αρραβωνιαστεί με ένα νέο απο το  χωριό της. Ενώ τα αφεντικά στην αρχή έβλεπαν με καλό  μάτι το προξενιό όταν συνειδητοποίησαν ότι θα αλλάξει το καθεστώς εξουσίας που είχαν άλλαξαν γνώμη.  Στην απόφασή τους αυτή βρίσκουν σύμμαχους και τους συγγενείς της ψυχοκόρης στο χωριό που ταΐζονται και αυτοί απο την δουλειά της Άννας. Συγχωρέστε με αλλά το προξενιό  της Άννας  μοιάζει λίγο πολύ με  προξενειό της Άλφα. 

Όντως ο επίδοξος γαμπρός της Αννούλας, ο  Κοσμάς μοιάζει λίγο  με την Εθνική Τράπεζα.  Λαϊκός, δουλευτής όμως  και προσγειωμένος πλέον, ιδίως μετά τα χρόνια της πείνας που έζησε στην επαρχία  του ΄60, κάτι ανάλογο με την κρίση του 2009  που ζήσαμε και ζούμε ακόμα, θα γινόταν  ίσως ο τέλειος σύζυγος για την Άννα.

Τα αφεντικά όμως, έχοντας μάθει να είναι "κάποιοι"  σε μια κλειστή ελληνική κοινωνία που έδυε, απειλήθηκαν. Τι κι αν θα γινόντουσαν κουμπάροι ή πρόεδροι χωρίς εκτελεστικές αρμοδιότητες. Η Αννούλα δεν πρέπει να φύγει απο τον έλεγχό    τους. Οι δε εργαζόμενοι της τράπεζας, υψηλόβαθμοι και μη, έχουν κοινά συμφέροντα με τους συγγενείς της Άννας.

Η ταινία δεν προχωράει στο μέλλον. Τελειώνει με τη θλιβερή διαπίστωση του ατελέσφορου προξενιού.

Εμείς όμως ας προχωρήσουμε. Μετά απο δύο αποτυχημένα προξενιά, η Αννούλα παρά τα κάλη της, αρχίζει και αποκτάει κακό όνομα. Μερικοί λένε  ότι τα αφεντικά θα δεχόντουσαν να την προξενέψουν αλλά με κάποιον πιο καθώς πρέπει. Υπάρχουν όμως τέτοιοι, υπάρχουν ευρωπαίοι γαμπροί;

Εδώ πλέον βρισκόμαστε στη σφαίρα του αυτοειδώλου αλλά και του ωμού συμφέροντος. Οι χιλιάδες μέτοχοι είναι το κορμί της Αννούλας που τα αφεντικά παζαρεύουν. 

Φυσικά μπορώ να σας πώ και άλλες ιστορίες, όπως αυτή του αγαθού και προκομένου κοριτσιού που το φλερτάρει επιθετικά ένας λαϊκός τύπος, αλλά ο γέροντας Ορέστης Μακρής  προστατεύει την αγνότητά της. Στην δεύτερη αυτή ιστορία  το ηθικό επιμύθιο είναι ότι είναι προτιμώτερη η αιώνια αγνότητα, παρά η ενθάρρυνση της κόρης να τολμήσει να βγεί στη ζωή και να μάθει διαχειρίζεται τις δυσκολίες μιας πραγματικά ανοικτής αγοράς. Με άλλα δεν ενδιαφέρονται για προξενιό οι αφεντάδες,

Μπορεί να σας φαίνονται γραφικά όλα  αυτά.

Η ζωή όμως είναι σοβαρή. Και το θέατρο επίσης.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

ΥΓ  Αναγνωρίζω και τις ενστάσεις των αφεντάδων. Αλλά μην ξεχνάτε: οι αφηγηματικές προσεγγίσεις αυτό το σκοπό  έχουν. Να προβάλουν τα τυχόν πάθη της ανθρώπινης ψυχής.

Σχόλια

19/02 12:04  favlos
Πρωτότυπη προσέγγιση...

Δεν περιέχει όμως και κλείσιμο στο υπόγειο της Αννούλας και του Κοσμά κατά την διάρκεια του προξενιού,όπως συνέβη στην περίπτωση ΕΤΕ_ΑΛΦΑ...
Αλλά η ζωή πάντα ξεπερνάει τις μυθοπλασίες...
19/02 12:42  bartok
Συμφωνώντας κατ' αρχήν με την προσέγγιση, μιάς και συζητάμε λίγο αλληγορικά, θα ρίξω στην κουβέντα μία γνωστή παλιά ελληνική παροιμία, έκφραση ενός βαθέος ατομικού συντηριτισμού:
"Κάλιο πρώτος στο χωρίο, παρά δεύτερος στην πόλη."
Νομίζω ότι εκφράζει με ευστοχία τη νοοτροπία του "πάτερ-φαμίλια" Κωστόπουλου και εξηγεί την "ομόφωνη" αντίδραση του Δ.Σ.
Εδώ μάλιστα θα έλεγα ότι έχει ενδιαφέρον και η αναφορά στην ταινία με τον Ορέστη Μακρή. Παρ' όλο που "θολώνει" λίγο το επιχείρημα με τα όσα λέει για αγνότητα κλπ (τί αγνό μπορεί να υπάρχει σε μία Τράπεζα...), εστιάζει σ' αυτόν (αυτή) που πρέπει "να τολμήσει να βγεί στη ζωή και να μάθει διαχειρίζεται τις δυσκολίες μιας πραγματικά ανοικτής αγοράς."
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, δεν νομίζω ότι τα αφεντικά της Αλφούλας ψάχνουν "καλύτερη τύχη" για το κορίτσι τους, όπως το κείμενο λέει πιο πάνω. Θέλουν απλώς να παραμείνουν αφεντικά για πάντα, σε πείσμα των καιρών που οδηγούν τα πράγματα αλλου.
19/02 12:56  bartok
Συνεχίζω την παρέμβασή μου και συγνώμη αν σας μονοπωλώ το χώρο.
Το παρακάτω το πήρα από σχόλιο αναγνώστη, εδώ στο capital, κάτω από το σχετικό άρθρο για το θέμα μας:
"Η Εθνική δίνει premium πάνω από 20%, κεφαλαιακή επάρκεια και κεφάλαια για την αποπληρωμή των προνομιούχων μετοχών (950 εκατ. ευρώ) . Επίσης , Πρόεδρος Δ.Σ. Θα προταθεί από την Alpha (Λέγε με Κωστόπουλο).
Εκτελεστικά Μέλη Δ.Σ.: Συνολικά οκτώ θέσεις, συμπεριλαμβανομένου του Διευθύνοντος Συμβούλου, που θα μοιραστούν ισομερώς μεταξύ των ανωτάτων στελεχών της Alpha και της Εθνικής.
Μήπως παραγέρασε ο Κωστόπουλος και θα έπρεπε να πάει σπίτι του ή προβλέπει να φτάσει μέχρι τότε που θα χρειαστεί να τον πάνε κάποιοι με μαύρο παπιγιόν;; Εχει γαντζωθεί στην καρέκλα και στις δόξες του παρελθόντος και δεν λέει να κάνει ενα βήμα παραπέρα για την διαδοχή του."
Όπως καταλαβαίνετε συμφωνώ αρκετά! Την ίδια άποψη (πιο "κομψά" και αόριστα), εξέθεσε χθες βράδυ ο Μπ. Παπαδημητρίου στο Δελτίο του SKY.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις