Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η γελοιότητα της μεταχρονολογημένης συγγνώμης.
749 αναγνώστες
Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011
16:05

 

Από τους πολιτικούς αλλά και από τους παπάδες όλα να τα περιμένετε.  

 

Η Ιστορία πάντοτε ήταν εργαλείο πολιτικής. Πολλές εθνικές υποθέσεις  πολλών κρατών θεμελιώνονται στην επίκληση της Ιστορίας. Είτε παραχαράσοντάς την, είτε υπερτονίζοντας γεγονότα, είτε υπερασπίζοντας την δική τους εκδοχή της ιστορικής αλήθειας. 

 

Όλα αυτά γνωστά σε όλους.

 

Με αφορμή την παρουσία μου σε μία ομιλία - συζήτηση για γεγονότα του Α Παγκοσμίου πολέμου  και ενώ είχαμε χαθεί στις λεπτομέρειες, αναρωτήθηκα που είναι η ουσία.

 

Πρόσφατα φίλος καλός με έκανε κοινωνό της προσπάθειάς του να αποδείξει ότι η Μάχη του Μαραθώνα έγινε 4 μέρες μετά. Αντέτεινα ότι αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η έκβασή της και τα όσα δρομολόγησε.

 

Είναι γεγονός ότι η μνήμες δεν χάνονται εύκολα. Δεν πρέπει να χάνονται. Απο του σημείου όμως αυτού μέχρι να τις αναμοχλεύουμε για επικοινωνιακούς λόγους υπάρχη διαφορά.

 

Έτσι εχθές απο παριστάμενο σε αυτήν την βαρετή συζήτηση άκουσα ότι ο κος Αβραμόπουλος σαν Δήμαρχος Αθήνας υπέγραψε την λήξη του Πελλοπονησιακού πολέμου. Η έρευνά μου απέδωσε τα εξής :

 

Το 1999 μ.Χ, κατά τη διάρκεια της τρίτης δημοτικής θητείας του δημάρχου Σπαρτιατών κ. Δημοσθένη Ματάλα και κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του δημάρχου Αθηναίων κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου έγινε αισθητό αυτό το της μη υπογραφής επίσημης συνθήκης ειρήνης. Οι δύο δήμαρχοι ένιωσαν αυτή την αντιπαλότητα μεταξύ των δύο πόλεων, λίγο πριν τη δύση του 20ου αιώνα μ.Χ., γι' αυτό και αποφάσισαν να υπογράψουν μια... συνθήκη ειρήνης, τερματίζοντας τις ψυχρές σχέσεις των δυο πόλεων μετά από 2400 περίπου χρόνια. Ο κ. Αβραμόπουλος επισκέφθηκε την πρωτεύουσα της άλλοτε κραταιάς Λακεδαίμονας και στο δημαρχείο της Σπάρτης, έπειτα από μια σεμνή τελετή, έληξαν όλα! Πόλεμοι, διαμάχες και διεκδικήσεις.

 

Με αφορμή  την αναδρομή στα πολύ παλιά θυμήθηκα την  διπλωματική νίκη που κατήγαγε ο μακαριστός Χριστόδουλος υποχρεώνοντας τον σχησματικό Πάπα να ζητήσει συγνώμη για το 1204.

Ο ανώτερος όλων όμως ήταν ο γνωστός σε όλους μας Βατοπαιδινός Εφραίμ ο οποίος κατόρθωσε και πήρε απο την Καταλωνία αποζημείωση για τις καταστροφές που προκάλεσαν στο μοναστήρι οι Καταλωνοί πειρατές 

 <<το 1305, ο Ρογήρος δολοφονήθηκε από ελληνικό χέρι στην Αδριανούπολη, οι Καταλανοί, ανεξέλεγκτοι, καλώντας και τους Τούρκους να περάσουν για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό έδαφος, ξεχύθηκαν στις θρακικές πεδιάδες, ρημάζοντας επί δύο χρόνια τα πάντα και αφήνοντας πίσω τους αυτό που οι βυζαντινοί χρονογράφοι αποκάλεσαν «σκυθική έρημο». Στη συνέχεια κινήθηκαν δυτικά, λεηλατώντας την ανατολική Μακεδονία, τη Χαλκιδική και το Aγιον Όρος, και, αφού πολιόρκησαν ανεπιτυχώς τη Θεσσαλονίκη, στράφηκαν νότια, καταλύοντας το γαλλικό δουκάτο των Αθηνών και Θηβών και εγκαθιδρύοντας μία καταλανική κυβέρνηση που κράτησε 77 ολόκληρα χρόνια (1311-1388).... 

Αναγνωρίζοντας τη βαθύτερη πολιτική και πολιτισμική σημασία που μια τέτοια χειρονομία θα είχε στο πλαίσιο της ενωμένης Ευρώπης, ο Ντουάρτε υιοθέτησε και προώθησε την ιδέα στον τότε πρόεδρο Πουγιόλ και στη συνέχεια επεξεργάστηκε το σχέδιο νόμου, το οποίο και υπερψηφίστηκε από το καταλανικό κοινοβούλιο. 

Στη θερμή συνάντηση με τον ηγούμενο αρχιμανδρίτη Εφραίμ, ο Κάρλες Ντουάρτε,  ο εμμπνευστής του σχεδίου, αναφερόμενος στις καταλανικές επιδρομές του 14ου αιώνα, τόνισε με μεγάλη ομολογουμένως γενναιότητα ότι «σήμερα η Καταλωνία θέλει να σβήσει αυτό το στίγμα από την ιστορία της» και ότι «οι Καταλανοί είναι ένας λαός που μαθαίνει από τα λάθη του». Και εξήγησε ότι «η απόφαση της Τζενεραλιντάντ, ένας θερμός εναγκαλισμός μεταξύ Ελλάδας και Καταλωνίας, αποτελεί μία χειρονομία φιλίας και αναγνώρισης της εκπληκτικής κληρονομιάς, σε ό,τι αφορά το πνεύμα, την ηθική και την καλλιτεχνική δημιουργία, που η Ελλάδα χάρισε στις χώρες της Μεσογείου και στον κόσμο ολόκληρο>>. απόσπασμα απο το θρησκευτικό site "Ζωηφόρος"

 

 

Καταλαβαίνετε βέβαια ότι οι μεν Καταλανοί για λόγους πολιτικούς προέβησαν σε αυτή την πράξη που τους εμφανίζει κυρίαρχους, παρακάμπτοντας την κεντρική Ισπανική κυβέρνηση. Άλλωστε φιάχτηκε ένα μουσείο. Προφανώς πλήρωσε η Ευρωπαϊκή Ενωση για αυτή την μείζονα πράξη συμφιλίωσης και συγγνώμης. 

 

Τουλάχιστον ο Εφράιμ έβγαλε το κάτι τι τις για το μοναστήρι. Δεν τον υπερασπίζομαι. Οι πληροφορίες λένε για 240.000 ευρώ.  Ο  Αβραμόπουλος τι κέρδισε για την Αθήνα;

 

Μακάρι όλα αυτά να ήσαν πρωταπριλιάτικο αστείο. Δυστυχώς όμως είναι αλήθεια.

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

 

Σχόλια

31/03 21:43  σεβαστη
Απύθμενη γελοιότης,παίζει;
01/04 00:20  bartok
O Φρανσουά Μιτεράν είχε πει κάποτε ότι πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων.
Υποθέτω ότι και να ξεφτιλίζεις σύμβολα (για βραχυχρόνιο πολιτικό όφελος), ένα είδος διαχείρισης είναι έστω και κάκιστης...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις