Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η μυθολογία του κράτους.
791 αναγνώστες
Τρίτη, 5 Απριλίου 2011
16:24

Στο σημερινό του σημείωμα ο εξαιρετικός κος Στούπας χρησιμοποιεί την φράση ένοχο κράτος. Είναι γεγονός ότι πολλά έχουν γραφτεί  για το  ρόλο του κράτους στην σημερινή άσχημη συγκυρία.Παρόλο που δεν είμαι πολιτικός επιστήμων θα ήθελα να επισημάνω το ύπαρξη ενός κυκλικού μηχανισμού σκέψης που καθορίζει εν πολλοίς την λογική είτε των υπερασπιτών ή των επικριτών του.

Λέει λοιπόν ο συλλογισμός αυτός:

"Το δημόσιο είναι εξορισμού κρατικό ,  το κρατικό είναι κοινωνικά  δίκαιο και εν τέλει λαϊκό. Το λαικό δε με τη σειρά του θεωρείται a priori δημοκρατικό. Το δημοκρατικό διασφαλιζεται απο το δημόσιο το οποίο υπηρετείται απο το κρατικό" . Και ούτω καθ εξής. Ο απόλυτος κυκλικός συλλογισμός.

Ο αντίλογος απο την πλευρά των υπερασπιστών της ελεύθερης αγοράς είναι ότι δεν πρέπει να υπάρχει κράτος.Θεωρούν ότι κοινωνία μπορεί να αυτορρυθμίζεται. Υπάρχει μια ανάλογη θεοποίηση του ιδιωτικού.

Δυστυχώς όμως καμία κοινωνία δεν αυτορρυθμίζεται εκτός αν έχουμε οριζόντια δημοκρατία που μπορεί να λειτουργήσει σε μικρά σύνολα. Η έκταση των κοινωνιών οδηγεί αναπόφευκτα σε μορφές αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Εκτός των άλλων όσοι έχουν ασχοληθεί με κοινοτικά μοντέλλα (κοινότητες συμβίωσης κλπ) έχουν διαπιστώσει ότι δεν πολλές φορές η υπέρτατη αρχή της ομοφωνίας καθιστά μη λειτουργικό και εν τέλει μη βιώσιμο το σύστημα.

Το κράτος αποτελεί ένα αναγκαίο υπερκείμενο μόρφωμα το οποίο όμως υπάρχει για να επιβάλλει αυτό που θεωρεί σαν δίκαιο και αναγκαίο η κοινωνία.

Η διαχείριση του δημόσιου αγαθου δεν υπηρετείται απο το  κράτος αναγκαστικά.  ¨Ενα δημόσιο πάρκο μπορεί κάλλιστα να υπηρετηθεί απο μια ιδιωτική πρωτοβουλία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, μία ΜΚΟ ή και απο έναν ιδιωτικό κερδοσκοπικό φορέα ο  οποίος ελέγχεται για το παραγόμενο έργο. Είναι ζήτημα τήρησης των νόμων και ελέγχων.

Η ελληνική ιδιαίτερότητα.

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου οι νόμοι ψηφίζονται νύχτα, ουδείς ελέγχεται ή λογοδοτεί, δεν υπάρχουν κριτήρια αξιολόγησης και άλλα πολλά, τα γνωρίζουμε άλλωστε, η στρέβλωση έγκειται στην μη τήρηση των συμπεφωνημένων απο το σώμα της  κοινωνίας και στην μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν απο αυτά για όλους. 

Η ισότης έναντι του νόμου αλλά και του πόνου θα συμπλήρωνα εγώ είναι βασική αρχή της Δημοκρατίας, αν αυτό είναι το πολίτευμα που θέλουμε.

Αυτός είναι και ο ρόλος του κράτους. Η απείθια νομιμοποιείται όταν το κράτος παύει να υφίσταται σαν οντότητα δια των παραλήψεων των πολιτών και των πολιτικών. Βρισκόμαστε σε καθεστώς κατάρρευσης του κοινωνικού consensus λόγω στρεβλώσεων που έχουν συρρωρευθεί επι δεκαετίες. Κατ επέκταση βρισκόμαστε προ ανεξέλεγκτων καταστάσεων που είτε εγκυμονούν άλλους κινδύνους, είτε οι ίδιες αποτελούν κίνδυνο.

Η λύση λοιπόν δεν είναι περισσότερο κράτος αλλά λειτουργικό  και αποτελεσματικό  κράτος. Όσο παραμένουμε εγλωβισμένοι στις δύο λογικές, την πρώτη την καθαρά κυκλική και την δεύτερη (της ελεύθερης οικονομίας) που είναι χαωδώς αποδομητική δεν θα κάνουμε ούτε ένα βήμα.

Η ανάδραση μπορεί να έλθει απο δύο πλευρές. Η μία απο μια εξωθεν κρίση ακόμα και εθνικού χαρακτήρα, η άλλη απο μια γενναία και επώδυνη συμβολικού χαρακτήρα αποκατάσταση της περί του κοινού δικαίου έννοιας.

Κοντολογίς αν δεν τρέξει συμβολικά αίμα δεν πρόκειται να κερδηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη  ούτε ενός πολίτη. Αυτό δεν είναι ευθύνη μόνο των πολιτικών. Είναι ευθύνην όλων μας.

Εν τώ μεταξύ πρέπει να αλλάξουμε και εμείς μυαλά.

Η πρόσκρουση είναι μπροστά μας.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

 

Σχόλια

05/04 16:36  romanov
Σωστό το άρθρο και πολύ σωστοί οι συλλογισμοί. 5*.
05/04 18:19  nhad
Αγαπητέ Μαικήνα, διαφωνώ. Κατά τη γνώμη μου, η λύση είναι λιγότερο κράτος. Το κράτος, πέραν κάποιου ορίου μεγέθους, ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ να είναι λειτουργικό και αποτελεσματικό, και συνεπώς πρέπει να περιοριστεί σε ρόλο αποκλειστικά ρυθμιστικό και ελεγκτικό, όχι παραγωγικό.
Βέβαια, αυτό είναι μεγάλη συζήτηση, και δυστυχώς δεν έχω χρόνο για να επεκταθώ.
05/04 21:09  Μαικήνας
Μα αγαπητέ NHAD
Πουθενά σε όσα λέω δεν υπονοώ ότι το κράτος πρέπει να έχει παραγωγικό ρόλο. Νομίζω ότι τον ελεγκτικό και τον ρυθμιστικό ρόλο περιέγραψα και εγώ. Η τήρηση των νόμων οι έλεγχοι όχι χάριν του μηχανισμού αλλά χάριν του κοινωνικού συνόλου είναι το ζητούμενο.
Τώρα αν στην φράση <<Η λύση λοιπόν δεν είναι περισσότερο κράτος αλλά λειτουργικό και αποτελεσματικό κράτος>> θέλετε να προστεθεί και η φράση λιγώτερο δεν διαφωνώ. Εμένα όμως με νοιάζει η τήρηση των συμπεφωνημένων. Αν λες ότι θα προσφέρεις παιδεία να την προσφέρεις είτε είσαι ιδιώτικός είτε δημόσιος φορέας. Δεν αρνούμε το στοιχείο του κέρδους αλλά διαφωνώ με την χυδαία εμπορευματοποίηση κάποιων πραγμάτων.
Σε κάποια φάση της ζωής μου μετά απο ατύχημα νοσηλέυτηκα 6 μήνες σε ιδιωτικό κέντρο αποκατάστασης. Η ανυπαρξία ελέγχου και ανταγωνισμού (ο μόνος που υπήρχε ήταν απο ένα κρατικό ίδρυμα) είχε οδηγήσει στο παράδοξο φαινόμενο να πληρώνω τεράστια ποσά σε μια επιχείρηση που προσέφερε μέτριες υπηρεσίες. Δεν ζητάω την ύπαρξη καλου κρατικού κέντρου. Ζητάω τον έλεγχο των παρεχόμενων υπηρεσιών με διαφανή κριτήρια αξιολόγησης και πιστοποιησης.Ελπίζω με το παραδειγμα αυτό να απεκαταστάθη η υπόληψή μου.
Romanov ευχαριστώ!
07/04 01:16  bartok
Αγαπητέ Μαικήνα,
Το σημερινό σχόλιό σου μου εξηγεί απόλυτα γιατί κάποια στιγμή, αποχώρησες απο τήν ( κάποτε λεγόμενη), Ανανεωτική Αριστερά, αλλά και επίσης γιατί από 'κει και πέρα τους παρακολουθούσες "από το πλάι". (Σπεύδω να διευκρινίσω, καλά έκανες!..) Επειδή όλα όσα λες είναι -προς το παρόν δυστυχώς - πλήρως εκτός τρέχουσας πολιτικής συζήτησης.
07/04 10:31  Μαικήνας
"Τα εν οικω μη εν δήμω" αγαπητέ Βartok. Αν και χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις