Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Ποιότητα, κατανάλωση και στήριξη των ελληνικών προϊόντων
652 αναγνώστες
Σάββατο, 9 Απριλίου 2011
15:49

Εχθές σας μίλησα για το barcode 520. Δεχθηκα κριτική ότι η πρόταση για επιλογή ελληνικών προϊόντων μόνο και μόνο επειδή είναι ελληνικά είναι ατελής, επειδή δεν απαντά στο ερώτημα πως μπορεί ένα ελληνικό προϊόν να είναι ανταγωνιστικό με όρους ποιότητας και όχι μόνο με όρους χαμιλότερης τιμής (φθήνιας). Η αλήθεια είναι ότι επειδή στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις και επειδή δεν είχαμε ένα παρελθόν συντεχνιών απο το μεσαίωνα, που να μας ακολουθήσει στα νεώτερα χρόνια, η έννοια της επαγγελματικής ευθύνης ήταν ανύπαρκτη στο νεώτερο ελληνικό κράτος. Αν σε αυτό προσθέσετε και το πελατειακό σύστημα η απουσία ελέγχου και λογοδοσίας ήταν χαρακτηριστικό της κοινωνίας.

Ασθενείς πέθαιναν, κτήρια γκρεμιζόντουσαν, παιδιά καιγόντουσαν σε σχολικά ή πνιγόντουσαν στην σχολική εκδρομή, καταναλωτές δηλητηριαζόντουσαν  και ο δικαστικός κολασμός όταν ερχόταν ήταν επιεικώς γελοίος.

Πίσω απο κάθε τέτοιο τραγικό συμβάν κρυβόταν  ο ανύπαρκτος έλεγχος. 

Ένα γενικευμένο "έλα μωρέ" χαρακτήριζε την κοινωνία μας.

Η έννοια του ελέγχου έχει αρχίσει να γίνεται συνείδηση , είτε διασφαλίζει την ποιότητα, είτε την ασφάλεια και τις διαδικασίες παραγωγής. Μετά ακολουθεί η πολιτική τιμών και η συνάρτησή της με την κατανάλωση.

Είναι γεγονός ότι πολλές φορές ψωνίζαμε το ξένο προϊόν  απο ματαιοδοξία. Είτε απο μιά διάθεση να γνωρίσουμε το διαφορετικό.  Ποτέ όμως δεν ξεχνούσαμε την αγγλική φράση "είμαι φτωχός για να ψωνίζω φτηνά". Ο λαός μας το έλεγε αλλιώς "το φτηνό το φάγανε οι σκύλοι".  Ετσι δεν είναι παράλογο που ψωνίζαμε γερμανικές ηλεκτρικές συσκευές. Πώς να το κάνουμε, δεν χαλάνε εύκολα  πανάθεμά τες και έχουν και καλό service.

Το blog τήρισε τον κανόνα της εξέτασης των δύο πλευρών.

Εγώ πάντως λέω να κοιτάζω για το 520. Give Greece a chance

Και μια περί ποιοτικού ελέγχου, σας παραθέτω ένα απόσπασμα απο κείμενο δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα του ΤΕΕ για το ζήτημα του ποιοτικού ελέγχου που αναφέρεται στο ποιοτικό έλεγχο στην Αρχαία Ελλάδα.

Στην σύγχρονη είναι το πρόβλημα.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

<<...Αξίζει να αναφερθεί ότι αυτά ίσχυαν ακόμα και στους προϊστορικούς χρόνους και όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο, αλλά και σε άλλες χώρες όπως π.χ. στη Βαβυλώνα και στην αρχαία Αίγυπτο. Για παράδειγμα, στην αρχαία Βαβυλώνα (την πρωτεύουσα της Μεσοποταμίας), ανάμεσα στους νόμους του ξακουστού βασιλιά της, του Χαμουραμπί (1792-1750 π.Χ.), υπάρχει και ένας πολύ σημαντικός, που μπορεί να θεωρηθεί ως ο αρχαιότερος κανονισμός στον κόσμο, σχετικός με την οικοδομή, ο οποίος λέει, σε κάποιο σημείο: "... Εάν ένας εργολάβος κτίσει μια κατοικία για κάποιον, αλλά δεν πραγματοποιήσει την εργασία του σύμφωνα με τους κανονισμούς (ή τα ισχύοντα πρότυπα) σε τρόπο που ένας τοίχος παρουσιάσει κάποια κλίση, τότε ο εργολάβος αυτός οφείλει να τον ενισχύσει με δικά του έξοδα...". O νόμος αυτός είναι χαραγμένος σε μια πέτρινη στήλη από βασάλτη, ανακαλύφθηκε το 1901 στα Σούσα της Περσίας, και εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι. 
    Στην κλασική πάλι Ελλάδα, όπως προκύπτει από πληθώρα σωζόμενων επιγραφών, λειτουργούσε ένας μηχανισμός ελέγχου της ποιότητας και της πιστοποίησης όλων των τότε παραγόμενων και προσφερόμενων προϊόντων στον τόπο παραγωγής, αλλά και στην αγορά. Τα εφαρμοζόμενα τότε πρότυπα περιείχαν πολύ αυστηρές προδιαγραφές και οι επιβαλλόμενες ποινές σε όποιον τολμούσε να μην τις σεβαστεί ήταν πολύ σκληρές. 
    Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι τα χρησιμοποιούμενα υπό των Αρχαίων Ελλήνων πρότυπα, κάλυπταν όλο το φάσμα των τότε παραγόμενων προϊόντων, από τα μέταλλα και τα κράματά τους μέχρι και τα γεωργικά προϊόντα, τρόφιμα και ποτά, όπως ο άκρατος οίνος, το ελαιόλαδο, το σιτάρι, το κριθάρι κ.ά. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Αριστοτέλης στο έργο του η "Αθηναίων Πολιτεία" αναφέρει ότι η Πολιτεία όριζε με κλήρο δέκα αγορανόμους, που έπρεπε να επιβλέπουν τα διακινούμενα στην αγορά αγαθά ώστε να είναι "καθαρά και ακίβδηλα", δηλαδή να τηρούν τους όρους της υγιεινής και να είναι ανόθευτα. Στις περιπτώσεις νοθείας επεβάλλοντο αυστηρά πρόστιμα τόσο στον παραγωγό όσο και στον έμπορο. Έτσι, και το δημόσιο αλλά και ο καταναλωτής προστατεύονταν από κάθε πιθανή νοθεία. 
    Παράδειγμα εφαρμογής του ποιοτικού ελέγχου στα τρόφιμα, αποτελούν οι σωζόμενες τρεις επιγραφές της Θάσου του 4ου π.Χ. αιώνα (420-400), χαραγμένες σε μαρμάρινες πλάκες, οι οποίες αποτελούσαν νόμους - οδηγίες και πρότυπα τα οποία καθόριζαν το εμπόριο και τη διακίνηση του οίνου και έκαναν λόγο για την ύπαρξη του ελέγχου και της πιστοποίησης της ποιότητάς του. Σε μια απ' αυτές αναφέρεται, μεταξύ άλλων: για όποιον αγοράζει κρασί (εννοεί τον άκρατο, δηλαδή τον ανόθευτον οίνο) σε πιθάρια, η αγορά θα είναι έγκυρη μόνον εάν τα πιθάρια έχουν σημανθεί, δηλαδή μόνον εάν φέρουν κατάλληλο σήμα (πιθανόν σφραγίδα) που να δηλώνει την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του περιεχομένου σ' αυτά κρασιού. 
    Στην αρχαία Ελλάδα, οι μετρονόμοι ευθύνονταν για όλα τα μέτρα και τα σταθμά που χρησιμοποιούσαν στην αγορά και όφειλαν να μεριμνούν ώστε να ανταποκρίνονται στα πρότυπα μέτρα και σταθμά, που φυλάσσονταν στην Θόλο, ένα όμορφο κτίριο της Αρχαίας Αγοράς. 
    O Αριστοτέλης επίσης αναφέρει ότι οι σιτοφύλακες, δεκαπέντε στον Πειραιά και είκοσι στην Αθήνα, διορισμένοι πάντα από την πολιτεία με κλήρο, έπρεπε να ελέγχουν το σιτάρι και το κριθάρι πριν σταλούν για άλεσμα. Όφειλαν επίσης να ελέγχουν τους αρτοπώλες ώστε ο πωλούμενος άρτος να έχει το προβλεπόμενο από το νόμο βάρος. Με άλλα λόγια, θεωρούσαν ως νοθεία τον ελλιποβαρή άρτο. 
    Αλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο έλεγχος της ποιότητας των αττικών αργυρών νομισμάτων από τους "δοκιμαστές" (αρχαία λέξη), οι οποίοι σε περίπτωση διαπίστωσης νοθείας προέβαιναν στην κατάσχεση, τη χάραξη και τελικά την αφιέρωσή τους στο ναό της μητέρας των θεών, της Κυβέλης. 
Αλλοι δοκιμαστές προέβαιναν στον έλεγχο χρυσών νομισμάτων εφαρμόζοντας τη μέθοδο της Λυδίας Λίθου. 
    Χαρακτηριστική επίσης περίπτωση τυποποίησης στην αρχαιότητα αποτελεί η επιγραφή της Ελευσίνας του 4ου π.Χ. αιώνα, που είναι ένα πρότυπο χαραγμένο σε μια μαρμάρινη πλάκα, η οποία εκτίθεται στο μουσείο της Ελευσίνας. Το κείμενό της περιέχει μια παραγγελία για την κατασκευή των μπρούντζινων συνδέσμων, πόλων και εμπολίων, που θα ετοποθετούντο ανάμεσα στους σπονδύλους των κιόνων της Φιλώνειας στοάς, ενός ωραίου κτίσματος που θα αναγειρόταν μπροστά στο Τελεστήριο της πόλης αυτής.  Εντύπωση προκαλεί η αναφορά στη σύνθεση του μπρούντζου που θα αποτελούσε την πρώτη ύλη για την κατασκευή των συνδέσμων, καθώς και οι πολύ αυστηρές τεχνικές προδιαγραφές, με τις οποίες θα έπρεπε να συμμορφωθεί ο κατασκευαστής. 
    Η επιγραφή αυτή αποτελεί το αρχαιότερο ευρωπαϊκό πρότυπο, με τις αυστηρότερες τεχνικές και χημικές προδιαγραφές που έχουν ποτέ βρεθεί. Αποδεικνύει δε εκτός από το προχωρημένο επίπεδο ανάπτυξης της μεταλλουργίας και της οικοδομικής στην κλασική Ελλάδα και την ιδιαίτερη σπουδαιότητα για την Τυποποίηση, επειδή το κείμενο της συνιστά ένα ψήφισμα του Δήμου, που δημοσιεύτηκε τότε, για την ειδική εργασία της ανέγερσης των κιόνων της Φιλώνειας Στοάς. Το πρότυπο αυτό βρίσκεται πολύ κοντά στη σημερινή αντίληψη περί προτύπου, παρά σ' αυτήν του τεχνικού κανονισμού. 
    Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στην αρχαία Ελλάδα η ποιότητα και ο ποιοτικός έλεγχος στην παραγωγική διαδικασία αλλά και σε κάθε εμπορική συναλλαγή, όπως και η προστασία του καταναλωτή αποτελούσαν ύψιστη φροντίδα και ευθύνη της Αθηναϊκής Πολιτείας και πραγματοποιούνταν κάτω από έναν πολύ καλά οργανωμένο και αυστηρό κρατικό μηχανισμό. 
>>
 

απο κείμενο του ΤΕΕ με τις υπογραφές των Πρασιανάκη Ι.Ν., Αν. Καθηγητή ΕΜΠ, Βαρουφάκη.Γ,   Καθηγητή Παν. Αθηνών, Προέδρου του ΕΛOΤ Α.Ε. και  Μάτσα Ι., αναπλ. Διευθυντή Τυποποίησης ΕΛOΤ Α.Ε. 
http://www.tee.gr/online/epikaira/2000/2105/pg103.shtml   

 

Σχόλια

09/04 20:25  nhad
Όταν κάποιοι πριν από κάμποσο καιρό είχαν γράψει να αγοράζουμε κυρίως ελληνικά προϊόντα, είχα αντιδράσει και εγώ λέγοντας ότι θα πρέπει οι Έλληνες παραγωγοί να μάθουν να είναι ανταγωνιστικοί, να κυνηγούν την ποιότητα και να αναζητούν τι θέλει ο καταναλωτής κλπ κλπ. Σήμερα στο super market ήλεγξα σε όλα τα προϊόντα αν το barcode ξεκινά από 520. Πραγματικά θεωρώ ότι το κλείσιμο πολλών μικρομάγαζων με ρούχα κλπ είναι αναπόφευκτο, αλλά ας στηρίξουμε όσες επιχειρήσεις είναι παραγωγικές και οι τιμές τους είναι λογικές.
Μαικήνα, σ'ευχαριστώ για την πληροφορία.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις