Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


"Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν"
916 αναγνώστες
Κυριακή, 24 Απριλίου 2011
11:49

Μιχάλης Κατσαρός  ποιητική συλλογή "Κατα Σαδδουκαίων" 1953

 

Η διαθήκη μου

Αντισταθείτε
σʼ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σʼ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σʼ αυτόν που χαιρετάει απʼ την εξέδρα ώρες
ατελείωτες τις παρελάσεις
σʼ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σʼ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σʼ όλα τʼ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σʼ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές στις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σʼ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σʼ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.

Υστερόγραφο

Η διαθήκη μου πριν διαβαστεί
– καθώς διαβάστηκε –
ήταν ένα ζεστό άλογο ακέραιο.
Πριν διαβαστεί
όχι οι κληρονόμοι που περίμεναν
αλλά σφετεριστές καταπατήσαν τα χωράφια.

Η διαθήκη μου για σένα και για σε
χρόνια καταχωνιάστηκε στα χρονοντούλαπα
από γραφιάδες πονηρούς συμβολαιογράφους.
Αλλάξανε φράσεις σημαντικές
ώρες σκυμμένοι πάνω της με τρόμο
εξαφανίσανε τα μέρη με τους ποταμούς
τη νέα βουή στα δάση
τον άνεμο τον σκότωσαν –
τώρα καταλαβαίνω πια τι έχασα
ποιος είναι αυτός που πνίγει.

Και συ λοιπόν
στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
από φωνή
από τροφή
από άλογο
από σπίτι
στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:

Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.

Μιχαλης Κατσαρός

 

 

Το ερώτημα του Μαικήνα: "Που είναι η βούλησή μας , που είμαστε εμείς;" Πέρασαν 58 χρόνια και τούτοι οι στίχοι μοιάζουν τραγικά επίκαιροι.

Σχόλια

24/04 18:00  nhad
Τώρα που το ξαναδιάβασα, κάπου 35 χρόνια μετά την πρώτη φορά, μου έκανε πάλι την ίδια εντύπωση. Μεγάλος Μιχάλης Κατσαρός.
24/04 18:57  Μαικήνας
Νομίζω ότι ήταν πάντα πέρα απο την αριστερά, στην οποια ανήκε. Νομίζω ότι είναι με μια έννοια βαθιά ανθρώπινος. Κινείται στη σφαίρα των νοοτροπιών και αντιλήψεων πέρα απο ιδεολογίες
24/04 20:53  bartok
"...με μια έννοια βαθιά ανθρώπινος."
Όπως ο Ελύτης, ο Σεφέρης ή ο Καβάφης που όλοι τον θυμηθήκαμε πρόσφατα για την "Αποικία" του...
24/04 20:57  bartok
Πόσο δύσκολο όμως (αν όχι ουτοπικό), είναι αυτό που λέει!
Σας θυμίζω ότι ο (εθνικός σκηνοθέτης της Μεταπολίτευσης), κος Θ. Αγγελόπουλος δεν είχε κανένα πρόβλημα να βάλει στίχους του στο "Θίασό" του...
27/04 17:18  ks
Η πραγματική ελευθερια δεν τρωγεται. Ειναι ενα ωραιο οραμα. Ταιριαζει στους ημιθεους. Για αυτο και ριγουμε διαβαζοντας τους παραπανω στιχους. Και καλα κανουμε.
Το "αποδεχομαι αλλα δεν συμβιβαζομαι" ειναι πιο ταιριαστό για τον ανθρωπο. Και τρωγεται.
Το "συμβιβαζομαι" ταιριαζει μονο στον μαζανθρωπο, που δυστυχως εχει επικρατησει ως ειδος. Και απλώς καταναλώνεται.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις