Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


...κι αποχαιρέτα την την Ευρώπη που χάνεις / ημέρα της Ευρώπης
699 αναγνώστες
Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011
13:38

 

Ημέρα της Ευρώπης σήμερα.

 

Μια ακόμα δύσκολη εβδομάδα άρχισε. Μπροστά μας η επίσκεψη των υψηλών κλιμακίων. Αύριο επίσης μια κρίσιμη δημοπρασία γραμματίων 6μηνης διάρκειας. Πόσο παραπάνω απο το προηγούμενο 4,8% που κατεγράφη τον Απρίλιο; Αυτό που  με ανησυχεί είναι η διχογνωμία των υπολοίπων Ευρωπαίων για την διαχείριση του ελληνικού προβλήματος. Την ώρα που εμείς παλεύαμε να αποκρυπτογραφήσουμετο δημοσίευμα του Spiegel, o πρωθυπουργός μας  στο Μεγανήσι ευτυχώς δεν υπέκυψε στον πειρασμό να βγάλει ένα ακόμα προνουντσιαμέντο και αρκέστηκε στον ακίνδυνο τίτλο μιας ομιλίας "Ταξιδεύοντας με τον Καλλικράτη στα μικρά νησιά".  Σαν παιδικό εκπαιδευτικο ένθετο Κυριακάτικης εφημερίδας ακούγεται.

Σήμερα 9 Μάϊου 2011, ημέρα της Ευρώπης, ο μη εκλεγμένος κος Χέρμαν Βαν Ρομπούι απήθυνε διάγγελμα προς τους λαούςτης Ευρώπης.  Μίλησε για ευημερία και άλλα πολλά.Την ίδια στιγμή που η Ευρώπη δια των συλλογικών οργάνων προσπαθεί να αποδείξει ότι η Ελλάδα δεν θα είναι η νέα Lehman Brothers, σε  επιμέρους κράτη εμφανίζονται αλλοφοβικές τάσεις (φόβος των άλλων) που  απορρέει απο την άρνηση ψηφοφόρων και λαών να χρεωθούν αμαρτίες άλλων. H Φινλανδία είναι μια ακόμα ψηφίδα.  Απομένει να αποδειχθεί αν το Εθνικο Μέτωπο στην Γαλλία θα κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την κρίση.

Η Ευρώπη, μαζί και εμείς ζήσαμε την μακροβιότερη περίοδο ειρήνης στην ιστορία της ηπείρου. Η γοητεία της διέλευσης των συνόρων Βελγίου Γερμανίας με αυτοκίνητο, η αίσθηση ότι δεν ήσουν ύποπτος επειδή υπήρχες, όλα αυτά που θεωρούσαμε κατακτήσεις, όλα αυτά που ήσαν το ευρωπαϊκο διακύβευμα της χώρας μας, όλα αυτά που τέλος πάντων γευθήκαμε, τίθενται σε αμφισβήτηση.  Ακόμα και η  "ελευθερία" της συνθήκης Σένγκεν αποδυκνύεται ανίσχυρη μπροστά στα γεγονότα. Θα ξαναγυρίσουμε στα διαβατήρια και όχι μόνο.

Μην ψάχνετε για αίτια. Οταν η κρίση είναι συστεμική η επισήμανση των αιτίων είναι ανευ νοήματος.

Εγώ μόνο αρκούμαι στην παράθεση του ποιήματος του Αλεξανδρινού ποιητή "Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον". Ας μου συγχωρεθεί η παράφραση.

Ο καθένας ας δει όποιον και όποιους θέλει σαν πρωταγωνιστές.

Η σημερινή ημέρα ας είναι ημέρα περίσκεψης. Οι γέφυρες στο πίσω μέρος των χαρτονομισμάτων κινδυνεύουν να καταρεύσουν.

Θα μου πείτε εμείς πάντα περνούσαμε θάλασσα για να πάμε στην Ευρώπη. Έχετε δίκιο. Μόνο που και αυτή  τελευταία είναι φουρτουνιασμένη.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές --
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πείς πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1911)

Σχόλια

09/05 13:46  Μαικήνας
Ζητώ συγγνώμη για μερικά ορθογραφικά. Το σύστημα κολλησε και δεν με αφήνει να τα διορθώσω
09/05 18:26  bartok
Ωραίος και εδώ ο Αλεξανδρινός. Ωστόσο το ποιήμα του που αυτό τον καιρό πραγματικά χτυπάει διάνα είναι το "Εν μεγάλη ελληνική αποικία 200 π. Χ."
Ελπίζω να χωρέσει όλο απο κάτω:
Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις