Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Πατρίδα ή μητρίδα ;/ απάντηση στο blog του Ks
1318 αναγνώστες
Τρίτη, 24 Μαΐου 2011
21:51

 

Καμιά φορά λέμε αυτό που νοιώθουμε καλύτερα με μια αλληγορία. Βαρέθηκα τις συζητήσεις για το τι έφταιξε. 

 

Η μητρίδα και η πατρίδα. 

 

Τόσα χρόνια την λέγαμε πατρίδα. Κι όμως κάναμε λάθος. Ζούσαμε με τη μητρίδα.

Η μητέρα είναι αυτή που μας έδωσε τό πρώτο φιλί αλλά και το πρώτο σκαμπίλι. Μας καμάρωσε όταν λέγαμε το ποίημα στο σχολείο. Αυτή διαμαρτυρήθηκε στην κυρά δασκάλα γιατί αυτή  μας μάλωσε, αλλά εμείς δεν φταίγαμε. Μόνο εμείς και εκείνη ξέραμε ότι εγώ και η αδελφή μου είχαμε πάρει μέρος στην αταξία. Εκείνη όμως μας είχε συγχωρήσει κιόλας.

 

Η μητέρα πήρε για λογαριασμό μας την άδεια απο τον πατέρα να πάμε εκεινη την εκδρομή. Μας έδωσε λίγο παραπάνω χαρτζιλίκι «ξεγελώντας» κατ ουσίαν τον πατέρα, που ίσως καταλάβαινε, αλλά δεν ήθελε να ξέρει. Εκείνος περιοριζόταν σε γενικές διακυρήξεις. Η μητέρα του έδινε δίκιο,όταν όμως αυτός κοιτούσε αλλού μας ένευε να μην μιλήσουμε.

 

Η μητέρα αγκαζάρεψε τον πατέρα να έλθουν να μας δούνε στην κατασκήνωση. Στην αγκαλια της τρέξαμε πρώτα.

 

Η μητέρα μας έφερε φαγητό στο πρώτο επισκεπτήριο στο κέντρο εκπαιδεύσεως.  Κι αυτή πάλι πήρε τηλέφωνο το θείο τον Λάκη συνταγματάρχη οικονομικού να δεί αν μπορεί να με φέρει κοντά. Κι αυτός αφού της είπε «αστον να γίνει άντρας» στο τέλος της έκανε το χατήρι. Μια μάνα  έχει πάντα δικαίωμα να ζητά το καλύτερο για το παιδί της. «Μου τάχει πρήξει η ξαδέρφη μου » είπε εκείνος στον συναδελφό του στην μεραρχία.. «Ξέρεις πώς είναι οι γυναίκες».

Αργότερα έμαθα πως δεν ήταν και τόσο κοντινή η συγγένεια, Στο σχολείο ο θείος Λάκης την είχε λίγο σαν επίσημη συνοδό, για να ζηλεύουν οι φίλοι του.

Ήταν νόστιμη στα νιάτα της η μητέρα  μου. Της άρεσε και ο θείος Λάκης, αλλά μεχρις εκεί.

Η μητέρα με καμάρωνε, μου έκανε όλα τα χατήρια και μούλεγε «Να σε δώ να μεγαλώσεις, να με συνοδεύει και εμενα  ένας λεβέντης».

Όλα αυτά τα χρόνια ο πατέρας ήταν απών. Μαζί του και η πατρίδα. Θυμάμαι κάποιο στιγμή που εκείνος θύμωσε. Πότε θα γίνεις υπεύθυνος; «Σιγά ρε πατέρα»  του  είπα. «Μήπως εσύ δεν έκανες του κεφαλιού σου». Κι αυτός κάτι μουρμούριζε αλλά τόχε συνήθειο να μην τσακώνεται.

 

Ο πατέρας πέθανε πέρισυ.  Εγώ απολύθηκα σαν προστάτης. Η μάνα μου δεν έχει τώρα διάθεση να την πάω έξω. Λυπάται για τα χρόνια που έχασε ο κακομοίρης ο Θανάσης, ο πατέρας μου,  για εμένα και την αδελφή μου. Τα χρέη μας εχουν πνίξει ξαφνικά.

Ενα πρωί μου είπε ορθά  κατάμουτρα. «Δεν  σας μοσχανάθρεψα.  Σας κακόμαθα.  Τα λούζομαι τώρα».

Η μητρίδα κουράστηκε. Πονάω για την μητέρα. Ηλθε η ώρα όμως να  φιάξω  μια πατρίδα και να την προσφέρω εγώ στους άλλους.

Την πατρίδα που αγνόησα και θεωρούσα δεδομένη.

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

Σχόλια

24/05 22:30  ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
24/05 22:40  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Με έχετε "φαυλοκυκλισει" φίλτατοι Γιώργο και ΚουΣου!..
Παραθέτω δύο παραδείγματα από τη ζωή μου, μήπως και διαφύγω:
1. Περί το τέλος της δεκαετίας του 70 δεν επικαλέσθην τις ευνοϊκές ρυθμίσεις (εις τις οποίες είχα "κατοχυρωμένο δικαίωμα")και αντί 3μήνου στρατιωτικής θητείας παρουσιάσθηκα για κανονική 28μηνη. Η συνέχεια γνωστή από τις <εδώ> αφηγήσεις μου: "Όργωσα τη Θράκη".
2. Περί τα μέσα της δεκαετίας του 80, ως Υπεύθυνος της Επιτροπής Αθλητισμού της Κ.Ε. του Κ.Κ.Εσωτερικού πρότεινα οι χώρες- μέλη της ΕΟΚ (ακόμη <τότε>...)να συμμετέχουν εις τους Αγώνες Στίβου (Ολυμπιακούς, Παγκόσμια Πρωταθλήματα κ.λπ.) ως ΕΝΙΑΙΑ ομάδα, με κοινά "χρώματα" και μικρό σήμα της εθνικής προέλευσης στη φανέλα.
Ο Λεωνίδας Κ. την προώθησε στο Ευρωκοινοβούλιο, "τον κράξανε"...
Ο αρμόδιος σύντροφος την προώθησε στα Ευροκομμουνιστικά Κόματα, "τον κράξανε...
Τώρα που το έγραψα, μάλλον δεν μου φταίτε εσείς. Είμαι "φαυλοκυκλισμένος" και οιονεί σχιζοφρενής από καιιρού!..
24/05 23:48  ks
Μια αδιαφορη πατριδα θα παραγει ατομιστες πολιτες, που θα απομακρυνονται ολο και περισσοτερο απο την πατριωτικη τους συνειδηση και αυτο δεν σημαινει οτι οι Ελληνες ειναι περισσοτερο εγωιστες απο ό,τι παλιότερα.
Απλα, ακομη και αν η ελληνικη πολιτεία ηταν εξισου αδιαφορη, παντα στην ελληνικη περιπτωση κρατους, οι τακτικοι πολεμοι επανεφεραν την ταυτοτητα, με τον ετεροκαθορισμο μας μεσω του απο ποιο χειροτερο πατριο θελαμε να γλυτωσουμε, οποτε εκτιμουσαμε πολυ καλυτερα τον εστω αδιαφορο πατερα, ενω η αποθεωση των ηρωων αυτων των πολεμων παρεσυρε και ενεπνεε εξισου πολλους ρομαντικους.
Η πληρης παρακμη του ρομαντισμου στην εποχη της αναποφευκτης συγκρουσης του καθενος μας με την αληθεια και με τη σχετικοτητα, που απλοχερα προσφερονται πλεον στο διαδικτυο,η ενδεχομενως και υστεροβουλα απο καποιους υποδαυλιζομενη σχετικη προπαγανδα του τελους του εθνικου κρατους και της Ιστοριας, οπως και η ελλειψη γνωριμιας με πολεμο και με απειλη της οποιας εθνικης ταυτοτητας, και γιατι οχι, και η παρακμη της αριστερης ουτοπιας που αποτελεσε ικανο κινητρο πατριωτικων αγωνων (κατι που η αλλη πλευρα συνηθιζει βεβαια να ονομαζει καπηλεια της εννοιας της πατριδας, αλλα μαλλον κανεις δεν μπορει να ισχυριστει π.χ. οτι η εθνικη αντισταση χωρις τους αριστερους θα ηταν ιδια) εχουν καταργησει και αυτους τους εναλλακτικους μηχανισμους δημιουργιας πατριωτικων συνειδησεων.
24/05 23:57  ks
Συμπληρωμα:
και μια επιθετικη πατριδα που μονο ξεζουμιζει τον πολιτη θα τον κανει τελικα αμυντικο στην καλυτερη περιπτωση εως εκδικητικο στη χειροτερη. Αυτη η μεταβολη ειναι ζητημα το πολυ 2 γενιων.
25/05 02:48  Μαικήνας
Να σας ξαναγυρίσω στο θέμα του κειμένου
Απο τη μία η μητρίδα - μαμά.
Μας υποστηρίζει και μας κακομαθαίνει. Ο Ελληνας είναι ένας ενήλικας που θέλει να φέρεται σαν έφηβος. Η προσκόληση στο συναίσθημα αυτό δηλώνει. Φράσεις του τύπου "μα εγώ..."αυτό δείχνουν.

Απο την άλλη η πατρίδα. Ο ενήλικας ο πατέρας (του ίδιου του του εαυτού του). "Αγόρι μου ή κόρη μου, αυτή είναι η ζωή. Δεν μπορεί να σε συγχωρεί πάντα"
Η μητρίδα λοιπόν γίνεται πατρίδα.
Απαντώντας στο ερώτημα του Κώστα (Ks, ειδα κάτι ευχές και νομιζω ότι έτσι σε λένε)θα έλεγα ΝΑΙ χρειαζόμαστε την πατρίδα. ΝΑΙ είναι το σύνολο των μνημών. Ο κοινός τόπος (η τομή των επιμέρους συνόλων μνήμης που έχουμε όλοι 10.000.000 κα΄τοικοι τλουτης της χώρας, αυτο το απροσδιοριστο σύνολο, αυτό προσδιορίζει το τι νοιώθουμε σαν πατρίδα.
Η πρόταση σου Τριανταφυλλε υπερβολικά προωθημένη αγνούσε ένα πράγμα, ότι στερούσε απο όλους τους Ευρωπαίους την αναφορά στις επιμέρους μνήμες.
Η μόνη συλλογικλη μνλημη που έχουμε είναι ότι σφαχτήκαμε τον 20 αιώνα. Αυτό είναι ακόμα εμπειρία, πήγε να γίνει γνώση μετην ΕΟΚ (Σουμάν) αλλά σύρθηκε στο βάλτο των διαδικασιων και της αντίστασης των επιμέρους πατρίδων. Λογικό όμως είναι. Δενν είναι ώριμες οι συνθήκες. Δεν έχουμε ακόμα κοινές μνήμες, κοινά εθιμα κοινές εμπειρίες χαράς και λύπης.
Σε αυτό που λέει ο Κώστας για πλήρη παρακμή του ρομαντισμού /συγκρουση με την πραγματικοτητα και τον κίνδυνο καταργησης εναλλακτικών μηχανισμών δημιουργίας συνείδησης έχει δίκιο.Ώς προς την διαπίστωση. Θεωρώ ότι η ανάγκη για πατρίδα παραμένει βαθιά ανθρώπινη βάσει αυτών που είπα πιο πάνω. Αλλά πρέπεινα είναι πατρίδα, δηλαδή να πάρουμε την ευθύνη , να μην χανόμαστε στην σχετικότητα (που λέει ο ΚΣ). Καλή η μαμά αλλά τώρα πρέπει να τα βγάλουμεπέρα με ευψυχία θάρρος και αλληλεγγύη.
25/05 02:50  Μαικήνας
KS ελληνιστί κάπα σίγμα. Ξέρεις τι μας θυμίζει εμένα και του Τριαντάφυλλου αυτό;
Προφανώς είναι τα αρχικά σου αλλά σε άλλες εποχές θα είχες προβλήματα.
Μιλάμε και για πατρίδα...
25/05 10:33  ks
Η ευρωπη θελει να γινει πατριδα μας λοιπον με μηδενικα τετοια εχεγγυα οσο και νομιμοποιηση. Εκει ειναι ακριβως το προβλημα λοιπον, γιατι η Ιστορια δεν εχει τελειωσει. Ευκολα μπορει αυτη η χωρα να επενδυσει τα παντα στην Ευρωπη και να βρεθει με το μουντσουρη στα χερια την κρισιμη στιγμη.
Τι σημαινει ks; Στο google βρηκα μονο μαι αμερικανικη πανεπιστημιακη αδελφοτητα και το "κανονικες συνθηκες"
25/05 11:19  Μαικήνας
Κατ αρχήν δεν ειρωνεύομαι το όνομα. Το αντιθετο εκτιμώ αυτάπου γράφεις και ακτ επε΄κταση εσένα. Η ελληνική απόδοση του KS ήτοι Κάπα Σίγμα για τους μεγαλύτερους θυμίζει την Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση στο στρατευμα και του Κομμουνιστο- Συμμορίτας (εις άπταιστον καθαρεύουσαν) Ο όρος Κάπα Σίγμα ήταν σε τρέχουσα χρήση.
Συγγνώμη δεν υπενήχθηκα τίποτε, ούτε ήθελα να θίξω
25/05 11:25  ks
χΕ-ΧΕ, συμμοριτας πασιοναδος ιντινιαδος ειμαι σιγουρα για σημερα
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις