Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η Αστυνομία- ΔΕΚΟ : ένας ακόμα εκφραστής της ελληνικής αυθαιρεσίας και ανοργανωσιάς.
660 αναγνώστες
Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011
12:35

Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν για τα απαράδεκτα γεγονότα της Πλατείας Συντάγματος.

Δυστυχώς παρά το όνομα μόνο συντεταγμένη δεν ήταν η παρουσία του κράτους, ή έστω του παρακράτους.

Πριν αρχίσουμε τις κορώνες ας δούμε τα πράγματα απο την αρχή.

Η Αστυνομία είναι ένας συνταγματικά κατοχυρωμένος μηχανισμός ΚΑΙ νόμιμης κρατικής βίας. Όταν φερ ειπείν κυνηγάει μια συμμορία οπλισμένων ληστών, η χρήση βίας είναι περίπου απ όλους αποδεκτή.

Όταν  εμποδίζει την προσέλευση σε μια περιοχή αρχίζουν οι μουρμούρες.

Όταν επιτίθεται επι δικαίων και αδίκων δικαιολογημένα θυμώνουμε, αγανακτούμε και αρχίζουμε να συζητάμε για το παρακράτος και τις πολιτικές επιδιώξεις της όποιας κυβέρνησης.

Φυσικά και "βόλευε" να αδειάσει η πλατεία Συντάγματος. Όμως όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ αλλά και αρκετούς άλλους "που η σύμβασή τους διαισθάνθηκε μιαν άλλη απειλή" (Διον. Σαββόπουλος).

Αυτό όμως δεν αρκεί για να εντοπίσουμε τις ρίζες του προβλήματος.

Λένε πολλοί ότι ξαφνικά μας προέκυψε παρακράτος.

Η άποψή μου είναι ότι δεν υπάρχει οργανωμένο και σοβαρό κράτος. Όπως όλος ο Δημόσιος τομέας είναι κακά οργανωμένος, αναποτελεσματικός, σπάταλος και ευάλωτος σε έξωθεν πιέσεις, έτσι μοιάζει να είναι και η Ελληνική Αστυνομία.

Η Αστυνομία είναι και αυτή μια ΔΕΚΟ!

Η εικόνα των διμοιριών των ΜΑΤ, σκορποχώρι και με έντονα στοιχεία ανοργάνωτης συμμορίας, μακράν της έννοιας του οργανωμένου στρατιωτικού σώματος που επιχειρεί με στρατηγική και αναπροσαρμοζόμενη τακτική κατα την διάρκεια των επεισοδίων επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό.

Όποιος θέλει μπορεί να βρεί αφθονη βιβλιογραφία αλλά και αρθρογραφία πάνω στο θέμα στις παρακάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις:

Ξεκινάω με την activistsrights.org.au που προσεγγίζει το θέμα των αστυνομικών τακτικών διαχείρισης πλήθους   απο τη πλευρά των ακτιβιστών της Αυστραλίας http://www.activistrights.org.au/cb_pages/police_tactics.php 

Εδώ βλέπετε μια συγκροτημένη προσέγγιση πέρα απο τις κραυγές "μπάτσοι γουρούνια κλπ".

Ακολουθεί επίσης ένα κείμενο όπου περγράφονται οι τακτικές διαχείρισης πλήθους στο G 20 στο Τορόντο

http://www.theglobeandmail.com/news/national/toronto/rcmp-has-no-policy-for-crowd-kettling-used-during-g20-documents-reveal/article1916747/

Εκεί αναφέρει: 

“The main characteristic of crowd control is to leave an opening so people can go, so you don’t corner people,” Normand Sirois, a reviewer and analyst with the RCMP’s access-to-information division, said in an interview Tuesday. “If you do that, and you succeed in controlling the crowd, you don’t … shut all exits or safe ways for the crowd to get away.”

Σας προτρέπω να κοιτάξετε στο google στο police crowd control tactics ή police crowd handling.

Όλα αυτά και όχι μόνο, νομίζω ότι επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό μου της Αστυνομίας - ΔΕΚΟ. Και φυσικά μέσα σε τέτοιες δημοσιουπαλληλικές δομές εκθρέφονται αυτόνομοι θύλακες, καλλιεργείται μια κορπορατίστικη αντίληψη, δηλαδή μια κακή και εσωστρεφή οργανωσιακή κουλτούρα, παίρνονται αποφάσεις μη σταθμισμένες, δεν καταλογίζονται ποτέ ευθύνες κλπ κλπ. Όταν υπάρχει ένα οργανωμένο σύστημα ελέγχεται ο σχεδιασμός του και η συμπεριφορά του. Οταν ειναι ξεχαρβαλωμένο τότε  ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας μπορει και λέει "... κι αν σε μερικές περιπτώσεις μεμονωμένοι αστυνομικοί υπερέβησαν τις εντολές ...  αυτό έγινε επειδή τα παιδιά προκλήθηκαν..."  Τους ρίχνουμε στην μάχη σαν ομάδα κρούσης. Αυτό που είδαμε ήταν άθροισμα  μεμονωνομένων  υπερβάσεων κατά τον αστυνομικό εκπρόσωπο. Με τέτοια λογική μην περιμένετε να  βρεθεί αυτός που βάρεσε τον άνθρωπο στο κεφάλι.

Το  επικοινωνιακό μπάχαλο με τον κο Κοκαλάκη να προσπαθεί να υπερασπιστεί την ΕΛΑΣ με παράλληλη απουσία διαβαθμισμένης επικοινωνιακής διαχείρισης (απών ο αρχηγός, άφαντος ο επικεφαλής των επιτόπιων δυνάμεων κλπ), τον Υπουργό  "Τρομοκρατίας"  του Πολίτη  να ακροβατεί, (την ίδια απαράδεκτη επίδοση είχε και σαν Ναυτιλίας στο ναυάγιο του "Σάμινα"), την εκ ακροδεξιών υπεράσπιση της Αστυνομίας  και τα κροκοδείλια δάκρυα της Αριστεράς για το φίμωμα της φωνής των αγανακτισμένων μόνο θλίψη προκαλούν. 

Και φυσικά η αλόγιστη χρήση των χημικών παραπέμπει σε μια εξουσία που θεωρεί επιμέρους αγαθό την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών έναντι του πρωτεύοντος που είναι η δική της επιβίωση. Όσο για το κόστος στην οικονομία  αφήστε καλύτερα. "Εμείς πάντως  όλο και κάτι βγάλουμε απο την καινούργια παρτίδα χημικών".

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις