Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Από την προείσπραξη γραμματίου στην προεξόφληση της επιχορήγησης και το τέλος της βεβαιότητας.
1582 αναγνώστες
Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011
11:19

Όσοι απο εσάς είχατε σχέσεις με εμπόρους την δεκαετία του 70-80 θα θυμάστε το "θεσμό" της προείσπραξης γραμματίου. Εξηγώ για όσους δεν γνωρίζουν. Έστω ότι ήσουν έμπορος αυτοκινήτων. Είχες πουλήσει πολλά αυτοκίνητα αλλά δεν είχες επαρκές ρευστό. Πήγαινεςστην τράπεζα και έκανες προείσπραξη των γραμματίων χάνοντας φυσικά ένα μέρος του τελικού ποσού που αναλογούσε σε ένα καλό τόκο για το κεφάλαιο που σου δάνειζε κατ ουσίαν η τράπεζα. Αργότερα όταν οι τράπεζες περιόρισαν τη δυνατότητα, "έσπαγαν" τα γραμμάτια σε ιδιώτες δίνοντας υψηλές αποδόσεις στους δανειστές τους.

Σχεδόν μαζί εμφανίστηκε το φαινόμενο των μεταχρονολογημένων  επιταγών. Εδώ όπως και στο προηγούμενο παράδειγμα η κυρίαρχη ιδέα είναι η προεξόφληση του μελλοντικού εισοδήματος. Αργότερα μέσα στο Ευρώ με το χαμηλό επιτοκιακό περιβάλλον ζήσαμε την γενίκευση της εύκολα περεχόμενης πίστωσης που και αυτή στηριζόταν στην ίδια λογική προεξόφλησης. Δανειστής (τράπεζα) και δανειζόμενος (πελάτης) προεξοφλούσαν το μελλοντικό εισόδημα του δεύτερου.

Βέβαια η λογική της προεξόφλησης μελλοντικού εισοδήματος δεν άφησε αλώβητο και το πολιτικο- κομματικό σύστημα. Τα δάνεια που πήραν ιδίως τα δύο  μεγάλα κόμματα με  "εγγύηση" την κρατική επιχορήγηση, λές και αυτή είναι δεδομένη αφού θεωρείται "δεδομένο" το εκλογικό αποτέλεσμα, επιβεβαιώνει την καθολική στάση της ελληνικής κοινωνίας στο θέμα αυτό.(βλέπε προηγούμενο κείμενό μου "Ο δήμιος η εγγύηση και το δάνειο"  http://maecenas.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=32249&blid=404 ) 

 

Είτε αθεράπευτα αισιόδοξοι, είτε αθεράπευτα κακομαθημένοι θεωρούσαμε περίπου αδύνατον να μην δούμε να πραγματώνεται το προσδοκόμενο εισόδημα. 

Πρόσφατα πληροφορήθηκα πως ιστορικό καλλιτεχνικό σωματείο έχει άνοιγμα 100.000 ευρώ επειδή και αυτοί θεωρούσαν ώς δεδομένη της κρατική επιχορήγηση. Το αποτέλεσμα είναι ότι  "έχουν μέσα" άλλους  συναδέλφους τους. Και ο χορός καλά κρατεί. Το ότι το σωματείο παρήγαγε σημαντικό καλλιτεχνικό έργο δεν αποτελεί ελαφρυντικό.  Αν υπάρχει όμως, είναι ότι και  αυτοί υπέκυψαν στην εθνική  πλάνη.  Αυτήν της προεξόφλησης της παρέμβασης του Θεού υπέρ ημών  είτε αυτός λέγεται Τρισέ ή Γερουλάνος ή όπως τέλος πάντων θέλει ο καθένας τον  Θεό του να λέγεται.

Όσο το σπιράλ ήταν αναδικό όλα έβαιναν καλώς για όλους μας. Τώρα που είναι καθοδικό όποιος δεν έχει θέση αναδίπλωσης ξυπνά απότομα και ενηλικιώνεται.

Γιατί ενήλικας είναι αυτός που έχει εμπεδώσει την πικρή αλήθεια, πως η ζωή είναι μια βέβαιη αβεβαιότητα.

Λυπούμαι αν σας χάλασα τη διάθεση Κυριακάτικα

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

10/07 12:28  nhad
Αγαπητέ Μαικήνα, κάθε ένας από εμάς παίρνει κάποια ρίσκα βασισμένος σε εύλογες υποθέσεις. Κάθε δάνειο που παίρνει κανείς, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, βασίζεται σε δύο πράγματα: Ότι ο δανειζόμενος δεν έχει τα χρήματα διαθέσιμα, και ότι με βάση ένα εύλογο προσδοκώμενο εισόδημα, θα μπορεί να πληρώσει τις δόσεις του δανείου. Πορευόμαστε έτσι σε όλη μας τη ζωή. Οπότε, αν το σωματείο (που δε γνωρίζω ποιο είναι) είχε ένα σταθερό εισόδημα από επιχορηγήσεις επί πολλά χρόνια, είναι πολύ λογικό να θεωρήσει ότι το εισόδημα θα συνεχίσει να υπάρχει. Πού ξέρεις, μπορεί οι υποχρεώσεις του να είχαν αναληφθεί την εποχή των παχέων αγελάδων.
Τα κόμματα είναι άλλη περίπτωση. Εκεί Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει. Εκεί η κρατική επιχορήγηση είναι δεδομένη όχι απλώς γιατί υπήρξε και στο παρελθόν, αλλά γιατί αυτά ελέγχουν το κράτος. Ελπίζω πραγματικά κάποια στιγμή να χάσουν τον έλεγχο και σ'αυτό, και να βρεθούν τα κόμματα σε χρεωκοπία. Με οφειλέτες τα μέλη τους, παρακαλώ!
10/07 13:04  Μαικήνας
Αγαπητέ φίλε
Δεν επιχαίρω για τα δεινά ούτε μέμφομαι το ιστορικό αυτό σωματείο. (συγχώρεσε με για την ανωνυμία)
Απλά το αναφέρω σαν χαρακτηριστικό της ταχείας προσαρμογής σε νέα δεδομένα. Ιδίως στην Τέχνη πολλά χτίστηκαν με τη λογική του unlimited credit. Βλ πολιτιστική Ολυμπιάδα, πολιτιστικές πρωτεύουσες, μέγαρα κλπ.
Η επαναχάραξη πολιτικών στο χώρο αυτό (της Τέχνης) είναι δραματικά αναγκαία.
10/07 17:50  nhad
Ουσιωδώς το ίδιο πιστεύουμε. Η τελευταία μάλιστα φράση σου "η επαναχάραξη πολιτικών στο χώρο αυτό (της Τέχνης) είναι δραματικά αναγκαία" είναι απολύτως ακριβής. Ελπίζω μόνο να αποφευχθεί με κάποιο τρόπο η χρεωκοπία του σωματείου.
10/07 21:41  bartok
Ως προς τα παραπάνω, θέλω και εγώ να βάλω κάποιες διαφοροποιήσεις και σκέψεις:
Το να πάρει κανείς δάνειο υπολογίζοντας σε μελλοντικό εισόδημα, ενέχει και μία τακτική ή στρατηγική "λελογισμένου ρίσκου", που αν δεν ξεφύγει, είναι θεμιτή. Το σωματείο, με βάση παλαιότερη πρακτική, μπορεί να υπολογίζει ότι τελικά ο όποιος Υπουργός ή οι κατά καιρούς χορηγοί του, θα ξαναδώσουνή ο επιχειρηματίας που ζορίζεται κάποια στιγμή και χρειάζεται μία διευκόλυνση,υπολογίζει κάποια ανάκαμψη. Ακόμα και ο ιδιώτης που έπαιρνε "διακοποδάνειο", που πολλοί από μας θα το θεωρούσαμε τελείως παράλογο,ήξερε ίσως ότι μπορούσε να το ξοφλήσει ακόμα και από τον 13ο.
Οι διάφορες "Πολιτιστικές" ήταν άλλη ιστορία. Εκεί τα λεφτά ήταν ζεστά σπαρταριστά και πολλοί τα τρώγανε παρέα. Έχει ακουστεί (γιατί νούμερα δεν είδαμε), ότι η "Μυθωδία" του Vangelis στοίχησε ένα δις! (Προσωπικά το θεωρώ τρελό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...) Γεγονός πάντως είναι ότι ο Βενιζέλος πολύ σύντομα ξεπέρασε τη δυσαρέσκειά του όταν ο Σημίτης τον έστειλε στο Πολιτισμού (αυτός ήθελε το Δικαιοσύνης), καθώς κατάλαβε τάχυστα, τι χρύσο βαρέλι είχε να διαχειριστεί. Λέγεται ότι η Πολιτιστική Θεσσαλονίκης ήταν η πιο αμαρτωλή...
Η παλίρροια πάντως άρχισε να αλλάζει λίγο μετά. Η επισοδειακή αποχώρηση του Μικρούτσικου από τη διεύθυνση της Πολιτιστικής Πάτρας, είχε να κάνει με την πλήρη υπαναχώρηση του πρώην συντρόφου του (πα)Τατούλη, ως προς τα υπησχεμένα χρήματα.
Για το θέμα των Κομμάτων συμφωνώ με τον nhad προσθέτοντας ότι αν επιβεβαιωθούν οι παρούσες τάσεις (ΠΑΣΟΚ & ΝΔ κάτω από 40% μαζί), τότε θα γίνει μεγάλο γέλιο!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις