Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Του Λεωνίδα που αποχαιρετήσαμε σήμερα.
989 αναγνώστες
Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011
20:43

 Τον Λεωνίδα Κύρκο τον γνώρισα αλλά δεν είχαμε ποτέ στενή επαφή. Περισσότερο μια εκτίμηση δική μου προς αυτόν  και ίσως μια συμπάθεια δική του προς σε ένα νεολαίο αστικής και όχι μόνον καταγωγής που πίστευε στο νεφελώδες όραμα της ανανέωσης του κομμουνιστικού κινήματος.  Σε αυτά προσθέσετε και την ικανότητα μου να τον μιμούμαι, ικανότητα που κρίθηκε ενώπιον κομματικού ακροατηρίου ένα βράδυ σε μία συνεστίαση κατόπιν προτροπής του ιδίου. Μου είπε χαρακτηριστικά: "Τι λές να μιλήσουμε και εσύ και εγώ και να μας πουν ποιός είναι πιο αυθεντικός Κύρκος;"  Άλλωστε η μίμησή μου, παρόλο που περιείχε στοιχεία σατυρικής υπερβολής τόσο στο ύφος όσο και στο περιεχόμενο, ποτέ δεν υπερέβει το όριο. Παρέμενε πάντα στα πλαίσια μιας διαγνωστικής κριτικής διάθεσης των πιθανών αδιεξόδων που αναδυόνταν απο τις πολιτικές του τοποθετήσεις μέσα απο την ελεύθερία της υπερβολής του χιούμορ. Που άλλωστε δεν εστερείτο ο Λεωνίδας.

Αθεράπευα ενωτικός, μίλησε για την Εθνική αντιδικτατορική ενότητα λίγο μετά τη δικτατορία. Μια άποψη που υπερέβαινε την κλασσική αριστερή λογική που θεωρούσε  πως ο φασισμός και η αστική δημοκρατία είναι εκ προοιμίου συγκοινωνούντα  δοχεία. Ακουγόταν ουτοπική άποψη εξ ού και η κριτική που δεχόταν η άποψη αυτή απο τους πουριστές (purism) της αριστεράς. Ξέρετε αυτούς που οραματιζόντουσαν το remake πλάνων ταινιών του Σεργκέϊ Άιζενστάιν (θωρηκτό ποτέμκιν κλπ).

Εγώ πάλι δεν μπορώ να μην πώ  αυτό για το οποίο επαινώ και το ξαναθυμήθηκα αυτές  τις ημέρες που κατέβασα διάφορα γιουτουμπάκια για να φρεσκάρω τη μνήμη μου. Είδα την ψηφοφορία για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ.

Μόνος ο Λεωνίδας απο όλη την αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΚΚΕεσωτ) ψήφισε υπέρ της ένταξης στην τότε ΕΟΚ εκεί που ο Αντρέας για μια ακόμη φορά έπαιζε θέατρο κανοντας λογοπαίγνια με το "ανήκομεν στη Δύση" του Κ. Καραμανλή, λέγοντας το εξόχως απροσδιόριστο "εμείς προτιμάμε να ανήκουμε στους Έλληνες"

Ναι ο Αντρέας, ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού, ο οποίος υποτίθεται προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα του πατέρα του, που με τεράστια ευκολία καρπώθηκε τα πολιτικά οφέλη απο το μοίρασμα των επιδοτήσεων της Ε.Ο.Κ και αργότερα της Ε.Ε.  Ο ιδρυτής της σχολής του βαλκανικού κεϋνσυανισμού και κορπορατισμού, στην οποία αργότερα προσχώρησαν όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα.

Αυτή η μοναχική ψήφος για εμένα χαρακτήριζε την ευρύτητα πνεύματος του Λεωνίδα. Κι αν ήταν τυχερός ο μικρός αυτός κομματικός χώρος, ήταν που είχε σαν ευρωβουλευτή ένα γνήσιο ευρωπαϊστη και προσγειωμένο διανοούμενο τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Μακαρίτες και οι δύο δεν είναι εδω να βλέπουν την ανασύνταξη του παλιού ΠΑΣΟΚ, που για μια ακόμη φορά εκμεταλλεύεται την διαχείριση των προβλημάτων που πρωτίστως επι των ημερών του εδραιώθηκαν στην σύγχρονη πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας.

Νομίζω ότι η ιστορία θα είναι δίκαιη με τον Λεωνίδα,αναγνωρίζοντάς του πολλές αρετές που τον έκαναν διαφορετικό και συγχωρώντας του τα όποια λάθη.

Κλείνω το μικρό αυτό in memoriam Λεωνίδα παραθέτοντας το σχόλιο ενός αναγνώστη στο άρθρο του Αλέξη Παπαχελά στην Καθημερινή για τον Λεωνίδα:

..<<ημουν φανταρος καπου κοντα στον πυργο επιταλιο αν δεν κανω λαθος. εριξα τον ψηφο μου στον κυρκο(εσωτερικου τοτε)1985 .στο τελος της ψηφοφοριας βρεθηκαν 2 ψηφοι σε αυτο το χωριο υπερ του κυρκου .Ενας τυπος φωναξε πως κατα λαθος πηρε τον ..δευτερο ψηφο ο κυρκος...φυσικα δεν του απαντησα ..ημουνα φανταρος.απο τοτε και μετα ποτε δεν ξαναψηφισα αριστερα αλλα και ποτε δεν μετανοιωσα για εκεινο τον ψηφο που του εριξα !!!! >>

Ούτε και εμείς φίλε που πιστεύαμε στα οράματά του. Κι όπως σας είπα. Ελπίζω πως η ιστορία θα είναι γενναιόδωρη με τον Λεωνίδα ίσως όμως και με εμάς που τον ακολουθήσαμε.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

Σχόλια

31/08 21:04  Ηρακλής
Να καταθέσω το σεβασμό μου στον άνθρωπο, που δεν γνώρισα προσωπικά, αλλά ήταν από τα πρώτα ονόματα πολιτικών που άκουσα από το πατέρα μου σε περίοδο εκλογών, στη δεκαετία του 50.
Κύρκος, Παρτσαλίδης, Μπριλλάκης, Ηλιού, ήταν η πρώτη σχεδον βρεφική, επαφή μου με τη πολιτική.
Ακουγα τα ονόματα αυτά σε μια παράγκα στο Ταύρο, και τα θεωρούσα μυθικά.
Δεν υπήρξα ποτέ ψηφοφόρος τους, αλλά και το Λεωνιδα, και πιο πολύ το Μιχάλη, τους έχω πολύ ψηλά στο προσωπικό μου πίνακα αξιολόγησης προσωπικοτήτων.
Οπου βρίσκονται πια, ας το γνωρίζουν...
31/08 21:08  Μαικήνας
Φίλε Ηρακλή Σε ευχαριστώ για τον έντιμο και καθαρό σου λόγο. Να είσαι βέβαιος ότι και οι δύο θα τον εκτιμούσαν
31/08 22:04  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Τελικώς με το Μαικήνα δεν καταφέραμε να κάνουμε κοινό αφιέρωμα. Θα το γράψω και εγώ κατοπτρικώς.
Να προσθέσω μόνο <εδώ>, ότι στην αναφερόμενη στο κείμενο "αντιπαράθεση", ευρύτατη πλειοψηφία απεφάνθη ότι ο Γιώργος ήταν <πιο Κύρκος από το Λεωνίδα"!..
31/08 22:51  strimenosgaidaros
Λεωνίδας Κύρκος: εκ βαθέων

http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=149121

Mία συνέντευξη του στην Καθημερινή και στον Γιώργο Δουατζή, 5 χρόνια πριν, που είναι μάθημα ζωής για όποιον έχει χρόνο και διάθεση να τη διαβάσει!

http://aristerok.wordpress.com/2011/08/28/leonidas_kurkos/
31/08 22:53  strimenosgaidaros
ΕΞΙΣΤΟΡΕΙΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΕΙΝ
Επεισόδιο:004 | ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΥΡΚΟΣ
0000024928

http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=24928&tsz=0&act=mMainView
01/09 23:01  bartok
Σας βλέπω όλους σε εξαιρετικά - πώς να το πω; - ευνοϊκή; θετική; διάθεση. Αλλα εδώ που τα λέμε για μία προσωπικότητα σαν τον Κύρκο, μάλλον δεν θα μπορούσε να είναι και αλλιώς...
Διάφορα σκέφτηκα όσο διάβαζα (θετικά, ίσως -πιο πολλά - αρνητικά...)
Τελικά θυμήθηκα μία κόντρα που είχε στη Βουλή με τον Αντρέα, την εποχή που ο Ηγέτης της Αλλαγής ήταν παντοδύναμος και απολάμβανε τη αμέριστη στήριξη της όλου του "δημοκρατικού" τύπου.
Του επετέθη λοιπόν, κατηγορώντας τον για "ελιτισμο" και άλλα. Χρησιμοποίησε μάλιστα τον άκομψο νεολογισμό "ελίτες". Για να περάσει καλύτερα το μήνυμα ο Πρόεδρος της Βουλής (ο Αλευράς νομίζω ήτανε), έκλεισε το μικρόφωνο του Κύρκου ώστε να μην μπορέσει να του απαντήσει.
Νομίζω ότι ούτε ο "Μεγάλος"¨, ούτε κανένας άλλος, μπορούσε να φανταστεί την αντίδραση που ακολούθησε. Άρθρα, σχόλια, μία γελοιογραφία του ΚΥΡ και ένα άρθρο - του μακαρίτη του Ρασούλη νομίζω - που το υπέγραφε ως "Μανώλης ο ελιτάμπουρας".
Αυτή η μικρή ανάμνηση ταιριάζει νομίζω με το πνεύμα της εδώ κουβέντας.
Με τα άλλα ας ασχοληθούν οι Σβορώνοι του 2050...
02/09 00:33  bartok
Συγνώμη που επανέρχομαι τόσο γρήγορα, αλλά μόλις διάβασα το "Αντίο" ενός καλού συναδέλφου του οποίου παραθέτω το link:
http://grigoreastar.wordpress.com
Σε όσους δεν σας το βγάζει, από κάτω το κείμενο:
"Λεωνίδας Κύρκος: Κύριος ήρθε, ΚΥΡΙΟΣ έφυγε

Posted on Αυγούστου 31, 2011 by grigoreastar

Έφυγε ο Λεωνίδας Κύρκος…
Φυσικά, δε νομίζω να περιμένετε από εμένα καμιά σοβαρή πολιτική ανάλυση της ζωής και του έργου του. Καλλιτέχνης είμαι, κυρίως με ένστικτο και συναίσθημα προσεγγίζω τα πράγματα. Με τι προσόντα άλλωστε να επινοήσω τα επιχειρήματα για να αλλάξω την κατασταλαγμένη (πλέον) γνώμη σας: Σπουδαίος ήταν ο Λεωνίδας, συμπαθής ήταν ο Λεωνίδας, προδότης ήταν ο Λεωνίδας… Διαλέγετε και παίρνετε, ανάλογα με τη μεριά που βλέπετε τα πράγματα, με την πολιτική θρησκεία που πιστεύετε, με το θεωρητικό αλάνθαστο που υπηρετείτε.

Για μένα ο Λεωνίδας Κύρκος υπήρξε η σωστή εικόνα του πολιτικού-ιδεολόγου:
Επίμονος, όχι κολλημένος. Θαρραλέος, όχι τσαμπουκάς.
Ευαίσθητος, όχι ξενέρωτος.
Αριστερός ΚΑΙ Δημοκράτης.
Για το διαχρονικό talent-show της αριστεράς, ο Λεωνίδας διέθετε όλα τα προσόντα και με το παραπάνω! Μόρφωση, ευστροφία και ρητορικό χάρισμα είχε, ξύλο είχε φάει, εξορίες είχε πάει, αντίσταση είχε κάνει, με δυο λόγια είχε όλα τα λαμπρά προσόντα για να διαπρέψει, να συγκλονίσει μάζες, να εξάψει πάθη… τελικά “να κονομήσει” στο μεταπολιτευτικό πολιτικό χρηματιστήριο. Δεν το έκανε, ή τουλάχιστον δεν το έκανε πέραν του ορίου που η αξιοπρέπειά του επέτρεπε.
Γιαυτό και νομίζω ότι το δικαιούται να πούμε ότι: Κύριος ήρθε, ΚΥΡΙΟΣ έφυγε!

(Αλήθεια, κοιτάξτε τα δάχτυλά σας και μετρήστε για πόσους ακόμη πολιτικούς θα λέγατε κάτι παρόμοιο…)

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις