Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Τρισέ, τη δόση μου!
762 αναγνώστες
Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011
12:33

Την ώρα που ο Αντρέας Λοβέρδος με το φιλόδοξο πρόγραμμα χορήγησης μεθαδόνης προσπαθεί και υπόσχεται πως θα εξαλειφθεί το φαινόμενο των εξαρτημένων απο ναρκωτικά ατόμων που ζητάνε βοήθεια, την ίδια ώρα η Ελλάδα, σαν άλλος ασθενής, αγωνιά για τη δόση της, την 6η κατά σειρά.

Πρός άρση κάθε παρεξήγησης  δηλώνω πως όχι μόνο κατανοώ αλλά και έχω ζήσει απο κοντά την τραγωδία της εξάρτησης απο ναρκωτικά στο κοντινό μου οικογενειακό περιβάλλον. Μακράν λοιπόν όλων μας κάθε διάθεση απόρριψης και περιθωριοποίησης των ατόμων αυτών.

Από την άλλη ομως υπάρχουν κάποια πράγματα που θάπρεπε να ξεκαθαρίσουμε. Δυστυχώς οι εμπειρίες αλλά και τα μαθήματα της προσωπικής και οικογενειακής τραγωδίας που "παίζεται" γύρω απο έναν βαριά ναρκοεξαρτώμενο άτομο αφορούν και κοινωνίες που βρίσκονται σε καθεστώς εξάρτησης. Στο σημερινό μου σημείωμα  αναφέρομαι  στις τελευταίες.

Πολύ πριν την εμφάνιση του Ανδρέα Λοβέρδου, ένας άλλος Ανδρέας με την ανοχή ευρωπαίων πολιτικών και γραφειοκρατών, εμπόρων ευημερίας και οραμάτων που όμως τότε φάνταζαν στα μάτια μας σαν ΗΓΕΤΕΣ, εθιζε τον ελληνικό  λαό σε μια σειρά στρεβλών λογικών και πρακτικών.  

Με  πρώτα χρήματα απο την ΕΟΚ σχεδόν δόθηκε η εντύπωση ότι κερδήθηκαν ως οφειλόμενα απο το ταμείο της Ιστορίας και πως απλά ο διαμεσολαβητής Ανδρέας απέδιδε τα οφειλόμενα αποκαθιστώντας και την ιδέα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτή ήταν η αρχή του εθισμού. Όταν σαν κοινωνία δεχόμαστε να παράγεται ένα αγαθό διατροφής (πχ ροδάκινα) μόνο και μόνο για να θαφτεί, άρα δεν τίθεται θέμα αξιολογησης ή ποιότητος αφού δεν υπάρχει τελικός καταναλωτής- κριτής, είναι φανερό ότι αργά η γρήγορα θα υπάρξει μια αποσύνδεση της έννοιας της προσπάθειας, που πρέπει να εμπεριέχει και την ποιοτική αξιολόγηση, απο το προσδοκόμενο αποτέλεσμα.  (κάτι πήγε να ψελλίσει ο Λεωνίδας Κύρκος σαν ευρωβουλευτής, πως δηλαδή είναι αδιανόητο να θάβονται τρόφιμα τη στιγμή που δίνουμε βοήθεια στον Τριτο κόσμο, "ας τα δώσουμε σε αυτούς που πεινάνε" είπε, "δεν γίνονται έτσι τα πράγματα" του απάντησαν, έτσι και αλλιώς ήταν ένας γραφικός αριστερός)

Αργά και σταθερά λοιπόν εθιστίκαμε στην έννοια της "άχρηστης" εργασίας. Δηλαδή της εργασίας που και ο πιο ευσυνείδητος υπάλληλος προσφέρει (δεν δαιμονοποιούμε τους δημοσίους υπαλλήλους) απλά και μόνο για να τηρηθεί το τελετουργικό που απαιτείται για να δοθεί η δόση (ή να παρθεί το δανειο). Κατ ουσίαν έιχαμε μια ανάπτυξη στηριγμένη στο δανεισμό.

Και μπορεί μεν να μην μιλάγαμε για δόσεις επιβίωσης όπως είναι τώρα, αλλά για δόσεις δανείων που με χαρά έπαιρναν  και έδιναν οι κυβερνώντες και οι αγορές (δηλαδή δόσεις εξάρτησης απο την ευτυχία), δόσεις δανείων που με τη σειρά τους γινόντουσαν κατάλωση και ο Θεός είχε καλά την Ευρώπη και τους πολιτικούς που φρόντιζαν για εμάς.

Κι εμείς βέβαια δεν είμαστε αγνώμονες. Τους φιλοδωρούσαμε με διψήφια ποσοστά και συνεχή ανανέωση της εμπιστοσύνης μας και της ευπιστίας μας σε αυτούς. Βασική αρχή κάθε θεραπευτικής αγωγής είναι να εμπιστεύεσαι αυτόν που την σχεδιάζει για εσένα.

Κάπως ετσι δούλεψε το σύστημα καμιά τρανταρια χρόνια. Και να που φτάσαμε ο γιατρός, η φίρμα απο το εξωτερικό, να θεωρεί ότι δεν πειθαρχούμε στο θεραπευτικό σχήμα, κι εμείς πάλι  να αναζητουμε εναλλακτικές θεραπείες, μόνο που αυτές δεν υπάρχουν. Κι ακούγονται ολόγυρα οι κραυγές της αγωνίας "Τρισέ , τη δόση μου". Όμως κι αυτός εξαρτημένος δεν είναι ;

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Υγ  Δεν είμουνα πολύ αισιόδοξος σήμερα. Ελπίζω όμως να δουλέψει το "ντού" του Βαγγέλη. Είναι και εύσωμος...

 

Σχόλια

11/09 16:30  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Καλώς επέστρεψες, γερός δυνατός.
11/09 17:19  bartok
Και κεφάτος! Με το γνωστό ολίγον "σωκρατικό" στυλ, που θέτιε πλάγια ερωτήματα αφήνοντας την απάντηση να διαφαίνεται πίσω από τα συμφραζόμενα...
11/09 19:12  Μαικήνας
Καλώς σας βρήκα πάλι στην μπλογκογειτονιά.
δεν μου πήρε πολύ χρονο να διαπιστώσω ότι δεν άλλαξαν πολλά πράγματα όσο έλειπα. Πρός το καλύτερο βέβαια.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις