Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Ένα ακόμα Σοβιετικό κατάλοιπο γκρεμίζεται. Οι ένστολοι Ολυμπιονίκες είναι πια ένστολοι και όχι αθλητές.
1002 αναγνώστες
Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011
23:28

Η είδηση:

Ενεργό ρόλο στις ένοπλες δυνάμεις αναλαμβάνουν οι Ολυμπιονίκες, οι οποίοι μέχρι τώρα ήταν έφεδροι εν ενεργεία για τις μεγάλες στιγμές που «χάρισαν» στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι 157 Ολυμπιονίκες θα αναλάβουν συγκεκριμένο πόστο, καθώς στις αρχές του μήνα έλαβαν φύλλο πορείας για να παρουσιαστούν σε συγκεκριμένες μονάδες ή υπηρεσίες του κλάδου που ανήκουν ή στο ΓΕΕΘΑ.

Ολοι τους και πιο ειδικά ο  ταγματάρχης Πύρρος Δήμας οι σμηναγοί Κάχι Κακιασβίλι και Νίκη Μπακογιάννη, οι υποσμηναγοί Φανή Χαλκιά και Βούλα Τσιαμήτα , η Πηγή Δεβετζή και η Χαρούλα Καρυάμη στο γυμναστήριο του ΓΕΕΘΑ αγνώστου βαθμού και όπλου, θα υπηρετήσουν την πατρίδα όπως επιβάλει η εργασιακή σχέση ενός ένστολου με το στράτευμα.

 Βέβαια ο Ιωάννης Μελισσανίδης που τοποθετήθηκε στη Σχολή Υπαξιωματικών Διοικητικού της Αεροπορίας στη Θεσσαλονίκη,  δεν έχει απαντήσει θετικά γιατί βρίσκεται στις ΗΠΑ ακολουθώντας καριέρα ηθοποιού.

Ε! Αυτός ήταν πάντα λίγο  φιλάρεσκος

Δεν έχει ξεκαθαριστεί ακομα τι θα γινει με τους Κεντέρη και Θάνου. Που ξέρετε μπορεί να τους υποβιβάσουν στο βαθμό του δεκανέα ή του δίοπου  και να τους βάλουν να τρέχουν νεοσύλεκτους.

Τέλος πάντων με όλη την  ειλικρινή  εκτίμηση που έχω σε μερικούς απο αυτούς, και επαναλαμβάνω  το θέμα δεν είναι τα άτομα,  το ουσιαστικό είναι ότι χάρις την κρίση τελειώνουμε με ένα ακόμα κατάλοιπο  μιας Σοβιετικής λογικής. Αυτής που έκανε τον Πούσκας συνταγματάρχη και άλλους λιγώτερο γνωστούς "ήρωες" του σοσιαλισμού.

Γιατί όπως και να το κάνουμε η  ισόβια σίτιση στο όνομα του Εθνους υπονομεύει, όπως κάθε άλλη επιδοματική επιβράβευση ή εξαγορά ψήφου,  το ίδιο το Εθνος.  Δηλαδή πιο πρακτικά μιλώντας το κράτος.
Δηλαδή όλους εμάς.

Πάντως τους ευχαριστούμε για τις στιγμές που μας χάρισαν. 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ
 
 
 


 

Σχόλια

22/09 00:32  ΣΟΛΩΝ (όχι ο σοφός)
Κι όμως πολλοί χειροκροτούσαν αυτούς τους σκανδαλώδεις διορισμούς κι αυτοί που τους έκαναν καμάρωναν!
Την εποχή του ξεσαλώματος βέβαια που τώρα θα την πληρώσουν ακόμα κι αυτοί που μια ζωή έπαιρναν τον πούλο...
22/09 01:21  bartok
Συμφωνώντας με τον (άσοφο) Σόλωνα δεν έχω τίποτα να προσθέσω...
22/09 01:21  bartok
Συμφωνώντας με τον (άσοφο) Σόλωνα δεν έχω τίποτα να προσθέσω...
22/09 09:40  cornelsen
Να σου ξεκαθαρίσω προκαταβολικά πως ούτε οπαδός της ΕΣΣΔ είμαι (θεωρώ πως το σύστημα που εγκαθίδρυσε η σταλινική γραφειοκρατία ήταν ένας κρατικός καπιταλισμός), ούτε σύμφωνος με την τοποθέτηση επαγγελματιών –ουσιαστικά- αθλητών στον στρατό ως επιβράβευση, ούτε και οπαδός του επαγγελματικού αθλητισμού (ίδιον του καπιταλισμού). Αλλά η κρίση μας πρέπει να παίρνει υπόψη της τα ιστορικά πλαίσια μέσα στα οποία συμβαίνουν κάποια πράγματα.
Η απονομή στρατιωτικών βαθμών στους σοβιετικούς αθλητές –που δεν ήταν επαγγελματίες, άρα δεν ζούσαν από τον αθλητισμό όπως οι Δυτικοί αθλητές- ήταν ένα είδος παρακίνησης και επιβράβευσης σε ανθρώπους που το σύστημα χρησιμοποιούσε ως διαφημιστές τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Το ίδιο συνέβαινε και στην Ελλάδα με διάφορους αθλητές (ποδοσφαιριστές, μπασκετμπολίστες κλπ) μέχρι την δεκαετία του ’80 (τοποθέτηση σε αστυνομία, πυροσβεστική, δημόσιες υπηρεσίες κλπ). Το ίδιο συνέβαινε και στην αρχαία Ελλάδα όπου οι ολυμπιονίκες σιτίζονταν δωρεάν από το Πρυτανείο (θα κατηγορήσεις για «σοβιετισμό» και τους αρχαίους Έλληνες;).
Επιπλέον με ενοχλεί τρομερά η διπροπροσωπία (δεν εννοώ εσένα) πολλών. Ενώ γνώριζαν ότι κάποιοι αθλητές δεν ήταν καν Έλληνες (η μη ελληνικότητα αυτών των ανθρώπων δεν με ενοχλεί –μην χαρακτηριστώ και ρατσιστής) τους «εκμεταλλευτήκαμε» για να «κερδίσουμε» μετάλλια, για να «κάνουμε» τους Ολυμπιακούς, για να τα «κονομήσουμε» -εντέλει- και σήμερα –αφού «κάναμε» την δουλειά μας- τους οικτίρουμε. Άσε που όχι μόνο «γνωρίζαμε» -ή «υποπτευόμαστε»- πως έπαιρναν αναβολικά τους χειροκροτούσαμε για να… πέσουμε στην συνέχεια από τον ουρανό.

Μια παρατήρηση: μην μπλέκουμε το κράτος με το έθνος. Καλό είναι να μην αλλάζουμε και το περιεχόμενο των εννοιών.
22/09 11:04  Μαικήνας
Φίλε Cornelsen
Η παρακίνηση και επιβράβευση στήριζε και αυτή ένα είδος επαγγελματικού αθλητισμού μόνο μη υπαρχούσης αγοράς υπήρχε το κράτος. Και οι δύο μορφές μου είναι απεχθείς. Θυμίζω τον Σεργκέι Μπούμπκα που "απελευθερωθείς" απο το ζυγό του κομμουνισμου και ανακαλύψς τα συμβόλαια με τις εταιρίες αθλητικών ειδών, έσοαγε το παγκόσμιο ρεκόρ σε δόσεις των 10-15 εκατοστών κάθε φορά για να παίρνει το προβλέπόμενο πριμ.
Αυτά που λές για την Αρχαία Ελλάδα ισχύουν μόνο που και το φαινόμενο της σίτησης στο Πρυτανείο ήταν ένα απο τα πολλά παθογενή σύνδρομα. Ιδίως μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας (πτώση Τριάκοντα τυρράνων) το βόλεμα και η εξαγορά πήγαινε σύνεφο. Δεν ήσαν λοιπόν ούτε τόσο αγνά τα πράγματα.
Τέλος σε ευχαριστώ που με εξαιρείς απο τους διπρόσωπους , αλλά καλού κακού σου λέω ότι ειχα υπογράψει εναντίον της ανάληψης των Ολυμπιακών. Για το δε θέμα της διπλής ηθικής το έχω θίξει σε σημείωμά μου σχετικά με την καταδίκη Κεντέρη Θάνου. Η υποκρισία πήγε σύννεφο.
Δεν προτρέπω κανέναν να οικτίρει τους αθλητές αυτούς. Πολλοί μου είναι ιδιαιτερα συμπαθείς. Αλλά δεν μπορώ να πω γιατί χλευάζαμε τον Χουάν Αντόνιο Ρότσα Πουμπλής και δεν είπαμε τίποτε για τον Καχι -Ακάκιο. Ασχετα με το ότι και αυτός ανήκει στους συμπαθείς

22/09 11:10  Μαικήνας
Παμε τώρα στο καυτά Η επάλληλη χρήση του όρου εθνος και κράτος στο κείμενό μου δεν έγινε κατα λάθος έγινε εκ προθέσεως,. ¨οχι όμως με αντεθνικά κίνητρα. Αλλά επειδή θεωρώ ότι το έθνος παραμένει μια βολική φαντασιακή διαφυγή σε πολλούς εν μέσω κρίσης. Πχ Σαμαρά ς: Δεν μας πρέπει σε εμάς τους Ελληνες... " Αυτά είναι φτηνή συναισθηματική δημαγωγία. Αυτή την ώρα με ευθύνη των κομμάτων εξουσίας κύρια το κράτος βουλιάζει. Απο εκεί και πέρα τι κανει το Εθνος παγκοσμίως είναι άλλη δουλειά. Και για να σου πώ ένα παραδειγμα Η επιτυχία της ελληνικής κοινότητας Μελβούρνης να στήσουν ανδριάντα του Σπύρου Λούη στην Αυστραλία με αφήνει αδιάφορο. Το μόνο που με ενδιαφέρει έιναι να μην πληρώσουμε καμιά κοινοβουλευτική αντιπροσωπία για να πάει στα αποκαλυπτήρια.
22/09 11:39  cornelsen
Σωστή η παρατήρησή σου: "παρακίνηση και επιβράβευση στήριζε και αυτή ένα είδος επαγγελματικού αθλητισμού". Ενός είδους, καλά το λες.

Όσον αφορά το κράτος έχω την "παραδοσιακή" αντίληψη: είναι "ένας μηχανισμός υπεράσπισης τής ταξικής κυριαρχίας". Βρίσκεται έξω και πάνω από το έθνος και φροντίζει για την επιβολή των θελήσεων τής κυρίαρχης τάξης σε ολόκληρο το έθνος.
22/09 13:02  Μαικήνας
Γνωρίζω την άποψη αυτή που διατυπώνεις. Παρόλα αυτά η ιδέα των εθνικών κρατών οδήγησε στην "αναγκαιότητα" του κράτους σαν μηχανισμού διαχείρισης, νιμής και επιβολής της όποιας εξουσίας. Εκεί μπορούμε να εξετάσουμε το είδος της διαχείρισης νομής και επιβολής της εξουσίας και να αποφανθούμε ότι έιναι ταξικό. Εκτός αν έχει υπάρξει μη ταξικό κράτος ποτέ επί γης πράγμα που αμφιβάλω.
Σίγουρα όμως η ταξική υφή του κράτους δεν σημαίνει ότι είναι ηθικά και πρακτικά αποδεκτή. Εδώ μπαίνουε στην πολιτική θεωρεία.
Πάντως το έθνος σαν ευρύτερη έννοια όπως το βάζεις δεν ταυτίζεται μεν με το κράτος αλλά απο την άλλη πλευρά η επιβίωση ενός εθνους το υποχρεώνει να εκφραστεί με οργανωτικές πραγματικές δομές
22/09 14:20  cornelsen
Μη ταξικό κράτος δεν μπορεί να υπάρχει. Σαν να λέμε μια... ηλιόλουστη νύχτα.
Γι' αυτό γελάω με την ασχετοσύνη όσων γράφουν για "κομμουνιστικά κράτη".
Η κομμουνστική κοινωνία δεν (θα) έχει τάξεις και γι' αυτό δεν έχει την ανάγκη κράτους.
22/09 15:00  Μαικήνας
Cornelsen Επίτρεψέ μου να μην συμμεριστώ την βεβαιότητά σου. 1ον γιατί η μέχρι τώρα εφαρμογές του κομμουνισμού έστω του σοσιαλισμού, ξεκινώντας απο την Σοβιετική ενωση πηγαίνοντας στην Κούβα στην Κίνα κλπ, δεν νομίζω ότι ανέδειξαν τον νέο άνθρωπο και την νέα ηθική όπου η αδελφότητα θα υπάρχει σν υπερκείμενη αξάι και προσωπική ηθική όλων των ανθρώπων. Θα μου πείς αυτά όλα τα πειράματα ήταν φαλκιδευμένα. Εστω και έτσι να είναι. Πως φαλκιδεύτηκαν. Επειδή η φύση του ανθρώπου ο οποίος είναι ατελές πεπερασμενο και υποκείμενο σε αδυναμίες ον , τον κα΄νει ευάλωτο σε λογιών λογιών στρβλώσεις συμπεριφοράς που αργότερα γίνονται συστεμικά χαρακτηριστικά. Είμαι 56 ετών και έχω βαρεθεί να ακούω εσχατολογικές προφητείες. Μου αρκεί μια δημοκρατία όπου να μπορώ να θέτω συνεχώς τα ζητήματα της αδικίας της αδιαφορίας της έλλειψης προστασίας των λογιών λογιών αδυνάτων. Αν τα είχα αυτά θα μπορούσα να πώ ότι ζώ σε μια κοινωνία που αξιζει.
Το πρόβλημά μου είναι με το ΘΑ
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις