Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


ΚΟΥΡΕΜΑ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
1081 αναγνώστες
Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011
18:34

Το κούρεμα και η εθνική μας αξιοπρέπεια

 

Γεννημένος  πρό του 1958, τότε που  ψηφίστηκε ο Νόμος 4000 περί τεντυμποϊσμού, ανήκω σε μια γεννιά που η κόμη, δηλαδή η εμφάνιση των μαλλιών ήταν αντικείμενο σοβαρής συζήτησης των εφήβων με τους γονείς τους και τους εκπαιδευτικούς.

Θυμάμαι ακόμα τον διευθυντή του σχολείου μας, που είχε κανονίσει με τον κουρέα της γειτονιάς, ώστε οι μαθητές που έστελνε για κούρεμα να γυρνάνε χωρίς ύποπτους συμβιβασμούς στο κούρεμά τους.

Ο νόμος 4000 περί τεντυμποϊσμού πρόβλεπε το κούρεμα με την ψιλή και την δημόσια περιφορά του τεντυμπόη με χειροπέδες προς σωφρονισμό.  Το πλήθος πάντα πρόθυμο ολοκλήρωνε την τιμωρία συντασόμενο με την εκάστοτε εξουσία χωρίς ίχνος οίκτου. ας﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽τυχρισμσωστή πλευρααφοας﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽τυχρισμσωστή πλευρααφοΆλλωστε αυτή είναι η πραγματική σκοπιμότητα της δημόσιας ποινής.   Όχι τόσο ο παραδειγματισμός όσο η συσπείρωση  γύρω απο τις αξίες που εκφράζει η κάθε εξουσία. Η ευκολία της ταύτισης με τον τιμωρό, ένα είδος  δωρεάν ικανοποίησης αφού   βρίσκεσαι  στη σωστή πλευρά, και χρυσώνεις την υπακοή σου. 

Η αυτοεπιβεβαίωση μέσω του ετεροπροσδιορισμού ήταν πάντα ένα χαρακτηριστικό των ανθρώπων.

Αργότερα μεγαλώνοντας έμαθα για τις είκοσι χιλιάδες Γαλλίδες που τις κούρεψαν ως συνεργάτιδες των Γερμανών. Ανάμεσά τους πολλές που απλώς ερωτεύτηκαν. Η γιαγιά μου με τη σοφία που τη διέκρινε μου το είχε επισημάνει. Δυστυχώς όμως  η ιστορία στα γυρίσματά της δεν επιτρέπει τέτοιες αποχρώσεις.

Ετσι και εδώ  και ο κατά τα άλλα προοδευτικός Δημήτρης Γληνός έγραφε τότε:    

<<Κάθε γυναίκα που παραδίνεται στους ξένους είναι κιόλας χαφιές και προδότισσα. Να μεταχειρίζεστε για αυτές εξευτελιστικά επίθετα και χαρακτηρισμούς και να κάνετε γνωστό πως μετά τον πόλεμο θα χαραχτή και στα δυο τους μάγουλα με ανεξίτηλα γράμματα ένα μεγάλο "Π", που θα σημαίνει "Πόρνη" και "Προδότισσα".>>

 

Το κούρεμα λοιπόν είναι τιμωρία; 

Η λέξη απο μόνη της ενέχει ένα στοιχείο βίας; 

 ς ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εωρούν σαν σημάδι της ς ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εωρούν σαν σημάδι της ς ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εωρούν σαν σημάδι της Όχι κατ ανάγκη.      Κάποιοι άλλοι το θεωρούν σαν σημάδι   μετάβασής τους σε μια άλλη  ς ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εωρούν σαν σημάδι της  ζωή  όπου ισχύουν άλλοι  κανόνες, μια ζωή που ελεύθερα επιλέγεις επιδιώκοντας να λυτρωθείς απο τα βάρη του εγκόσμιου βίου.

Ο ηγούμενος του μοναστηριού υποδέχεται  τον µέλλοντα µοναχό διαβάζοντας την ευχή "Άνοιξον τα της καρδίας σου ώτα, Αδελφέ,...". Ακολουθούν ερωταποκρίσεις ανάµεσα στον ιερέα και τον υποψήφιο που βεβαιώνουν την εκούσια προσέλευσή του στη µοναχική πολιτεία. Σ' όσες ερωτήσεις απαντά θετικά αποκρίνεται: "Ναι, του Θεού συνεργούντος μοι, τίμιε Πάτερ".

Αυτό το “συνεργούντος  μοι ”  παίζεται τους τελευταίους μήνες με την χώρα μας, την κυβέρνησή της και την κοινωνία. Κατά πόσο  αυτή μπορεί να εννοηθεί σαν ενιαίο σώμα και όχι άθροισμα επιμέρους συμφερόντων είναι συζητήσιμο.

Έχω την αίσθηση ότι ξεκινήσαμε να αντιμετωπίζουμε το κούρεμα με ανακλαστικά εφήβου της δεκαετίας 60-70. Μετά πλανηθήκαμε προσπαθώντας να δώσουμε μια εθνικοαπελευθερωτική χροιά, ολίγον πατριωτική, μια εκδοχή τιμωρίας των άλλων, των κακών και τώρα φλερτάρουμε με την μετριοπαθή άποψη του “συνεργούντος”.

 

Μοιάζει να έχουμε αποδεχτεί την εικόνα του κουρεμένου κεφαλιού μας.  Μόνο να μην είναι εν χρώ.  Εστω να φύγουν οι βόστρυχοι και οι φαβορίτες, οι ανταύγιες και τα τσουλούφια. Αλλά να διασΜο﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εικα ώσουμε την εικόνα μας.

 

υς ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽Όπως όμως και να το κάνουμε νοιώθουμε μέσα μας άσχημα. Ατιμωτικά. Ο οίκτος, που δειλά αρχίζει και εκφράζεται από τους άλλους λαούς για εμάς τους δύσμοιρους υς ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽Έλληνες μας πληγώνει.

 

Γιατί  μέσα μας παραμένουμε υπερήφανοι.

 

Αρκεί  τα υπολείμματα της υπερηφάνειας να τα κρατήσουμε  και απο εκεί να ξεκινήσουμε  μια  νέα και πιο ισορροπημένη  ζωή.

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

ας﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽τυχρισμσωστή πλευρααφο

Σχόλια

17/10 23:36  bartok
Έχω την εντύπωση ότι τους "κούφανες"! Πώς αλλιώς να εξηγήσω ότι έχεις παρά κάτι 400 αναγνώστες και ούτε ένα σχόλιο;
Και εγώ, ο εξυπνάκιας, μην βρίσκοντας κάτι άλλο να πω, υπεκφεύγω σχολιάζοντας αυτό...
17/10 23:37  bartok
Έχω την εντύπωση ότι τους "κούφανες"! Πώς αλλιώς να εξηγήσω ότι έχεις παρά κάτι 400 αναγνώστες και ούτε ένα σχόλιο;
Και εγώ, ο εξυπνάκιας, μην βρίσκοντας κάτι άλλο να πω, υπεκφεύγω σχολιάζοντας αυτό...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις