Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Το μεγάλο ΟΧΙ και τα χιλιάδες μικρά ΝΑΙ.
1022 αναγνώστες
Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011
11:23

 Εμείς οι Έλληνες γιορτάζουμε έμπλεοι εθνικής υπερηφάνειας γεγονότα της ιστορίας μας που ασχέτως της τελικής εκβάσεως μας επιβεβαιώνουν το Καβαφικό:

"Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε".

Αυτή η πίστη στις αξίες παρά τη αυταπόδεικτη ευγένειά της  έχει  ένα αρνητικό επακόλουθο. Ότι συχνά μας διακρίνει μια απουσία πραγματισμού προκειμένου να θραφεί το συναίσθημα. Έτσι πολλές επιλογές καταλήγουν σε αυτό που ακριβώς που απευχόμαστε, παρά την ζέση με την οποία το αντιπαλεύαμε.  

Χαρακτηριστικό παράδειγμα απο την πρόσφατη ιστορία είναι η εθνική υστερία σχετικά με την άρνησή μας να δεχτούμε μια ενδιάμεση ονομασία του γειτονικού κρατιδίου. Νομίζαμε πως λέγαμε  το μεγάλο ΟΧΙ.  

Εκ του αποτελέσματος   μπορούμε να πούμε ότι επιτύχαμε το εντελώς αντίθετο. Σήμερα σχεδόν σύμπασα η υφήλιος  αποκαλεί τα Σκόπια Μακεδονία ενώ εμείς δίνουμε μάχες οπισθοφυλακών βάζοντας veto σε διεθνής αθλητικές εκδηλώσεις και άλλα τετοια. Πολύ φοβούμαι ότι οι οικονομική μας καχεξία θα κάψει και τα τελευταία περιθώρια ανοχής των "κακών" εταίρων μας.

Τις μέρες αυτές ζούμε πάλι μια υστερία εθνικής υπερηφάνειας.  Εξώφυλλα περιοδικών με τον Ράιχενμπαχ σαν αξιωματικό των SS  και άλλες τέτοιες αλληγορικές δημιουργίες εικαστικού η οπτικοακουστικού χαρακτήρα ( you tube) παρελαύνουν μπροστά μας στη τηλεόραση και την οθόνη του p.c  μας.

Πάνδημη σχεδόν η απαίτηση, τώρα πια παράπονο,  να είχε πεί η κυβέρνηση το μέγα ΟΧΙ. Το μέγα ΟΧΙ  που δεν ειπώθηκε ποτέ συμπληρώνεται απο χιλιάδες μικρά ΝΑΙ που χρόνια τώρα μια ολόκληρη κοινωνία έλεγε με περισσή ευκολία παραδομένη σε μια ευδαιμονιστική πλάνη.

Ο καθένας δικαιούται να μιλήσει για τον εαυτό του. Ας αναλογιστεί όλα αυτά τα ωραία χρόνια κι ας σκεφτεί πόσες φορές είπε ΟΧΙ  και πόσες ΝΑΙ. Ακόμα κι όταν το ΝΑΙ σχεδόν απροκάλυπτα έσερνε πίσω του μια αρνητική εξέλιξη  σε βάθος χρόνου, δεν λέγαμε ΟΧΙ πιστεύοντας ότι κάπως θα τη βολέψουμε.  Το "αλαλούμ" του ελληνικού κράτους ενίσχυε την ευκολία της επιλογής.  

Κι αν κάποιοι θα ήθελαν τούτη η κρίση να γίνει αφορμή για εθνική ηθική ανάταση πρέπει να σκεφτούν ότι πολύ εύκολα οι ευγενείς συλλογικές προσπάθειες (πχ κοινοτικά μοντέλλα διαβίωσης και αλληλεγγύης) μεταμορφώνονται σε κολχόζ και σουφχόζ όπου οι ιδεολογικοί αγιοταλάδες υπαγορεύουν την ηθική της συλλογικής συμβίωσης.

Η αξιοπρέπεια πρέπει να κερδηθεί (όχι να ξανακερδηθεί)  γιατί στην πράξη την είχαμε εκχωρήσει δια ψήφου σε αυτούς που μας οδηγούσαν αργά και σταθερά στο άσχημο σήμερα.

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

31/10 01:58  bartok
Φωνές της λογικής. Όμως ποιος ακούει;
Απ' ότι βλέπω, μόνο 300 παρά κάτι...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις