Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η Μάχη των ΚΑΝNΩΝ, των ικανών και των ανικάνων.
954 αναγνώστες
Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011
11:38

 Η ιστορία γράφεται στις Κάννες γράφουν οι αφίσες στις στάσεις των λεωφορείων στην περιοχή των Καννών  εν όψει της συνόδου G 20 σήμερα.

Πράγματι η ιστορία είχε γραφτεί στις Κάννες το 216 π.Χριστού. Αντίπαλοι ήσαν η ήδη ισχυρή Ρώμη, που όμως δεν είχε φτάσει το απόγειό της, και η Καρχηδόνα μια περιφερειακή δύναμη που ενοχλούσε και απειλούσε την πρώτη. Διαβάζοντας για την εποχή βλέπουμε πως <<αν η Ρώμη ήταν μια ολιγαρχία με δημοκρατική επίφαση και πολίτες με πλήρεις υποχρεώσεις (στράτευση κλπ.), η Καρχηδόνα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό: μια καθαρόαιμη ολιγαρχία, που βάσιζε την στρατιωτική της ισχύ όχι στον αριθμό των ένοπλων πολιτών που μπορούσε να κινητοποιήσει, αλλά στο άφθονο χρυσάφι που μπορούσε να διαθέσει για να στρατολογήσει τεράστιους αριθμούς μισθοφόρων.>>  Τεράστιους στρατούς μισθοφόρων! Τι μου θυμίζει;

 Υπάρχουν άραγε προφανείς αναλογίες ανάμεσα στη σύγκρουση Ρώμης και Αννίβα  και στην αντιπαράθεση Ευρώπης και Παπανδρέου, γιατί μη γελιώμαστε η μεν Ευρώπη κουβαλάει το πνεύμα της Ρώμης ενώ ο Παπανδρέου το ολιγαρχικό πνεύμα και τις πρακτικές του Αννίβα, Το πνεύμα  των πολιτικών αυτού του τόπου.

Απο την Ιστορία πάλι : <<Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Αννίβα ήταν η δημιουργία ενός συμπαγούς και «ελέγξιμου» στρατεύματος από το συνονθύλευμα των μισθοφόρων και επίστρατων που αποτελούσαν το στρατό του>>. Στην περίπτωσή μας σήμερα αντιλαμβανόμαστε τις αναλογίες. Δεν θέλει δα πολύ φαντασία. 

Στην μάχη των Καννών έπαιξε αποφασιστικό ρόλο η ικανότητα,, η βεβαιότητα και αλαζονεία και η φιλοδοξία. Οι Ρωμαίοι στρατηγοί σύμφωνα και με τις δύο κύριες πηγές για τη μάχη – τον Έλληνα Πολύβιο και τον Ρωμαίο Λίβιο - ήσαν ο Παύλος που σκιαγραφείται ως ο πιο «φρόνιμος» από τους δύο, και  ο Βάρρος,  ο πιο παρορμητικός και βίαιος.   Να μοιράζονται άραγε με τον ίδιο τρόπο τα χαρακτηριστικά αυτά η   Μέρκελ με τον Σαρκοζί;  

Η ικανότητα του Αννίβα πάντως συνίσταται στο ότι επετρεψε στους Ρωμαίους στρατηγούς να πιστέψουν ότι θα κερδίσουν τη μάχη με κατα μέτωπο σύγκρουση διασπώντας τον πιο μικρο σε όγκο στρατό του Αννίβα. Στο τέλος αυτός τους περικύκλωσε αποδεκατίζοντάς τους. Το μόνο που μπορούμε να πούμε τούτη την ώρα είναι, πως η ανάγκη των εκλεγμένων ηγετών δημοκρατικών χωρών να σεβαστούν την αξία της λαϊκής ετυμηγορίας, τους αναγκάζει να μην μπορούν ευθέως να διαφωνήσουν με την ιδέα του δημοψηφίσματος. 

Απο εκεί και πέρα αν έχουν θυμώσει, αν αυτοί έσπρωξαν τον κο Παπανδρέου σε αυτή την επιλογή, αν κρύβεται μια επιλογή δραχμής , ή  άλλες αντιευρωπαικές πολιτικές είναι νωρίς να το πούμε.

Πολλές φορές το απρόβλεπτο αλλάζει τη έκβαση των πραγμάτων. Είτε απο άγνοια, είτε απο τυχοδιωκτισμό, είτε απο τζόγο ο κος Παπανδρέου αντιμετωπίζει σήμερα μια σημαντική πρόκληση  και ενδέχεται να μην γυρίσει ηττημένος. 

Σε αυτή τη μάχη -φεστιβάλ  των Καννών   η κατανομή των ρόλων  μεταξυ ικανών και ανικάνων δεν έχει ολοκληρωθεί. Απομένουν να γραφούν  τα ονόματα.

Βέβαια απομένουν δύο ακόμα λέξεις που θυμίζουν τις Κάννες και στοιχειώνουν το μυαλό. Το κανίς και ο κανείς.  Και οι δύο αυτοί ρόλοι ζητούν τους ηθοποιούς που θα γράψουν πλάι τα ονόματά τους.

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

Σχόλια

02/11 16:04  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ίσα κι' όμοια ο Αννίβας και το ζαβό;..
02/11 16:15  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Γονιδιακή μεταβίβαση ικανοτήτων δεν έχει τεκμηριωθεί. Αντίθετως η φαντασίωση της μςταβίβασης είναι πολύ επικίνδυνη, συνδέεται δε και με παιδικά βιώματα. <Είδες ο Παπούς; ο πατέρας (λαοπλάνοι έως λαμόγια) τους τούμπαρε, τους τους την έφερε πάλι>!... <Όταν μεγαλώσω κι΄εγώ έτσι θα κάνω>!
02/11 21:28  nhad
Αγαπητέ Μαικήνα, δε νομίζω ότι ο Παπανδρέου έχει στο ελάχιστο "το ολιγαρχικό πνεύμα και τις πρακτικές του Αννίβα". Μάλιστα πολλοί καταλογίζουν στον ΓΑΠ από αυταρχισμό μέχρι δικτατορικές τάσεις (έχω ακούσει συχνά το "έχουμε δικτατορία"), όταν κατά τη γνώμη μου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: ο Παπανδρέου, ως επικεφαλής της κυβέρνησης, δηλαδή ο επιφορτισμένος με το να ασκήσει την εκτελεστική εξουσία, δεν την ασκεί. Εξ ου και τα φαινόμενα ανομίας που βλεπουμε σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου. Δεν αναφέρομαι στις αντιδράσεις των πολιτών, οι οποίες αν και υπερβαίνουν συχνά τα όρια του νόμου δικαιολογούνται ως ένα βαθμό από αυτά που έχουν πάθει. Αναφέρομαι στις πρακτικές κάθε λογής συντεχνιών, (εφοριακών, υπαλλήλων ΜΜΕ κλπ) οι οποίοι όλοι τσαλαπατούν κάθε έννοια υπευθυνότητας έναντι των πολιτών. Αναφέρομαι στην ανομία που επικρατεί στα Πανεπιστήμια, στο γεγονός ότι ουσιωδώς κανείς δημόσιος υπάλληλος δεν τιμωρείται για οτιδήποτε, στις ακραίες και κατευθυνόμενες εκδηλώσεις του ΠΑΜΕ κλπ. Ο Παπανδρέου μου θυμίζει τις μανάδες που λένε συνέχεια "μη" στα παιδιά τους και δεν τις ακούει κανείς. Αντί για τον καταιγισμό των μέτρων, έπρεπε να πάρει συγκεκριμένα και μετρημένα, και να απαιτήσει την απόλυτη εφαρμογή τους ασκώντας την εξουσία που προκύπτει από τη θέση του.
02/11 22:35  Μαικήνας
Καλά βρε φίλοι Μην βαράτε. Φυσικά και γνωρίζω ότι ο ΓΑΠ δεν είναι Αννίβας. Οι μισθοφόροι όμως μισθοφόροι. Και όσο και να μην μας αρέσει η Ρώμη είχε και στοιχεία δημοκρατείας. Όπως και η Ευρώπη.
Εν αντιθέσει με εμάς που έχουμε δημοκρατία των φυλών. Η φυλές των διαφόρων συμπαθών τάξεων που έλεγαν παλιά ή κοινωνικές κατηγορίες που έλεγαν αργότερα οι ανανεωτές σαν τον Τριαντάφυλλο και εμένα Επιμένω λοιπόν στην αναλογία έστω κι αν σήμερα στερούμεθα του μεγαλείου. Ούτε Κερκ Ντάγκλας ούτε Βικτορ Ματσουρ ούτε Στηβ Ρηβς.
04/11 00:01  bartok
Αγαπητέ Μαικήνα,
Επειδή το blog σου βρίσκεται πλέον στο - σταθερά 15 - 16 της λίστας του capital, μία συμβουλή:
Οι πολύ "ποιητικές" αναλογίες που κάποτε στο χώρο (των "υποψιασμένων") της ανανεωτικής αριστεράς δούλευαν καθώς όλοι ψάχνανε για κωδικοποιημένες αντιρήσεις, δεν δουλεύουν πλέον σε ένα δημόσιο blog που το διαβάζουν πολλοί άλλο χωρίς να έχουν τρις δικέςμ ας αναφορές...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις