Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
1132 αναγνώστες
Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011
16:32

Η σημερινή Νέα Δημοκρατία δεν εμφανίστηκε σαν κεραυνός εν αιθρία.  Ούτε το φαινόμενο Σαμαράς.

Η Νέα Δημοκρατία έφτασε  στην σημερινή κατάσταση να είναι μέρος του προβλήματος για μια σεις ο Β﷽﷽﷽﷽﷽οτε η ώρα.  Ο Καραμανλικοινολιτικρα απο λόγους που δεν έχουν να κάνουν με το τρόπο σκέψης και πολιτεύεσθαι του κου Σαμαρά ,ος ο Β﷽﷽﷽﷽﷽οτε η ώρα.  Ο Καραμανλικοινολιτικύτε  με την ύπαρξη συγκεκριμενων ανθρώπων στο πλευρό  του όπως ο Χρύσανθος Λαζαρίδης.  Ο Χρύσανθος της Β’ Πανελλαδικής, αριστερίστικης τάσης του μετριοπαθούς ΚΚΕ εσωτερικού, που μετά την προς τα αριστερά αποχώρησή του, τον χάσαμε και μετά απο χρόνια τον βρήκαμε αρθρογράφο στον Εθνικό Κύρηκα της Νέας Υόρκης.

Είχε πλέον αναβλέψει  και έμπλεος εθνικών φρονημάτων  μετά απο μια σύντομη πορεία σαν οικονομικός σχολιαστής και υποστηριχτής του ΧΑΑ  των 10.000 μονάδων εμφανίζεται στο πλευρο του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος απόβλητος κι αυτός απο το πολιτικό σύστημα γοητεύτηκε απο τον συνιδρυτή του εθνικών προσανατολισμών Δικτύου 21. Άλλωστε οι πολιτικές θέσεις του Δικτύου 21 δικαίωναν τον Μακεδονομάχο  Αντώνη ο οποίος επι 10 και πλέον χρόνια στοχαζόταν και περίμενε να τον φωνάξουν ς ο Β﷽﷽﷽﷽﷽οτε η ώρα.  Ο Καραμανλικοινολιτικώστε να αποτελέσει την εφεδρία του θνήσκοντος πολιτικού  συστήματος.

Πράγματι ήλθε κάποτε η ώρα.  Ο Καραμανλής ο Β΄ ο μικρός αναγκάστηκε να μαζέψει πολλούς που είχαν φύγει απο την παράταξη.  Άλλους προκειμένου να πάρει την εξουσία   κι άλλους προκειμένου να την διατηρήσει  μέσω της προσφιλούς τακτικής του πολιτικού λιφτινγκ. μενο. ﷽﷽﷽﷽ικλιχθε Νέας Δημοκρατόισυ χρλιτικ Όλα  αυτά τα χρόνια  απο τότε που έπεσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη η Νέα Δημοκρατία δεν παρήγαγε πολιτικό λόγο. μενο. ﷽﷽﷽﷽ικλιχθε Νέας Δημοκρατόισυ χρλιτικΌπως άλλωστε και επι κυβέρνησης Μητσοτάκη  σταμάτησε να παράγει έργο μετά τον 1 μισυ χρόνο. μενο. ﷽﷽﷽﷽ικλιχθε Νέας Δημοκρατόισυ χρλιτικΗ επιλογή του ραδιούργου Σουφλιά σαν Υπουργού Εθνικης Οικονομίας αλλά και παιδείας  σηματοδοτούσε την Νεοδημοκρατική εκδοχή του «το μεν πνεύμα πρόθυμο η δε σαρξ αθενής» . Η αναβίωσή του μετά απο 12 χρόνια το 2004 με το δόγμα της ήπιας προσαρμογής  ολοκλήρωσε την προσαρμογή  της Νέας Δημοκρατίας στο στυλ εξουσίας  τύπου ΠΑΣΟΚ. Κάποτε ήλθε λοιπόν και η ώρα του Αντώνη. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν ένα σφουγγάρι που το επιδείνυε και τίποτε άλλο αφού και οι αντίπαλοι του ΠΑΣΟΚ είχαν την ίδια απέχθεια για την καθαριότητα.

 

Η επιτυχία του ΠΑΣΟΚ

 Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κόμμα, είναι κινημα έλεγε ο Αντρέας. Πράγματι ο κινηματικός χαρακτήρας σήμαινε ότι το ΠΑΣΟΚ ήθελε να εξελιχθεί  και τα κατάφερε να γίνει κοινωνικό φαινόμενο. Τα χαρακτηριστικά του κοινωνικού φαινομένου ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται να τα αναλύσουμε.  Αρκεί μόνο να πούμε ότι στο όνομα της αποκατάστασης αδικιών  νομιμοποίησε τα πάνβα﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ημεαντιπάλων της.  Ο άισυ χρλιτικτα, απο στρεβλές  πρακτικές μέχρι επιλεκτική εφαρμογή των νόμων, αφού βασιζόταν και μόχλευε την πολιτική επικυριαρχία του λαϊκού αιτβα﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ημεαντιπάλων της.  Ο άισυ χρλιτικήματος και αισθήματος. Το αίσθημα του λαού νομιμοποιούσε τις εξωθεσμικές πρακτικές. Ο λαός απλώς ψήφιζε με προφανή ανταλλάγματα.  Η επιτυχία του ΠΑΣΟΚ συνίσταται στο ότι οδήγησε την Νέα Δημοκρατία να ενταχθεί στο πολιτιστικό πλαίσιο που εκείνο (το ΠΑΣΟΚ)  υπαγόρευε. Τα αποτελέσματα προφανή και γνωστά σε όλους μας.  Ακόμα και όταν ήταν στην κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία  το ΠΑΣΟΚ ήταν στην εξουσία.

 

Η αμήχανη  Δεξιά

Απο παλιά η δεξιά (χρησιμοποιώ επιτηδες τον όρο) προβληματιζόταν για τον τρόπο αντιμετώπισης των αντιπάλων της.  Ο Άγγελος Βλάχος είχε γράψει κάποτε «Διατί να μην έχωμεν και ημείς κόβας»  (κόβα=κομματική οργΗ πτώση του τοί«Διατιθυμ μην έχωισυ χρλιτικάνωση βασης). Η αμηχανία της συντηρητικής παράταξης μετεξελίχθηκε σε ενοχική απολογητική στΗ πτώση του τοί«Διατιθυμ μην έχωισυ χρλιτικάση (οι δεξιοί δήμαρχοι ήταν οι πρώτοι που βράβευαν τον Μίκη Θεοδωράκη  για την προσφοΗ πτώση του τοί«Διατιθυμ μην έχωισυ χρλιτικρά  του και ο Προκόπης Παυλόπουλος κατανοούσε τον θυμό των νέων στα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008, εκφράζοντας την αμηχανία χειρισμού)

 

Η πτώση του τείχους και  οι χαμένοι.

Η αριστερά συλλήβδην μετά την πτώση του τοίχους βρέθηκε σε μεγάλα αδιέξοδα. Οι λόγοι προφανείς. Το προς μίμηση παράδειγμα είχε καταρρεύσει αποκαλύπτοντας την φρίκη, την ένδεια και τον αυταρχικό του χαρακτήρα.  Τα σκάγια πήραν  και την  Ανανεωτική αριστερά η οποία στο όνομα της καταγγελίας του απάνθρωπου υπαρκτού σοσιαλισμού ευαγγελιζόταν τον δικό της ανύπαρκτο  σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο. Ο ετεροπροσδιορισμός στην πολιτική πληρώνεται.  

 

οι.﷽﷽﷽﷽﷽﷽οι χαμεν οφελτο γεγονόισυ χρλιτικΌμως δεν ήταν μόνο η Αριστερά που είχε πρόβλημα.

οι.﷽﷽﷽﷽﷽﷽οι χαμεν οφελτο γεγονόισυ χρλιτικΉταν και η συντηρητική παράταξη. Η Νέα Δημοκρατία.  Η Νέα Δημοκρατία δεν οφελήθηκε απο την πτώση του τείχους. Γιατί άραγε;

 

Λαϊκό ή ταξικό κόμμα;

Παρά τα όσα λέγανε επι χρόνια οι αριστεροί η Νέα Δημοκρατία δεν ήταν καθαρό ταξικό κόμμα. ι ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽λλεροί η Νέα Δημοκρατίισυ χρλιτικΌπως βέβαια κανένα κόμμα στην Ελλάδα. Η απουσία  σοβαρού εγχώριου αστικού μπλοκ σε συνδυασμό με την μετεμφυλιακή δομή της εξουσίας στην Ελλάδα οδήγησε σε μια σύγχυση την συντηρητικη παραταξη η οποία εχτισε το μπλοκ εξουσίας της πάνΑ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽λουθτρρίζοντα συα ζητέοκ  χρλιτικω στην κοινωνική –πολιτική υπακοή  του αστικοποιημένου επαρχιώτη αγρότη και την μετατροπή του σε ένα γιγάντιο μικροαστικο χυλό.

Είναι ο ίδιος χυλός που συνειδητοποίησε την δύναμή του και αρχισε να ζητάειΑ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽λουθτρρίζοντα συα ζητέοκ  χρλιτικ ολοένα και περισσότερα  με όπλο τον κορπορατισμό των συντεχνιών.  Η αρχή έγινε με τον Αντρέα. Α﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽λουθτρρίζοντα συα ζητέοκ  χρλιτικΉ Ήταν θέμα χρόνου να ακολουθήσει η Νέα Δημοκρατία.

Η Νέα Δημοκρατία πληρώνει και ταλανίζεται απο την συνεχή εγκατάληψη και εγγενή της απέχθεια στις αστικές  αξίες  της ελεύθερης οικονομιας, της ιδεολογικής και προσωπικής ελευθερίας της έκφρασης  και του αποτελεσματικού και μικρού κράτους.  Η ανάγκη κράτους πατέρα – πάτρωνα μετά τον εμφύλιο (δικαιολογημένη τότε σαν αντισταθμιστικός μηχανισμός της κρατικής βίας) προϊούσης της μεταπολίτευσης  έγινε βαρίδι.  Τα φαντάσματα του λαμεις. ﷽﷽﷽﷽αραγωγικατομισανκι αυτν   χρλιτικϊκου κομματος  μετακομισαν κι αυτά στην Συγγρού. Η εμμονή στο ακατανόητο δόγμα του κοινωνικού  φιλελευθερισμού (ελληνική πατέντα) εκρυβε μια άλλη πραγματικότητα. Οι πατρωνίες και οι βαρωνίες υποκαθιστούσαν τις πολιτικές διαδικασίες.  Ο πρωϊνός καφές στη Ρηγίλης ή στη Συγγρού ήταν καλαμπούρι πολιτικού σχεδιασμού και φτηνό θέατρο.  Η στήριξη  σε επιχειρηματίες είχε χαρακτήρα συναλλαγής και όχι στήριξης σε παραγωγικές δυνάμεις.              Η κρατικοδίαιτη  επιχειρηματικότητα επεβίωσε και επι των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας.

Η Νέα Δημοκρατία δεν ήταν ποτέ ταξικό κόμμα.  φισμα του νλτκισμοις δεν είναι καιροσκοπισμΉταν κόμμα ολιγαρχών. Όπως και το ΠΑΣΟΚ.    Και η διαμάχη ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας διαμάχη μπλοκ εξουσίας  ολιγαρχικού τύπου.

 Ο νέος πατριωτισμός

 

Η   προσχώρηση της Νέας  Δημοκρατίας στις συνεπείς αντιμνημονιακές δυνάμεις δεν είναι καιροσκοπισμός. Φυσικά και υπάρχουν τακτικισμοί . Σε όλα τα κόμματα.  Όμως η υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή του μικρού στο άτυπο δημοψήφισμα του τότε Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου εξέφραζε κατ ησε να ﷽﷽ΠΑΣΟΚ εις μ της θρησκεπιροσκοπισμτιιττ ι περισσότερο.  Εξεφραζε την αδυναμία του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας να απαλλαγεί απο στοιχεία που παραπέμπουν στο παλιό αλλά ανθεκτικό σκληρό πυρήνα των προηγουμένων  μορφών της.  Η εθνικοφροσύνη μπορεί να επισκιάστηκε απο τον ευρωπαικό αέρα λόγω της θεμελιώδους επιλογής του «ανήκομε στην Δύση» αλλά το συντηρητικό υπόστρωμα της θρησκείας και των συναφών επιλογών παρέμεινε. Το ΠΑΣΟΚ εις μάτην προσπάθησε να προσεταιριστεί την εκκλησία αλλά πάντοτε ερχόταν δεύτερο.

Η μεταμόρφωση της Νέας Δημοκρατίας μετά την πτώση του τείχους και την γενίκευση του μονττων ﷽﷽﷽﷽﷽﷽μοιησης miopo;ihshw κονομοσκοπισμέλου της παγκοσμιοποιημενης οικονομίας  σε καθαρό δυτικο αστικό κόμμα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. 

Ο ανταμερικανισμός στο όνομα της made in USA παγκοσμιοποίησης, η αναζήτηση ερρισμάτων διαφορετικών απο τα παραδοσιακά μετεμφυλιακά ( βλ ΗΠΑ- ΝΑΤΟ), η ανακάλυψη της Ρωσσίας και η αμφιταλάντευση σε πατριωτικά ΟΧΙ  (σχέδιο ΑΝΑΝ) και σε μια μετακύλιση δυσάρεστων αποφάσεων όπως η ονομασια των Σκοπίων, μαζί με αμήχανες ευρωπαϊκές επιλογές, όλα αυτά συνθέτουν το πολιτικο-ιδεολογικο μείγμα της.

.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ν απειλικμό και την χλωμ ανακδεολογικο μεΈνα μείγμα όπου το εθνικό, το πατριωτικό  και το παραδοσιακό ανακατεύονται σε ένα αξεδιάλυτο κουβάρι  μαζί με τον κρατικό προστατευτισμό και την χλωμή αναφορά στην επιχειρηματικότητα  την οποία απο την εποχή του μεγάλου Καραμανλή και Παπαλιγούρα ποτέ δεν έπαψε να βλέπει και σαν απειλή. Οι ιδεολογικές και οι διαχειριστικές της εξουσίας επιλογές κατίσχυαν του φιλελευθερου χαρακτήρα, οικονομικού και κοινωνικού.

 

Συμπέρασμα

Δεν πρέπει να μας ξενίζει λοιπόν το φαινόμενο Αντωνης Σαμαράς. Δεν είναι τίποτε περισσότερο απο μια νέα εκδοχή  θεμελιωδών χαρακτηριστικών της παράταξης.  Μιας παράταξης όπου ο μικροαστικός κομφορμισμός είναι η υπέρτατη αξία. Και αυτός με τη σειρά του καθοριζει τις επιλογές.

 

Να  γιατί το ΠΑΣΟΚ  βασιλευει ακόμα. Μέχρι που και οι δύο μαζί θα βουλιάξουν παρασύροντας μια ολόκληρη χώρα στον όλεθρο.

Μακάρι  να τη γλυτώσουμε.

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ 

Σχόλια

05/11 17:59  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Εξαιρετική προσέγγιση φίλτατε!
Θα προσθέσω μόνο (από μνήμης) κάτι το οποίο έγραψα στη σελίδα <Για την Οικονομία και το Χρηματιστήριο> της "Αυγής της Κυριακής", της οποίας είχα την επιμέλεια το 1999 - 2001:
<Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πραγματικός καπιταλισμός, αλλά κάτι σε εργατο-αγροτικο-αστική κρατικοδιάιτη διακυβέρνηση. Ένα ιδιόμορφο μείγμα δηλαδή, το οποίο χαρακτηρίζει την Ελλάδα ως την τελευταία "Σοβιετική Δημοκρατία στην Ευρώπη"*. Ως εκ τούτου αποτελεί χρέος της Ανανεωτικής Αριστεράς: ΠΡΩΤΑ να εγκαταστήσει τον αυθεντικό καπιταλισμό, ώστε ΜΕΤΑ να μπορεί να τον ανατρέψει!>
* Διατηρώ τα δικαιώματα της πατρότητας του όρου, τον οποίο μετά από μία δεκαετία πολλοί χρησιμοποιούν πλέον...
05/11 19:14  Μαικήνας
Τριανταφυλλε η γνώμη σου με τιμά. Κρατάω τα της πατροτητας του όρου τελευταία Σοβιετικη Δημοκρατία. Θα φροντίσω να σου καταβληθούν πνευματικά δικαιώματα ή έστω ένας δημόσιος επαινος αν δεν σε πειράζει. (εχουμε οικονομική στενοτητα ξέρεις...)
05/11 21:45  cornelsen
Τι λέτε βρε παιδιά; Ο ελληνικός καπιταλισμός όχι μόνος είναι υπαρκτός αλλά είναι και από τούς πιό άγριους και αρπακτικούς τής Ευρώπης.
12/11 20:08  bartok
Μία πολύ μικρή διόρθωση - προσθήκη σε μία κατά τα άλλα εξαιρετική ανάλυση: Στα χαρακτηριστικά της μετεμφυλιακής Δεξιάς (και στο πώς λειτουργούσε το τότε σύστημα), ξέχασες την "εθνικοφροσύνη". Σημαντικό στοιχείο. Τόσο και για τη σημερινή ΝΔ, όσο και για την αρχική ανθεκτικότητα του ΛΑΟΣ.
Θυμίζω εδώ ότι και ο πάππος - συνονόματος του ανεκδιήγητου Γιωργάκη, "Γέρος της Δημοκρατίας", μετά την σαρωτική νίκη της Ένωσης Κέντρου, έπρεπε να δώσει "εχέγγεια" στο Παλάτι και να αφήσει άθικτα τα "στεγανά", σε αυτό που (με σημερινούς όρους), θα ονομάζαμε "βαθύ δεξιό Κράτος". Πρόκειται φυσικά για τους μηχανισμούς που τελικά οδήγησαν στη Δικτατορία.
Ως προς τα παραπάνω, λέγεται ότι η Φρειδερίκη είπε τότε:"Επιτέλους ήρθε εδώ και ένας χαμογελαστός Πρωθυπουργός."
@ cornelsen: Δεν μπορώ να παρακολουθήσω το επιχείρημα - τόσο συνοπτικά διατυπωμένο, ότι: "Ο ελληνικός καπιταλισμός όχι μόνο(ς) είναι υπαρκτός αλλά είναι και από τούς πιό άγριους και αρπακτικούς τής Ευρώπης."
Καλό θα είναι νομίζω, αν θέλουμε να κάνουμε αναλύσεις ουσίας, να μη συγχέουμε τον καπιταλισμό "soft", "hard" ή όποιας άλλης κοπής, με την κλεπτοκρατία, τον κορπορατισμό και την ελληνικού τύπου οικονομική-κομματική διαπλοκή.

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις