Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Μνημη Κωνσταντίνου Καλλιγά (συνέχεια)
860 αναγνώστες
Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011
17:02

Συνεχίζω με την δημοσίευση Μνήμη Κωνσταντίνου Καλλιγά:

ΟΙ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 
[Κάτω από τον ενιαίο τίτλο «ΟΙ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» περιλαμβάνονται τρία άρθρα το δημοσιογράφου Κωνσταντίνου Καλλιγά που γράφτηκαν με αφορμή τα 16 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα (1990) και δημοσιεύθηκαν συνεχόμενα στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Έγινε ενοποίηση των τριών σε ένα ενιαίο άρθρο, με απαλοιφή των εισαγωγικών παραγράφων. Δεδομένου ότι είχαν προηγηθεί άλλα δύο άρθρα, που αφορούσαν την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, έγινε επίσης μία σύμπτυξη στην πρώτη παράγραφο του πρώτου άρθρου]

 Η παρούσα δημοσίευση οφείλεται στον φίλο Πάνο Ερμείδη εκ Θεσσαλονίκης που διέσωσε και εξεργάστηκε το κείμενο

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Μάζα και «ιζηματοποίηση» (12.8.1990)

ΤΟ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΕΡΓΑΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Μιλήσαμε ήδη για την μεγάλη αιμορραγία ανθρωπίνου δυναμικού υψηλής ποιότητας κατά τον πόλεμο και τις αιματηρές περιπέτειες των πρώτων μεταπολεμικών ετών. Οι οποίες, επιπρόσθετα, επέφεραν τεράστιες  υλικές καταστροφές και αναστατώσεις, ασυμμετρία και άλλες κακοήθεις αλλοιώσεις στην κατανομή του πληθυσμού, με κύρια χαρακτηριστικά -συνεργούντος και του ποσοτικισμού, χωρίς κριτήρια ποιοτικών διαφορισμών, που χαρακτήρισε τη μεταπολεμική και μετεμφυλιακή περίοδο στη χώρα μας- την αστυφιλία και την τάση υπερσυγκέντρωσης πληθυσμού και δραστηριοτήτων στα μεγάλα αστικά κέντρα (και ιδίως στις περιφέρειες της πρωτεύουσας και της Θεσσαλονίκης), που έγιναν έτσι, απάνθρωπες και τερατώδεις τσιμεντοκυψέλες.

 

Ακολούθησε η αθρόα μετανάστευση (δηλαδή ενός βιολογικά και ηλικιακά άλκιμου δυναμικού).

 

Η δίωξη των υπολειμμάτων της αξιοκρατικά ιθύνουσας μερίδας της ελληνικής κοινωνίας και η αναμόχλευση του κοινωνικού βυθού κατά την επταετία της απριλιανής τυραννίδας και η μέχρι παροξυσμού προώθηση της ίδιας αυτής διεργασίας στη μεταδικτατορική περίοδο και ιδίως στην τελευταία «δεκαετία του λαϊκισμού» ολοκλήρωσαν τη «μαζοποίηση» και «ιζηματοποίηση» του πληθυσμού του ελληνικού χώρου.

 

Μιλούμε για πληθυσμό και όχι για κοινωνία. Διότι το φαινόμενο που μας απασχολεί συνίσταται, κατά βάση, στη μετατροπή της ελληνικής κοινωνίας σε μάζα. Κοινωνία και μάζα είναι δύο ειδολογικά διαφορετικές κατηγορίες. Κοινωνία είναι ένα οργανικά και λειτουργικά συγκροτημένο, ιεραρχημένο και ποιοτικά διαφοροποιημένο σύνολο προσώπων, δηλαδή μονάδων με αίσθηση ταυτότητας και εσωτερικό περιεχόμενο και με οργανική συνοχή ανάμεσά τους, στη βάση κοινών και ιδιοσυστατικών στάσεων και αξιών. Μάζα είναι ένα συνονθύλευμα ατόμων χωρίς οργανική ανάμεσά τους σχέση, χωρίς αλληλεγγύη, εσωτερικά «σβησμένων» χωρίς τον «συνδετικό ιστό» τον οποίο αποτελεί η αίσθηση «συνόλου» και κοινότητας αρχών, σκοπών και συμφερόντων. Η μάζα είναι ίζημα…

 

Μόριο του συνονθυλεύματος που λέγεται μάζα είναι ένας ανθρώπινος τύπος τον οποίο ο Ισπανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Ortega y Gasset, ένας από τους αδρότερους στοχαστές του μεσοπολέμου, αποκάλεσε «μαζάνθρωπο» και ο οποίος χαρακτηρίζεται κυρίως από ψυχοσύνθεση απελεύθερου. Ο απελεύθερος –εξέχον στοιχείο παρηκμασμένων ανθρώπινων κοινοτήτων, στην ύστερη φάση της ιστορικής διαδρομής των- έχει υπόσταση και υλική επιφάνεια εντελώς δυσανάλογες προς το ποιόν και τις επιδόσεις του. Είναι προϊόν των αντιποιοτικών διεργασιών και αλλοιώσεων τις οποίες προαναφέραμε. Δεν έχει κατακτήσει ο ίδιος την επιφάνεια και  τις δυνατότητες που κατέχει. Άλλοι του τις εχάρισαν. Άλλοι –και μία τυφλή και ανόργανη μηχανική συναλλαγών, σε συνδυασμό με αμβλύτητα ή κοντόφθαλμη θεώρηση των αρχόντων- του τις παραχώρησαν. Αλλ’ ο ίδιος δεν αισθάνεται ούτε ευγνωμοσύνη, ούτε ικανοποίηση γι’ αυτό. Είναι αγνώμων, ακόρεστος, άπληστος, μοχθηρός, ανάγωγος, αήθης, πλεγματικός και φθονερός.

 

Ο απελεύθερος, ο «μαζάνθρωπος» είναι αγνωστικός. Δεν έχει «ιερό και όσιο», ούτε καμία κλίμακα αξιών και αρχών, έξω από τις καθημερινές υλικές συναλλαγές του. Δεν έχει ούτε αίσθηση τιμής, ούτε αίσθηση νόμου ή κανόνα, ούτε αίσθημα φιλίας, ούτε πόθου ή γεύση της ελευθερίας. Η ζωή, γι’ αυτόν, εντοπίζεται αποκλειστικά στην υλική διαβίωσή του και σε ό,τι υποπίπτει άμεσα στις αισθήσεις του. Αλλά και αυτό ακόμη δεν είναι σε θέση να το αντιμετωπίσει ορθολογικά και ώριμα, δηλαδή σε συσχετισμό με τις αντικειμενικές δυνατότητες και τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων. Διότι ο μαζάνθρωπος είναι α-κοινωνικός και διανοητικά μειωμένος και απληροφόρητος, καθώς δεν ενδιαφέρεται για τα κοινά και δημόσια πράγματα, παρά μόνο σε συνάρτηση με τις άμεσες ατομικές επιδιώξεις του. Στην Ελλάδα, έχουμε τη χαμηλότερη αναγνωσιμότητα εντύπων (Τύπου και βιβλίων) σε σύγκριση με όλη την υπόλοιπη Ευρώπη…

 

Καρπός της συμπεριφοράς ατόμων του είδους αυτού είναι, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, οι πυρκαγιές που αφανίζουν τη χλωρίδα της χώρας μας κάθε καλοκαίρι και τα πολυάριθμα οδικά δυστυχήματα στις ημέρες των διακοπών ή μαζικής εξόδου. Καρπός της συμπεριφοράς ανθρώπων οι οποίοι –χάρη στον ποσοτικισμό, στη φοροδιαφυγή και στις άλλες διεργασίες που προαναφέραμε- απέκτησαν αυτοκίνητα και άλλα μέσα πριν εξοικειωθούν με τη χρήση του σαπουνιού και της οδοντόβουρτσας. Το αποκρουστικό θέμα που παρουσιάζουν οι ακτές έπειτα από κάθε κυριακάτικη «εξόρμηση» βεβαιώνει «του λόγου το ασφαλές».

 

Στην όλη υποβάθμιση και «ιζηματοποίηση» συνέτεινε και ο μαζικός «ποσοτικίστικος» και χωρίς ποιοτικές επιλογές και διαφοροποιήσεις τουρισμός. Ο οποίος μετέβαλε περήφανους εσωτερικά ακμαίους πληθυσμούς, με ήθος, αρχές και παραδόσεις, σε άθροισμα διεφθαρμένων και εξαχρειωμένων «φελλάχων» πονηρών υπηρετών και ανέντιμων μικροεμπόρων, με ψυχοσύνθεση ατόμων που εκδίδουν τα πάντα «επί χρήμασι». Αυτοί και οι κατ’ ευφημισμό «αγρότες» με τον αθέμιτο και όχι επάξιο πλουτισμό τους και χάρη στη φοροδιαφυγή, συνέρρευσαν στις μεγαλουπόλεις όπου έγιναν ιδιοκτήτες ακινήτων και αυτοκινήτων και μεταβλήθηκαν, ξεριζωμένοι και αγνωστικοί, σε «νομάδες της ασφάλτου» που είναι ένα από τα χειρότερα είδη «μαζάνθρωπου».

 

Η ιλιγγιώδης υποβάθμιση της παιδείας, σε όλα τα κλιμάκια, κατά τη μεταδικτατορική περίοδο και ιδίως κατά την τελευταία οκταετία, ώθησε στα έσχατα αυτή τη διεργασία «εκφελλαχισμού» του ελληνικού πληθυσμού.

 

Ένα από τα χειρότερα χαρακτηριστικά αυτής της μάζας είναι η έλλειψη και έκλειψη κάθε αίσθησης συνέχειας και διάρκειας, κάθε παράδοσης και μνήμης παρελθόντος. Στοιχείο αλληλένδετο προς την αήθεια και την αμεταφυσικότητα μιας μάζας που δεν έχει πια ήθη και έθιμα –οργανικά αλληλένδετα προς βιωμένες κλίμακες αξιών και αίσθηση ταυτότητας, παράδοσης και ιδιοπροσωπίας- και για την οποία τιμή, ελευθερία, ηθική, αξιοπρέπεια, ακόμη και το έγκλημα και η κακουργία, δεν έχουν νόημα ή σημασία και δεν αποτελούν κριτήριο και γνώμονες στάσεως και συμπεριφοράς.

 

Κατά τα τελευταία έτη είδαμε τη μάζα αυτή, στερημένη κάθε ηθικής εγερσιμότη τας, να μένει ασταθής –ενίοτε συναινούσα ή και επιδοκιμαστική και καταφάσκουσα ακόμη- εμπρός σε κρούσματα διαφθοράς και διαρπαγής εκ μέρους φορέων εξουσίας (και του «εποικοδομήματος» γενικά). Την είδαμε να αδιαφορεί ή και να συναινεί στην ίδια την εκμετάλλευση και καταλήστευσή της. Σαν να έχασε ακόμη και το σκίρτημα και τα αντανακλαστικά της αυτοσυντήρησης.

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις