Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Οι καλοί φίλοι είναι σαν το καλό κρασί.
1818 αναγνώστες
Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011
21:36

Στη ζωή μου ευτύχησα να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους. Πολλοί με ενθουσίαζαν, λιγώτεροι πάλι με γοήτευαν, συχνά μέχρι σημείου πλάνης, οι πολλοί πέρασαν αδιαβάθμητοι, ενώ τέλος λίγοι βαθμολογήθηκαν με κακό βαθμό. Ο λόγος ήταν μια εκ φύσεως καλοπροαίρετη στάση που είχα για τους ανθρώπους. Δεν συγχωρούσα πραγματικά, όμως  με μια θυμόσοφη διάθεση έλεγα αυτά συμβαίνουν στη ζωή.  

Περνώντας τα 50 βρέθηκα να κάνω πάλι έναν απολογισμό.  Το αποτέλεσμα απογοητευτικό. Εχθρός της συμβατικότητας προτιμούσα να ξεκόβω διακριτικά παρά να συντηρώ πεθαμένες καταστάσεις. Ποιός το κάνει άλλωστε; Η αποθήκη των φίλων σχεδόν άδεια.

Οι φίλοι όμως υπάρχουν. Κι αν δεν το γνωρίζουμε, η ζωή έχει το τρόπο της να μας το θυμίσει.

Έτσι έγινε και με εμένα. Ένα φοβερό τροχαίο και τρεις μήνες στην εντατική μου το έδειξαν. Κάποιοι εμφανίστηκαν απρόσμενα μετά απο χρόνια. Το ίδιο σιωπηλά ξαναέφυγαν χωρίς να θέλουν να εισπράξουν την οφειλόμενη ευχαριστία. Οι καινούργιοι, γιατί μια περιπέτεια σε φέρνει με δύμαμη κοντά σε ανθρώπους, και όσοι απ τους παλιούς μου απέμειναν εκφράζουν αυτά που έμαθα τα δύσκολα χρόνια. Έχοντας φτάσει κοντά στο τέρμα έμαθα να εκτιμώ εξίσου τα πιο απλά με  τα πιο περίτεχνα αρκεί να έχουν κάποια ουσία, κάποια σχέση με την πραγματική ζωή.

Μα πάνω απ΄όλα απολαμβάνω το αντάμωμα με παλιούς γνωστούς  που κι αυτοί όπως και εγώ έχουν αρχίσει να γερνάνε.  Πολλούς τους βρήκα ξαναχτίζοντας κυριολεκτικά τη ζωή μου. Άνοιξα παλιές ατζέντες, είπα εδώ είμαι, πιο ζωντανός παρά ποτέ.  Είναι αλήθεια πως το Facebook με έφερε κι αυτό κοντά σε πολλούς.

Κι αν κάτι απολαμβάνω είναι που μπορώ να δώ πώς σκέφτονται, πως αντιδρούν όχι μόνο στα μεγάλα αλλά και στα μικρά, κυριώς στα μικρά. Και τι ευτυχία  Θεέ μου, όταν τους βλέπεις να γερνάνε όμορφα, να έχουν την πατίνα και τη μεστή γεύση του χρόνου. Σαν το παλιό κρασί πρέπει να απολαμβάνουμε το δώρο αυτό. Τους φίλους που ακόμα και μακριά τους χαιρόμαστε, αφού η αύρα τους δεν υπακούει στο περιορισμό του χώρου,  της απόστασης και του χρόνου.  

Δεν είμαστε μόνοι!

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

14/12 10:36  σεβαστη
...όταν μετά από χρόνια ,συναντήσεις κάποιον και συνεχίσεις την κουβέντα από το σημείο που την άφησες ,αυτός είναι φίλος.
Ανωμαλία; Μόνο τέτοιους φίλους έχω.
15/12 03:25  bartok
Συμφωνώ! Και απ' ότι θυμάμαι μου έχει συμβεί...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις