Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Οι χειραφετημένοι εργάτες του Βόλου, ο νόμος του "δίκιου" της σ. Αλέκας και ο ύπνος του αστικού κράτους.
2480 αναγνώστες
Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012
18:17

Μετά απο τους εμπόρους του Κατάκολου ήρθε η ώρα των εργατών της Χαλυβουργίας στο Βόλο να αντιταχθούν στην ταξική βούληση του ΠΑΜΕ- ΚΚΕ.

Οι μεν έμποροι του Κατάκολου μπορεί να ήσαν μικροέμποροι άρα μικρομεσαίοι αστοί ή μικροαστοί, και έτσι να εξηγείται ο αντεπαναστατικός τους κατήφορος, εμποδίζοντας τις "συνεπείς δυνάμεις" να απομονώσουν για μια ακόμη φορά την χώρα, αποκλείοντας το λιμάνι,  ώστε να μην κατέβουν οι τουρίστες ενός μεγάλου κρουαζιερόπλοιου. Απλή λογική θα μου πείτε.

Τέλος πάντων το φαινόμενο της αντιδραστικής - αντεπαναστατικής συμπεριφοράς των μικροαστών το έχει αναλύσει ο Βλαδίμηρος Ίλιτς Ουλιάνωφ. Οπότε έστω και ήττημένο το κινημα ήταν  δικαιωμένο, αφού δικαιολογείται η απώλεια μιας μάχης απο τα σχετικά επαναστατικά συγγράμματα.

Όμως εδώ συντροφισσα Αλεξάντρα - Αλέκα   Βισαριόροβιτς Τσουκασβίλι έχουμε  εργάτες της βαριάς βιομηχανίας.

Η καρδιά της εργατικής τάξης.

Αυτοί που δένουν νυχθημερόν το ατσάλι.  

Είναι αυτοί, που φύσει και θέσει μπορουν να αντιληφθούν, ότι τα συμφέροντά τους τα εκφράζεις εσύ, η κεφαλή της πρωτοπορίας  του εργατικού κινήματος.

Και ω της φρίκης, το ηττημένο συνδικάτο φέρει το όνομα του πρόωρα χαμένου συζύγου και  συντρόφου σου στη ζωή και στον αγώνα.

Ευτυχώς όμως Αλέκα μου η  ζωή έχει τη δική της νομοτέλεια, όχι τη δική σου.  

Και οι άνθρωποι έκαναν το αυτονόητο. Ξωπέταξαν (όπως θάλεγες και συ) τους αυτόκλητους ηγέτες απο πάνω τους.  

Την ώρα που το αστικό κράτος δεν έκανε τίποτε.

Την λύση των προβλήμάτων τους θα τι βρούνε μόνοι τους. Χωρίς "καθοδήγηση".

Κανείς δεν νομίζει ότι δεν έχουν αιτήματα ή προβλήματα. Αλλά όπως φάινεται απέκτησαν μυαλό και  δική τους βούληση. Ή μάλλον πάντα είχαν αλλά αποφάσισαν να το διαχειριστούν μόνοι τους.


Νάναι τάχα η αντιδραση αυτή των εργατών της Χαλυβουργίας ένα σημάδι ότι οι πολίτες παίρνουν την τύχη τους στα χέρια τους; Μακριά  από πάτρωνες και καθοδηγητές μακριά  απο παραδοσιακές, φθαρμένες και διεφθαρμένες πολιτικές δυνάμεις. 

Λέτε οι βιομηχανικοί εργάτες είναι η πρωτοπορία;

και παρακάτω η είδηση

 

Τοπικά

Επίθεση Χαλυβουργών κατά ΠΑΜΕ και ΚΚΕ

2012-01-18 - 21:25:20

 

Σοβαρές καταγγελίες για «μισθοφόρους διαδηλωτές»

Νέα επίθεση κατά του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ από το Σύλλογο Εργαζομένων στη Χαλυβουργία .

Οι Χαλυβουργοί του Βόλου επισημαίνουν πως η παραγωγική διαδικασία συνεχίστηκε απρόσκοπτα και χωρίς προβλήματα, παρά τις προχθεσινές κινητοποιήσεις του τοπικού Συνδικάτου, στη δύναμη του οποίου το Σωματείο της Χαλυβουργίας δεν ανήκει και καταγγέλλουν ότι παραποιείται η αλήθεια όταν το «Μήτσος Παπαρήγας» μιλά για εκατοντάδες απεργούς όταν στην προχθεσινή 24ωρη απεργία η συμμετοχή δεν έφτασε ούτε διψήφιο ποσοστό.

«Πάνω σε ένα ισχυρό «ανάχωμα», αναφέρεται στην ανακοίνωσή τους- που το έχτισε η ατσάλινη θέληση των Χαλυβουργών του Βόλου και σύσσωμη η τοπική Κοινωνία που βρέθηκε στο πλευρό τους και τους ενίσχυσε ηθικά, αλλά και αγωνιστικά, συντρίφτηκαν οι πολιτικές επιδιώξεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ, να αποκομίσουν κομματικά κέρδη, πάνω στο κουφάρι άλλης μιας ντόπιας βιομηχανίας.

Δυστυχώς για τους σχεδιαστές των.. .μεγάλων επαναστάσεων πάνω στο δράμα ολόκληρων εργατικών οικογενειών και μιας περιοχής που δίνει τη μάχη της επιβίωσης, για να μην υπάρξουν άλλη ΒΙΟΣΩΛ, ΚΟΝΤΙ, ΚΑΝΑΚΗΣ, ΒΜΤΕ, κ.ά, αυτές οι επιδιώξεις τους δεν τους βγήκαν.

Ούτε οι «στρατιές» των κομματικών...εφέδρων, που συνέρρευσαν από κάθε μεριά της Ελλάδας, έξω από τα δυό εργοστάσια της Χαλυβουργίας, ούτε το σύμφυρμα των κομματικών στελεχών τους (κάθε βαθμίδας και ιεραρχίας, που ξεκινούσε από την τοπική ΝΕ του ΚΚΕ και έφτανε ως τα υψηλότερα κοινοβουλευτικά δεκανίκια τους!), ούτε η μαθητιώσα νεολαία, που παρουσίασαν ως...εργατιά, μπόρεσαν να ανακόψουν την ισχυρότατη θέληση των εργαζόμενων της Χαλυβουργίας να μην παρασυρθούν από τις ντουντούκες τους, αλλά να υπερασπισθούν το ψωμί τους και το δικαίωμα αυτής της περιοχής να μη θρηνήσει άλλα εργοστασιακά κουφάρια.

Και όταν είδαν και απόειδαν, ότι και οι δυο κομματικές τους φιέστες (μέσα σε λίγες μόνο μέρες) δεν απέφεραν τα προσδοκώμενα, οι αγωνισταράδες του ΚΚΕ, κατέφυγαν -σε τι άλλο;- στη γνωστή τακτική της κατασυκοφάντησης, των ύβρεοον και των αήθων ανακοινώσεων, παρουσιάζοντας -κατά τα αλήστου μνήμης σταλινικά πρότυπα- κάθε μη... Κουκουέ, ως συνεργάτη των βιομηχάνων, εχθρό της εργατικής τάξης, και άλλες τέτοιες παρωχημένες μπαρούφες, που βαρέθηκαν οι άνεργοι και τα θύματα της ισοπεδωτικής τακτικής τους, ακόμη και στους δικούς τους χώρους, να ακούν!

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, το γεγονός, ότι ένας τέτοιος «επαναστάτης» τους, αφού εκπλήρωσε την κομματική εντολή του, και ξεδίπλωσε κατά την ημέρα της κηρυχθείσας 24ωρης απεργίας από το Συνδικάτο Μήτσος Παπαρήγας τα κομμουνιστικά λάβαρα έξω από τη Χαλυβουργία, εμποδίζοντας τους συναδέλφους να πιάσουν δουλειά, το απόγευμα ο ίδιος έσπασε την απεργία, πηγαίνοντας, στα μουλωχτά στη δουλίτσα του, για να μην στερήσει από τα δικά του παιδιά το.. .ψωμί τους! Το γνωστό, δηλαδή, «μπρος παιδιά, πίσω Χαρίλαε», και αυτή τη φορά σε όλο το μεγαλείο του! Με τη διαφορά, όμως, πως αυτή τη φορά τα «παιδιά» ξύπνησαν και δεν τρώνε πια κομμουνιστικά φούμαρα, αλλά δίνουν τη μάχη τους χωρίς χρώματα, χωρίς πατροναρίσματα και χωρίς «κομματικά αφεντικά» για να τους πληρώνουν τα χαμένα τους μεροκάματα. Ελπίζουμε το πάθημα και η γενική κατακραυγή που ξεσήκωσαν μετά τους... λεονταρισμούς τους, να τους γίνει μάθημα. Εάν όχι, εμείς εδώ είμαστε για να τους απαντήσουμε ξανά, υπερασπιζόμενοι οι ίδιοι και για λογαριασμό μας τα δικά μας ζητήματα! Δυστυχώς για το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ, η Χαλυβουργία του Βόλου δεν αποδεικνύεται «πεδίον δόξης λαμπρόν». Ας βρουν αλλού επιχειρησιακό χώρο για να μαζώξουν... κουκιά. Στο «ατσάλι» θα ξανασπάσουν τα μούτρα τους...»

 

Ταχυδρόμος, Πανθεσσαλική Εφημερίδα

Σχόλια

20/01 08:32  cornelsen
"Χειραφετημένοι εργάτες" ή αλλιώς "Ύμνος στους απεργοσπάστες"...
20/01 17:49  σεβαστη
Πολύ μονόπλευρο το άρθρο,δεν έχει την καλύτερη φήμη, ως εργοδότης, η γνωστή Χαλυβουργία.
Για το ΠΑΜΕ έχει δίκιο ,πρώτα ξεκίνησε η απεργία και μετά ..έφθασε το ΠΑΜΕ.
21/01 12:44  nhad
Ένα από τα καλύτερα άρθρα για το θέμα. Οι μόνιμοι υπερασπιστές αιμοσταγών δικτατόρων (Στάλιν, Μάο, Βιντέλα και δε συμμαζεύεται), οι στυγνοί εργοδότες (Ριζοσπάστης) που απολύουν εργάτες και τους δίνουν τους μισούς μισθούς απ' αυτούς που διατυμπανίζουν ότι είναι δίκαιοι, αυτοί που θεωρούν ότι το τι είναι αλήθεια το ορίζει το κόμμα άρα μπορούμε να προβάλλουμε ως αλήθεια τα πιο χοντρά ψέματα, αυτοί που με το ζόρι (κυριολεκτικά) ορίζουν τις απεργίες (θυμηθείτε τη στάση του ΠΑΜΕ σε απεργίες που δεν ήθελαν να κάνουν οι ναυτικοί), βρήκαν επιτέλους κάποιους που δεν ανέχονται τον αυταρχισμό τους. Μπράβο στους εργάτες που αποφασίζουν μόνοι τους για τη στάση τους.
23/03 14:27  vasilisl
είστε εκτός τόπου και χρόνου, μιλάτε για οικονομικά και πολιτικά ζητήματα ενώ δεν βλέπετε πέραν της μύτης σας! είστε τραγικοί στις εκτιμήσεις σας και αξιολύπητοι!
εκτός όλων των επιχειρημάτων που είναι πέρα για πέρα συκοφαντικά προς το ΚΚΕ και την κ. Παπαρήγα, και αναδυκνείουν την νοημοσύνη αμοιβάδας που διαθέτετε, δεν μπήκατε καν στον κόπο να διασταυρώσετε τα πιο απλά, ότι το συνδικάτο μετάλλου της Μαγνησίας πήρε το όνομα του από την πατέρα του Θανάση Παπαρήγα, και πεθερό της κ. Παπαρήγα! Ο Μήτσος Παπαρήγας υπήρξε συνδικαλιστικό στέλεχος του ΚΚΕ μέλος της ΚΕ, με καταγωγή από το Βόλο και όντας εργάτης εκλέχθηκε γ.γ. της ΓΣΕΕ και δολοφονήθηκε μέσα στο κτίριο της ασφάλειας αθηνών το 1946. Θέλοντας να τιμήσουν την μνήμη αυτού του ανθρώπου που έδωσε την ζωή του για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων, το συνδικάτο πρόσθεσε το όνομα του! Τελειώνοντας δανείζομαι μια φράση από την απολογία του Μπελογιάννη στο στρατοδηκίο το 1952, "κύριοι όταν σκηνοθετήτε μία υπόθεση να προσέχετε τις λεπτομέρειες"
25/03 19:22  vasilisl
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις