Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Το τρισυπόστατον της Αριστεράς και οι τρείς ιεράρχες της.
1048 αναγνώστες
Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012
12:04

 

σημείωση : Το κειμενο αυτό γράφτηκε στην ημερομηνία που φαίνεται στην ανάρτηση. Προσπαθησα να το επικαιροποιήσω μετά τις εκλογές της 17 Ιουνίου 2012.

Η Αριστερά και η Εκκλησία είχαν πάντοτε πολλά  κοινά. Εκτός της ανάγκης θεμελίωσής τους πάνω σε  δογματικές αληθειες υπήρχαν και άλλα  όπως μια επιβεβλημένη κοινοτική συμπεριφορά ή συμπεριφορά ομάδας που εθελουσίως(;) αναγνώριζε την σοφία στους  επικεφαλής.

Σχετικά με το δόγμα είχε χαρακτηριστικά  μιλήσει  καποτε ο επιφανής θεωρητικός του ΚΚΕ Δ.Σάρλης (καπετάν Αχιλλέας) και διευθυντής του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών  για τις "αυταπόδεικτες αλήθειες του Μαρξισμού"!  Που  πρακτικά σήμαινε ότι ο Ιστορικός Υλισμός είναι ορθός και απομένει να δούμε την επαλήθευσή του.

Άλλωστε ο ευαγγελισμός της αταξικής κοινωνίας περιγράφονταν στο γνωστό άσμα "Μαύρα μαλλιά, μαλιά κοράκου χρώμα"   στο στίχο "Θάρθουν καιροί καιροί ευτυχισμένοι, σκλάβοι δεν θάναι τότε οι λαοί, θα ζούμε τότε πια αδελφομένοι σε μια ελεύθερη μαρξιστική ζωή"!   Το έιδαμε.

Η σοφία του κόμματος πάλι,  είτε στηριζόμενη στον Δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, είτε σε άλλες διαδικασίες, όπως ακτιφ στελεχών, ύπαρξη ιδεολογικού υπευθύνου σε όλες τις βαθμίδες και στην ύπαρξη διαφωτιστών, ήταν κι αυτή αδιαμφισβήτητη.  Μια άλλη εκδοχή του καθ΄ημάς δημοσιοϋπαλληλικού "ξέρει η υπηρεσία"

Αυτά βέβαια συνέβαιναν στην μήτρα του κινήματος που ήταν το Κομμουνιστικό κόμμα, αν και παλεψε με αυτά και το ΚΚΕ εσωτερικού. Γρήγορα όμως το δεύτερο προσπάθησε να βρεί άλλες ισορροπίες. Το ότι δεν το κατάφερε το κρίνουμε εκ του αποτελέσματος.

Για πολλά χρόνια η αναεωτική αριστερά ετεροπροσδιοριζόταν.

Με την κατάρρευση όμως του Σοβιετικού μπλόκ αρχισαν τα δύσκολα. Το ευαγγέλιο της άλλης - ανθρώπινης εκδοχής- του σοσιαλισμού έπρεπε να σταθεί με κριτική του καπιταλισμού και του αστικού συστήματος και όχι με μια εύκολη καταγγελία της κακής εφαρμογής του σοσιαλιστικού ιδεώδους. Τα ερωτήματα που αφορούσαν θεμελιώδεις ανθρώπινες ελευθερίες, όπως αυτή της έκφρασης, της ιδιοκτησίας (και σε ποιό βαθμό) , της ελευθερίας δράσης ατομικής και συλλογικής, για να πω τις βασικότερες, έπρεπε να απαντηθούν θωρακίζοντας το θεωρητικό της  μοντέλο.

Για πολλά χρόνια η αναθεωρητική και συνομιλούσα με το σύστημα Αριστερά ψυχοραγούσε. Κι αν επεβίωνε τούτο γινόταν χάρις την άρνηση πολλών να δεχτούν ότι δεν βγαίνει η φόρμουλα,  αλλά και εκ του γεγονότος ότι αυτοί που υπερασπιζόντουσαν τις καριέρες τους στο χώρο, είχαν κάθε λόγο να μην τα παρατήσουν. Άλλωστε ακόμα κι αν σε εμφανίζουν σαν μέλος της πολιτικής Γραμματείας του....  έχεις κάποια ταυτότητα. "Καλύτερα δούλος στον πάνω κόσμο παρά βασιλιάς στον κάτω"

Για πολλά χρόνια  λοιπόν η Αριστερά ήταν δισυπόστατη.  Η μεν εκφραζόταν απο την εικόνα του ανθρώπου με μεγάλο σώμα, πόδια και χέρια (έκφραση μια ζωώδους βούλησης)  και η δε απο την εικόνα του ανθρώπου με τον θηριώδη εγκέφαλο αλλά αδύναμου  να εκτελέσει και την πιο απλή σωματική - βουλητική εργασία.

Για την πρώτη ίσχυε το Κ.Δ.Ο.Α  (κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια) για την δέυτερη το πιο λόγιο "το μεν πνέυμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής".

Η οικονομική κρίση, έδωσε ανέλπιστη τροπή στα πράγματα. Όσο πυροδοτούσε  ανακλαστικά τυφλής οργής τόσο ευνοούσε το τμήμα εκείνο είχε έτοιμο το θεωρητικό του οπλοστάσιο. Ετσι η άχρηστη για πολλά χρόνια θεωρία των κινημάτων κοινωνικής κριτικής επανήλθε τροποποιημένη προσφέροντας τα εργαλεία της ερνημείας του οριζόντιου φαινομένου κοινωνικής δυσαρέσκειας.  Χωρίς ακόμα να πρέπει να υιοθετήσει λαϊκίστικες κορώνες εισέπρατε αξιόλογα ποσοστά.  Σε αυτό βοήθησαν και δυνάμεις εκ του μητρικου σχήματος και παραφυάδες του, οι οποίες εισέφεραν λίγη παραπάνω μαχητικότητα στο υβριδικό αυτό σχήμα.

Κάποια στιγμή εγινε ένα θαύμα. Το Πνεύμα φωτίστηκε και με επικεφαλής τον Φώτη αποφάσισε να επιδείξει βούληση.  Προς στιγμήν κάποιοι είπαν:  επιτέλους ο εγκέφαλος θα αποκτήσει  σώμα. Ετσι η Αριστερά τριχοτομήθηκε.  Δεν διασπάστηκε όμως. Τουναντίον μπαίνει σε μια νέα φάση αλλήλοσυμπλήρωσης.  Ερχόμαστε στη σφαίρα του τρισυπόστατου.  Το λόγο έχει η εκκλησία.

 "Κατά το δόγμα, ο λόγος που ο τριαδικός Θεός είναι ένας, αν και με τρεις υποστάσεις, είναι η απουσία χώρου και χρόνου.   Ο χώρος και ο χρόνος διαφοροποιούν τις ανθρώπινες υποστάσεις μεταξύ τους, ώστε τα διαφορετικά πρόσωπα να αποτελούν διαφορετικούς ανθρώπους. Επειδή όμως ο χώρος και ο χρόνος είναι κτιστοί (δημιουργήματα του Θεού), ο Θεός δεν υπόκειται σε αυτούς, καθώς ουδεμία σχέση υπάρχει μεταξύ κτιστού και ακτίστου. (σημ.Μαικήνα κατά τον ίδιο τρόπο δεν υπόκειται και η Αριστερά στην λογική της πραγματικότητας)

Έτσι έχουμε το μυστήριο (ακατάληπτο για τους ανθρώπους) της Τρισυπόστατης Μονάδας.

Στην εκκλησιαστική ιστορία, η ταυτότητα της ουσίας και η διάκρισή της σε Τρία Πρόσωπα οδήγησε συχνά σε "αιρετικές" ερμηνείες.

Πρέπει να τονιστεί όμως πως η διαμόρφωση του δόγματος σε επίπεδο ορολογίας, δεν έχει να κάνει με περαιτέρω κατανόηση του δόγματος ή της ουσίας του Θεού, αλλά ως διατύπωση και δογμάτιση της ήδη πλήρως κατανοειθήσης υπερνοητώς δια της θεώσεως αληθείας"  

 Με κυκλικό συλλογισμό γυρνάμε δηλαδή εκεί απ' όπου ξεκινήσσμε . Στο δόγμα ή στην εξ αποκαλύψεως αλήθεια.

Με άλλα λόγια ή πιστεύουμε στην αναγκαιότητα του σοσιαλισμού σαν κλειστού συστήματος ή όχι. Ή πιστεύουμε πως ο καπιταλισμός εγγενώς φέρνει μεσα του τα μικρόβια που δημιουργούν τις κρίσεις ή όχι.   Μέση οδός δεν υπάρχει. Μπορούμε βέβαια να συνεχίσουμε να λέμε "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός" .   Η τελεολογία με άλλο πρόσωπο.

Η προσφατη στάση του πνευματικού κομματιού της Αριστεράς, της Φωτισμένης, μας επιβεβαιώνει πως είτε θα βρει τελικά τη θέση της μέσα στο τριαδικό  σχήμα ή θα μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο. 

Το πνεύμα, η ψυχή (συναίσθημα) και το σώμα (η βούληση)  είναι εδώ.  Ο Φώτης , ο  Αλέξης και η Αλέκα  σαν νέοι τρείς Ιεράρχες εκφράζουν την ίδια Ιδέα με το δικό τους τρόπο.  Μοιάζουν ή διαφέρουν; Οι ίδιοι το αρνούνται το δεύτερο. Λογικό άλλωστε.  "Διαμάχη κόμματος καυγάς περί παπλώματος" έλεγε ένα παλαιό σκωπτικό άσμα απο την ιστορική διάσπαση του ΚΚΕ το 1968.    Κατα τη γνώμη μου όμως μοιάζουν  γιατί δεν έχουν απαντήσει στο βασικό : Δέχονται τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου σαν πραγματικά και υπαρκτά  ή όχι.  

Φοβάμαι όμως ότι δεν θέλουν.  

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

Σχόλια

28/01 22:32  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Οι θεράποντες ιατροί του γράφοντος έχουν απαγορεύσει (μεταξύ άλλων) την ενασχόλησή του με το πεδίο...
Όμως, όλο και το ανιχνεύει με τη διαδικασία: "Νύκτωρ, Λάθρα και Υιός"...
Ιδίως όταν σε επίπεδο τπικής κοινωνίας οι <Στελεχάρες> της ΔΗΜΑΡ, αναλαμβάνουν το "έργο κατεδάφισης" όσων επί 30ετία εκείνος "δόμησε"...
Αρνούμενοι δε να ανατρέξουν ακόμη και εις τα κείμενα στρατηγικής του ΚΚΕ εσωτερικού...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις