Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η εθνική μας απέχθεια για την αλήθεια των αριθμών και η άρνηση της πραγματικότητας.
943 αναγνώστες
Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012
22:19

 

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την συμβολή της  πάλαι ποτέ Εθνικής Στατιστικής  Υπηρεσίας στην ωραία αλλά ψευδή εικόνα που δίναμε στους Ευρωπαίους εταίρους. Όταν πρωτοαποκαλύφθηκε, ως άλλοι Σπαρτιάτες επιτιμήσαμε εαυτούς, όχι για το ψεύδος, αλλά για  το γεγονός της αποκάλυψης, ότι δηλαδή είμαστε ψεύτες.

Μετά απο μια περίοδο, πάνε τωρα χρόνια, που λέγαμε  το πρωτότυπο αντεπιχείρημα “μα αφού και άλλες χωρες μαγειρεύουν τα στοιχεία τους”, περάσαμε στην φάση της συνεργασίας των κυβερνήσεων μας με τους “μεγάλους “ ή “κακούς” καταγγέλοντας την προηγούμενη κυβέρνηση ως ψεύτρα και λαμβάνοντας δήθεν μέτρα, εξασφαλίζοντας για τον εαυτό τους  το φωτοστέφανο του καλού παιδιού.

Πλην όμως οι συνεχιζόμενες σπατάλες ανάγκασαν τους “μεγάλους” να κοιτάξουν τι έκαναν με τα στοιχεία οι άτακτοι μικροί﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ία τεκμηριώνω απόψε, ετορις 15 Νοεμβρί. Αυτό δεν εμπόδισε τον Γιωργάκη τον Β τον ...(η ιστορία δεν έχει κατασταλάξη στον αρνητικό χαρακτηρισμό που θα του δί﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ία τεκμηριώνω απόψε, ετορις 15 Νοεμβρώσει) να κυκλοφορεί διεθνώς λέγοντας ότι διοικεί μια χώρα απατεώνων, προσπαθώντας να εξαιρέσει  τον εαυτό του απο την καθολικότητα της κατηγορίας.

Στην πραγματικότητα το μόνο που έκανε ήταν να εξωθήσει τους "άλλους, τους ξένους", που σιγά σιγά εμείς είχαμε πάψει να λέμε εταίρους, να προσπαθήσουν να ανακαλύψουν τι στο καλό συμβαίνει, τι ήταν αλί﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ία τεκμηριώνω απόψε, ετορις 15 Νοεμβρήθεια και τι ψέμα;

Η προσωπική μου άποψη είναι πως το κακό επίπεδο της τήρησης στοιχείων απο τη χώρα μας, οφειλόταν σε μια εγγενή αδυναμία μας και απέχθεια, αυτή  της γνώσης της πραγματικότητας.

Αφού είμαστε καλοί και ωραίοι γιατί να κοιταχτούμε στον καθρέφτη;  

Ο καθρέφτης σε οδηγεί σε μια  ενοχλητική  αντικειμενικότητα. Αυτό το ξέρουν όλοι οι χοντροί ανθρωποι. Το ίδιο και η ζυγαριά, που και αυτή δίνει ποσοτικές πληροφορίες.

Στην ενόχληση της ποσοτικά μετρήσιμης αλήθειας, αντιτάσσουμε την δική μας ποιοτική εκτίμηση, την οποία  συχνά λέμε πολιτική επιλογή.

Η απέχθειά μας προς την τήρηση στοιχείων φαίνεται απο το κείμενο που σας δίνω . Προέρχεται απο  άρθρο του περιοδικου   “Το ημερολόγιο του Σκώκου” που κυκλοφορούσε απο το  1885 έως το 1918!     Περιοδικό γενικής ύλης, πρόβαλε γενικά θέματα πάντα με γνώμονα την θετική επιμορφωτική συνεισφορά. Έτσι το 1887 ο Κωνσταντίνος Σκώκος αποφάσισε να προβεί σε μια καινοτόμο για περιοδικό της εποχής  δράση, δηλαδή στη συλλογή στοιχείων με σκοπό την κατ΄έτος δημοσίευση πινάκων με στατιστικά στοιχεία.

Στο κείμενό του με τίτλο "Δημόσιαι Πληρωμαί" που  σας παραθέτω διεκτραγωδεί τις προσπάθειές του και την τύχη τους. (ηλεκτρονικό αρχείο Πανεπιστημίου Πάτρας http://xantho.lis.upatras.gr/test2.php?art=10758

 Δυστυχώς  όπως φαίνεται απο το σημείωμά του , όχι μόνο δεν υπήρχαν στοιχεία αλλά απουσίαζε και η διάθεση να βρεθούν αυτά.

Προτείνει  νομοθετικά μέτρα προς αντιμετώπιση του ελλείμματος πληροφόρησης, και ζητάει απο την κοινωνία να στηρίξει την προσπάθεια αυτή. Βλέπετε πάντα υπήρχαν άνθρωποι που πίστευαν και ήλπιζαν.

Στο τέλος του κειμένου διαπιστώνει  πως η  χώρα μας:  “καθυστερεί εις τους πίνακας της διεθνούς στατιστικής , παρέχουσα ατελεστάτας μονομερείς  και τραγελαφικάς πολλάκις πληροφορίας εξ ών οι εν Ευρώπη στατιστικολόγοι  πορίζονται  άδικα και πάντη εσφαλμένα  περι ημών συμπεράσματα.”

Τότε η έννοια της στατιστικής αφορούσε την εικόνα προς τα έξω.

Δυστυχώς όμως  130 χρόνια μετά πάλι τους έξω αφορούσε. 

Καμία σκέψη για επίγνωση δική μας, του που πάμε και πως πάμε. Όχι επειδή μας το ζητάνε οι άλλοι αλλά επειδή το χρειαζόμαστε εμείς.  

Δυστυχώς αυτό πληρώνουμε σήμερα με τον πιο δραματικό τρόπο. Και δυστυχώς πάλι όχι όλοι.

 

ΜΑΙΚΗΝΑΣ

 

 

 

 

 

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις