Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Οι προοδευτικοί, η μπλόφα της πολιτικής ορθότητας και χαμένη μας γενιά.
887 αναγνώστες
Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012
23:57

Ένας καλλιτέχνης του  θεάτρου του τραγουδιού  διδάσκει…  O Ιταλός Giorgio Gaber,  ψευδώνυμο του Giorgio Gaberscik  ήταν μια πολυσύνθετη καλλιτεχνική  φιγούρα. Τραγουδοποιός, ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, μουσικός, τραγουδιστής, δημιούργησε το δικό του είδος του θεάτρου με τραγούδι. Καμία σχέση με το stand up commedy ή το μιούζικαλ, έστηνε μια αφήγηση με τραγουδι, ερμηνεύοντας κυριολεκτικά τον χαρακτήρα που αφηγείται κάθε φορά.  Ψηλός με έντονο πρόσωπο και χαρακτηριστικές κινήσεις των χεριών, υποστηρίζει το λόγο του κειμένου του.

Λόγος μεστός, πικρός, ανατρεπτικός και καυστικός, χωρίς ωστόσο να βγάζει γέλιο με χυδαίο τρόπο. Παρακολουθώντας τον σε τρία μικρά βίντεο βλέπουμε την πορεία ενός προβληματισμένου ανθρώπου.  Χωρίς ίχνος στράτευσης, αλλά με πολύ αγάπη σχολιάζει την ανάγκη να παίρνουμε θέση αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα “τι τελικά πιστεύουμε;”

Στα παρακάτω  γιουτουμπάκια που ακολουθούν θα δούμε τις μεταμορφώσεις αυτές  όπως και ομοιότητες με τα καθ’ημάς.

Ηταν κάποιος κομμουνιστής…

Ο κομφορμιστής

Η δική μου γενιά έχει χάσει…

Κι αν στο τελευταίο βίντεο υπάρχει πίκρα, πάλι με αγάπη το κάνει.

 

 

Οι ομοιότητες με την γείτονα χώρα σκοτώνουν…

ΜΑΙΚΗΝΑΣ


Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις