Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Επιστολή θυμού αλλά και διαπιστώσεων απο υψηλό στέλεχος του ιδιωτικού τομέα
1093 αναγνώστες
Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012
07:45

Πήρα απο ένα καλό φίλο μου, στέλεχος σοβαρής εταιρίας του ιδιωτικού τομεα, αλλά και με αξιολογότατη εθελοντική δράση στο χώρο του περιβάλλοντος, την παρακάτω επιστολή. Την απήθυνε σε μια μικρή ομάδα αποδεκτών με οποίους θέλησε να μοιραστεί σκέψεις και θυμό.  (οι επισημάνσεις δικές μου)

Τον ευχαριστώ

Η αναδημοσίευσή της υποχρεωση μου.

Μαικήνας

 

Αγαπητοί φίλοι καλησπέρα,

 

  Αυτές τις ημέρες ξεχείλισε το ποτήρι με άλλη μία σταγόνα από μέτρα και όπως φαίνεται όχι την  τελευταία.

  Πιστέψτε με έχω σοκαριστεί από το μέγεθος των μέτρων αλλά και από τον τρόπο, που λαμβάνονται, ιδίως τους τελευταίους μήνες.

 

  Πρώτα κτυπήθηκαν οι  «τεμπέληδες και ρουσφετολόγοι»   δημόσιοι υπάλληλοι, λες και έφταιγαν μόνο αυτοί για το κατάντημα της δημόσιας διοίκησης.

  Το τρομακτικό ήταν ότι η κοινή γνώμη στην χώρα μας ήταν αναφανδόν εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων και πολύ εύκολα και θα έλεγα και με χαιρεκακία, δέχτηκε τα μέτρα εναντίον τους.

Τότε μάλιστα έλεγαν ότι δεν θα πειραχτεί ο ιδιωτικός τομέας, που δεν έχει σχέση με τις δημόσιες δαπάνες.

Μετά όμως θυμήθηκαν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και  των ελληνικών επιχειρήσεων και προχώρησαν σε σχέδια για την τόνωσή της.

Και έτσι ήρθε και η σειρά του ιδιωτικού τομέα.

 

Τώρα όμως, που ήρθε η σειρά των περισσοτέρων του ιδιωτικού τομέα, τα πράγματα αντιμετωπίζονται με δέος και με μεγάλη αδράνεια θα έλεγα.

 

Αγαπητοί φίλοι έχω ζήσει τις πολύ καλές περιόδους των εργασιακών σχέσεων.

Την πλήρη ανάπτυξη του προστατευτικού δικτύου των εργαζομένων με την καλύτερη εφαρμογή αλλά και εμπλουτισμό των Γενικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Πολλά δίκαια δικαιώματα για τους εργαζόμενους κερδήθηκαν με κοινωνικούς αγώνες. Και αναφέρομαι στο δικαίωμα στην ετήσια άδεια, στην άδεια μητρότητας, στο επίδομα αδείας, στα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων και όχι  στον 13ο και 14ο μισθό, όπως πονηρά μιλάνε πολλοί, δημιουργώντας σύγχυση, κυρίως στους ξένους, στην αποζημίωση απόλυσης κ.α.

Και βέβαια δεν αναφέρομαι στις  σκανδαλώδεις παροχές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ και στις κρατικές (??) τράπεζες, αναφέρομαι στον καθαρά ιδιωτικό τομέα.

 

Επειδή στην πατρίδα μας δεν υπάρχει κουλτούρα συνεργασίας και συνεννόησης μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων αποτελούσαν ανάχωμα στις αδηφάγες προθέσεις των εργοδοτών ( όχι όλων αλλά δυστυχώς των περισσοτέρων, κυρίως στον χώρο των βιοτεχνιών κ.α.) . Τώρα πλέον ο εργαζόμενος είναι μόνος και απροστάτευτος από την πολιτεία και πρέπει να διαπραγματευτεί, χωρίς καμία προϋπόθεση, χωρίς όρους και κανονισμούς τον μισθό του και την εργασιακή του σχέση. Και αυτό όσο αφορά τους νέους  αλλά και τους ανειδίκευτους εργάτες  είναι ακόμα πιο τραγικό,  καταστροφικό αλλά και απολύτως άδικο.

 

 

Σήμερα έμαθα ότι προχωράνε και πέρα από την κατάργηση των ΣΣΕ. Πάνε να καταργήσουν την αποζημίωση αδείας, την ετήσια άδεια κ.α.

Έχουν κόψει ήδη τα περισσότερα κοινωνικά επιδόματα και έχουν μειώσει στα 360 ευρώ το επίδομα ανεργίας.

Έχουν καταργήσει τις περισσότερες φοροαπαλλαγές και πάνε να καταργήσουν εξ ολοκλήρου το αφορολόγητο ποσό για το δικαίωμα σε μία αξιοπρεπή ζωή.

Έχουνε ήδη μειώσει, σε απίστευτο βαθμό και τους μισθούς.

Αλήθεια γιατί να πάει να δουλέψει κάποιος για 460 ευρώ καθαρά στο χέρι, όταν τα χρήματα αυτά δεν του φθάνουν ούτε για τα έξοδα μιας εβδομάδας. Αυτή η κατηγορία εργαζομένων μάλλον θα οδηγηθεί στην μαύρη εργασία, που θα τους αποφέρει κάτι παραπάνω αλλά με τις γνωστές επιβαρυντικές συνέπειες στα ταμεία και στα έσοδα του κράτους.

Ξέρετε παλιά το επιχείρημα για να μην είσαι στην μαύρη εργασία ήταν κυρίως τα ένσημα, που έχανες και ειδικά το δικαίωμα στην σύνταξη. Τώρα γιατί να πληρώνει κάποιος ένσημα, για ποια σύνταξη και για ποια περίθαλψη.

Τώρα δε, που καταργήθηκαν σχεδόν όλες οι φοροαπαλλαγές, οι χαμηλόμισθοι καλούνται να πληρώσουν, τουλάχιστον 700 ευρώ τον χρόνο, ενώ πριν ο βασικός μισθός ήταν αφορολόγητος.

 

Όλα ισοπεδώνονται με οδοστρωτήρα και τα σωματεία, που με τόση  μαεστρία τόσα  χρόνια απαξιώθηκαν από την πολιτεία αλλά και αυτοκαταργήθηκαν στις συνειδήσεις των εργαζομένων, είναι αδύναμα να αντιδράσουν.  Τόσα χρόνια ασχολούμενοι οι συνδικαλιστές με άσχετα πράγματα ή μάλλον σχετικά με τα δικά τους και μόνο ατομικά και συντεχνιακά  συμφέροντα, δεν είχαν τον χρόνο να ασχοληθούν με τα τρέχοντα θέματα και δεν πήραν χαμπάρι την επερχόμενη λαίλαπα και αιφνιδιάστηκαν εξ ολοκλήρου (εκτός και αν ήταν και αυτοί μέρος του όλου εγχειρήματος).

 

Αναρωτιέμαι γιατί αγαπητοί μου φίλοι τόσο μίσος απέναντι στους εργαζόμενους;  Γιατί τόση βιασύνη στα μέτρα λιτότητας ή πείνας όπως θα έλεγε και το ΚΚΕ ; (σ.σ ο φίλος μου δεν ειναι ΚΚΕ)

Γιατί όλη η Ευρώπη τρέχει να διαλύσει ό,τι φιλεργατικό υπάρχει ακόμα ζωντανό, στα κράτη μέλη της. Η επίθεση  δεν αφορά μόνο στους εργαζόμενους στην Ελλάδα αλλά στους εργαζόμενους όλης της Ενωμένης Ευρώπης των Λαών ?????.

Είναι τυχαίο ότι και οι 26 χώρες της Ε.Ε. κυβερνώνται από νεοφιλελεύθερα καθεστώτα ; ( Η Ελλάδα του Παπαδήμου είναι ακόμα σε μία ενδιάμεση προς τα δεξιά κατεύθυνση  και από ότι φαίνεται εκεί θα καταλήξει μετά τις εκλογές).    

Μήπως η βιασύνη των Ευρωπαίων ηγετών να τελειώνουν με τα δικαιώματα των εργαζομένων έχει σχέση με την αναμενόμενη αλλαγή στην Γαλλία ;

Έχει σκεφθεί κανείς  πόσα χρόνια θα κάνουμε να ξαναδούμε αύξηση στον μισθό μας  - σύνταξή μας ή καλυτέρευση του βιοτικού μας επιπέδου.

 

Μπορεί πολλοί έλληνες να ήσαν συνδαιτυμόνες στο φαγοπότι της εξουσίας, αλλά και άλλοι πολλοί δεν ήσαν.

Η διάλυση του κοινωνικού ιστού, για την οποία κόπτονται οι πολιτικοί μας χωρίς όμως να ενδιαφέρονται πραγματικά,  θα μας οδηγήσει σε κοινωνικές συγκρούσεις και πιθανόν σε έκτροπα, που από ένα σημείο και μετά θα είναι και δικαιολογημένα.

Πως περιμένουμε να αντιδράσει ο μακροχρόνιος άνεργος οικογενειάρχης, όταν ενώ δεν έχει τα προς το ζην, του ζητούν να πληρώσει έκτακτες εισφορές.

Η βλακεία στους κρατούντες έχει εξελιχθεί σε πρώτο εθνικό κίνδυνο. Λιγότερο κινδυνεύουν τα εθνικά μας θέματα και η κυριαρχία μας από τους Τούρκους και περισσότερο από τους διοικούντες ( έξω και έσω ).  

 

 

Τέλος αγαπητοί φίλοι είμαι ήδη δικαιούχος σύνταξης από το ΙΚΑ. Δουλεύω ασταμάτητα και πολύ σκληρά επί σαράντα συναπτά χρόνια.

Έχω πληρώσει και έχω ανταποκριθεί  στο ακέραιο, σε όλες μου τις υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος.  

Έκανα τον προγραμματισμό μου και τα σχέδιά μου για την ημέρα της συνταξιοδότησής μου  αλλά άλλες οι βουλές των κρατούντων. Τώρα μου λένε πάρε μία μειωμένη σύνταξη  και να λες και ευχαριστώ και να παρακαλάς το θεό να την έχεις και αυτή.

Έχουν τινάξει στον αέρα την ζωή την δική μου και της οικογενείας μου. Οι πολυετείς προσπάθειές μου για αξιοπρεπή ζωή κατά την μετά το τέλος της εργασιακής μου καριέρας ζωής, πήγαν χαμένες και από εδώ και πέρα καλούμαι να ζήσω εγώ και η οικογένειά μου, μία ζωή κατά πολύ κατώτερη αυτής που έζησα μέχρι τώρα αλλά και αυτής  που σχεδίαζα για την τελευταία περίοδο της ζωής μου.

Και βέβαια όλα αυτά που αναφέρω παραπάνω αφορούν και άλλους πολλούς συμπολίτες μας.

 

Κλείνοντας ανοίγω ένα άλλο θέμα, που θα το συζητήσουμε σύντομα και αυτό.

Το θέμα αυτό είναι η Ενωμένη Ευρώπη και ο τρόπος λειτουργίας της.

Ποια είναι η θέση και οι  αρμοδιότητες της ευρωβουλής. Ποιος είναι ο ρόλος του Ρόμπαϊ και της Άστον. Ποιος είναι ο ρόλος  των επιτρόπων και του συμβουλίου των ηγετών των ευρωπαϊκών χωρών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εκδημοκρατιστεί  άμεσα. Δεν είναι δυνατόν να αγνοούνται οι απόψεις και οι προτάσεις των εκλεγμένων ευρωβουλευτών και να υπερισχύουν αυτές των διορισμένων επιτρόπων και των εκπροσώπων των τραπεζών και των αγορών.

 

Αυτά και έπεται συνέχεια γιατί η αγανάκτηση και ο θυμός συνεχώς μεγαλώνουν.

 

Φιλικά

(το όνομά του)

 

 

 

 

 

  

 

Σχόλια

08/03 09:32  cornelsen
Όπως λέει και ο φίλος σου «η κοινή γνώμη στην χώρα μας ήταν αναφανδόν εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων και πολύ εύκολα και θα έλεγα και με χαιρεκακία, δέχτηκε τα μέτρα εναντίον τους». Η κοινή γνώμη όμως δεν έβλεπε πολλά πράγματα:
α) Οι μισθοί των ΔΥ δεν ήταν υψηλότεροι του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Για του λόγου το αληθές, το 2007 οι 795.950 αμειβόμενοι από το Δημόσιο (όχι μόνο οι ΔΥ) στοίχισαν 15,69 δις€ δλδ 19.717 κατά μ.ο. ο καθένας. Αφαιρώντας τις κρατήσεις για ασφαλιστικές εισφορές το μέσο φορολογητέο εισόδημα ήταν 17.150€. Ομοίως, το 2010 το αντίστοιχο ποσόν ήταν 18.220€.
β) Οι περισσότεροι πολιτικοί που όλα αυτά τα χρόνια δεν ενδιαφέρονταν μόνο για την πάρτη τους αλλά και για τα μεγάλα αφεντικά αυτής της χώρας –για τα οποία υπέγραψαν μάλιστα και τα Μνημόνια.
γ) Ωραία λογική: «έλεγαν ότι δεν θα πειραχτεί ο ιδιωτικός τομέας». Άρα, δεν περνάνε ότι μέτρα θέλουν; «Μακριά από τον κwλο μου κι όπου θέλει ας είναι».
δ) Κανείς δεν σκέφτηκε ότι «λιγότερο κράτος» σημαίνει μικρότερες συντάξεις, χειρότερες υπηρεσίες, πιο φτωχά νοσοκομεία και σχολεία;
ε) Κανείς δεν σκέφτηκε ότι το ΔΝΤ εφαρμόζει τα ίδια μέτρα σε όποια χώρα και αν πάει;

Με τέτοιες λογικές φίλε μου οι εργαζόμενοι ΔΕΝ μπορούν να έχουν μέλλον. Κάποιοι το κατάλαβαν. Ελπίζω να μην είναι αργά.
08/03 10:27  nhad
Το κείμενο δείχνει τον προσανατολισμό του από τις πρώτες φράσεις, ξεκινώντας με την έκπληξη του συντάκτη σχετικά με την αγανάκτηση της κοινής γνώμης κατά των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι είναι ευσυνείδητοι και αξίζουν τα χρήματα που παίρνουν ως μισθό. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι η δυσλειτουργία της δημόσιας διοίκησης δεν οφείλεται στο ότι με κάποιο τρόπο εκεί έχουν παρεισφρύσει όλοι οι τεμπέληδες. Για να υπάρχει όμως τέτοια αγανάκτηση, η οποία υπήρχε πολύ πριν κάθε είδους μνημόνιο, σημαίνει ότι πάρα πολλοί Έλληνες (εξαιρείται άραγε ο φίλος σου, αγαπητέ Μαικήνα;) έχουν συναντήσει σε συναλλαγές με το δημόσιο αγενείς, τεμπέληδες, ανίκανους και παραδόπιστους δημόσιους υπαλλήλους. Δεν έχουν συναντήσει αυτούς που δε συναλλάσσονται με το κοινό, όπου το ποσοστό των τεμπέληδων είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Για τα άλλα, όπως την απίστευτη μείωση στο βασικό μισθό, δε μπορώ παρά να συμφωνήσω. Δυστυχώς το κράτος απομυζά και την τελευταία ικμάδα της ελληνικής οικονομίας για να καλύψει τους μισθούς των κηφήνων που πεισματικά κρατάει στους κόλπους του. Και για να γίνω πιο σαφής, γνωρίζω καλά δημόσια υπηρεσία όπου 6 υπάλληλοι είναι στο ψυγείο (αυτοί που δε φαίνονται που γράφω παραπάνω), άλλοι 2 κάνουν δουλειά που αντιστοιχεί στο 1/20 δουλειάς υπαλλήλου (μετρημένα!), 3 δουλεύουν χαλαρά, 3 δουλεύουν πολύ καλά και μία δουλεύει 12 ώρες τη μέρα. Α, και 3 υπάλληλοι με σύμβαση (έληξε και των τριών) δούλευαν πάρα πολύ καλά και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν.
Ο κ. Ρέππας υποσχέθηκε ότι θα μειώσει τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων μειώνοντας (= απολύοντας) αυτούς που έχουν σύμβαση, και όχι τους άλλους. Εύγε!
08/03 11:00  cornelsen
"το κράτος απομυζά και την τελευταία ικμάδα της ελληνικής οικονομίας", "για να καλύψει τους μισθούς των κηφήνων"
Όταν θα σού πάρουν το σπίτι ίσως να καταλάβεις ότι αυτά που γράφεις είναι απλώς η προπαγάνδα όσων καταχρέωσαν την χώρα και των δανειστών-συνεργατών τους.
http://cornel.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=36569&blid=95
08/03 11:27  Μαικήνας
αγαπητέ NHAD
Ο φίλος μου μόνο ΚΚΕ ή Συριζα δεν είναι. Εχει δουλέψει στην καρδια του ιδιωτικού τομεα και μάλιστα των μεγάλων αλλά και μεσαίων εταιριών . Μάλιστα έχει μεταφέρει την τεχνογνωσία του αυτή στον τομέα των εθελοντικών οργανώσεων προωθώντας μαζί με άλλους το τρίπτυχο λογοδοσία διαχειριστική διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα και ελεγξιμπτητα - αξιολόγηση του παραγόμενου αποτελέσματος. Το λέω για τι η κραυγή του έιναι ελέυθερη ιδεολογικών ή πολιτικών βαρών.
08/03 14:43  nhad
Αγαπητέ Μαικήνα, δεν αμφιβάλλω, εξ άλλου το είχες γράψει. Αναρωτιέμαι όμως για ποιο λόγο έτυχε και δεν είναι καθόλου δυσαρεστημένος όπως οι υπόλοιποι Έλληνες με την απόδοση πάρα πολλών δημοσίων υπαλλήλων.
09/03 08:43  Μαικήνας
Αγαπητέ NHAD
Σε διαβεβαιώ πως είναι. Αν δεν το αναφέρει ρητά ίσως δεν έγινε εκ προθέσεως. Οπως μου ειπε ο ιδιος στο τηλέφωνο το κειμενο αυτό γραφτηκε σε συνθήκες ελεγχόμενου θυμού. Σαν στέλεχος εταιρίας που υποστηριζει προγράμματα βελτιστοπόιησης των διαδικασιών και διαχείρισης των ανθρωπίνων πόρων έχει βρεθεί να προσπαθεί να εισαγαγει βέλτιστες πρακτικές σε εταιρίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα που αν και εισηγμένες στο ΧΑΑ εντουτοις κυριαρχουνται απο τη λογική του δημοσίου. Οι εμπειρίες του είναι αποκαρδιωτικές. Προσωπικά κράτησα την κραυγή της απόγνωσης ενός σκληρά εργαζομενου του ιδωτικού τομέα ο οποίος προσπαθεί να μην δαιμονοποεί μονομερώς. Άλλωστε και στον ιδιωτικό τομέα δεν έχουν εμπεδοθεί οι βέλτιστες πρακτικές. Τα ελλέιμματα έιναι και πολιτισμικά άρα καθολικά. Πιο απλά απο οργάνωση πάσχουμε.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις