Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Τι να σου κάνω Νίκο Ago. Η δημοσιογραφία δεν φέρνει μετάλλια.
1331 αναγνώστες
Σάββατο, 19 Μαΐου 2012
13:50

Εσύ δεν ήσουνα εδώ όταν ο Χουάν Ραμόν κατόπιν πιέσεων του προέδρου της ομάδας του απέκτησε ελληνική καταγωγή. Βρέθηκε λέει ένας προγονός του μετανάστης στην Αργεντινή με το όνομα Πουμπλής.

Τότε όμως ήτανε δεκαετία του ΄70.  

 

Τα χρόνια πέρασαν, ο κόσμος ήλθε πάνω κάτω, όχι μόνο ο δικός σου αλλά και ο δικός μας. Τα σύνορα άνοιξαν, η οικονομία έγινε το εύκολο μέτρο πολλών πραγμάτων αλλά και ανθρώπων. 

 

Εμείς αξιωθήκαμε να κάνουμε Ολυμπιακούς αγώνες, τους καλύτερους πιστεύουμε, και τους αγνότερους.  Εσύ αναζητώντας μια καλύτερη τύχη πέρασες τα σύνορα, που άλλωστε εμείς ανοίξαμε και ήλθες εδώ. 

 

Όπως και εσύ , έτσι κι άλλοι, χρόνια  φίλοι μας, εγκαταστάθηκαν, δούλεψαν κάνοντας μάλιστα δουλειές που εμείς δεν  κατέχαμε καλά.  Ο Βαγγέλης φερ΄ειπείν έπαιζε εξαιρετικό τσέλο, ο Αλέξανδρος βιολί.  Μπήκαν σιγά σιγά σε μια ορχήστρα.  Παράλληλα πηγαινοερχόντουσαν στην επαρχία για να διδάσκουν σε περιφερειακά Ωδεία.  

 

Απέκτησαν  ΑΦΜ.  Αγόρασαν σπίτι.  Πλήρωναν φόρους.  Τα παιδιά τους μίλαγαν ελληνικά.  

 

Πάντα όμως έβρισκαν μπροστά τους την ακαμψία της διοίκησης , αφού δεν υπήρχε κάποιος πρόεδρος (ΠΑΕ εννοείται) να πιέσει.  Βλέπεις , εσείς δεν διακρινόσαστε σε μαζικής αποδοχής αθλήματα.  

Τι τα θέλεις, η πένα και η κλασσική μουσική δεν εκστασιάζουν τα πλήθη.

 

Ούτε είσαστε τα εύκολα θύματα.  Πολλές φορές σκύβατε, αλλά με αξιοπρέπεια. Ποτέ δουλικά. Κι αυτό κάποιοι το έβλεπαν  με κακό μάτι.

 

 

Μόνη μας ελπίδα, η περιπέτειά σου να μας  κάνει πιο σοβαρούς. Να αρχίσουμε να εξετάζουμε το άτομο και όχι συλλήβδην τις ομάδες.  

 

Κι όταν μάθουμε να αξιολογούμε κάθε έναν  άνθρωπο ξεχωριστά, θα κάνουμε ένα βήμα πιο πέρα απο το τσουβάλιασμα ανθρώπων με συνοπτικές διαδικασίες.

 

Είτε είμαστε κατά, είτε υπέρ. 

 

 

Λες να τα καταφέρουμε;

 

Σχόλια

21/05 01:01  Mogadishu
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις