Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


Η Λεωφόρος του Πουθενά.
2877 αναγνώστες
Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012
12:50

    Εχθές το πρωί βρισκόμουνα στην Παιανία για να παρακολουθήσω ένα σεμινάριο εναλλακτικής οικονομίας, που διοργάνωναν κάποιοι φίλοι. Παρά την καλή μου γνώση του υπολοίπου Αττικής, η χωροταξία και ο πολεοδομικός σχηματισμός, μετεξέλιξη της παλιάς προσφυγικής γειτονιάς, με οδήγησαν σε μία περιοχή που απουσίαζε εντελώς κάθε έννοια τετραγωνισμένου οδικού δικτύου, παρότι αυτό αντισταθμιζόταν από μια ποικιλία όψεων και κήπων που ξεφύτρωναν αναπάντεχα μπροστά μου.        

Ατυχώς για μένα η αγωνία της έγκαιρης προσέλευσης δεν με άφηνε να χαρώ την άναρχη ποικιλότητα, τεκμήριο μιας ανυπότακτης νοοτροπίας, ορατής άλλωστε και στα προεκογικά δρώμενα. Η περιπλάνηση ομως ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Είτε απο επιλογή, είτε απο ανάγκη, αν ο περιπλανόμενος διαθέτη στοιχειωδώς την ικανότητα της ενσυνείδητης παρατήρησης (κριτική σκέψη το λέγαμε παλιά εμείς οι "προοδευτικοί" ) μπορεί να ανακαλύψει ή να δεί πράγματα που αντανακλούν μια γενικότερη κατάσταση ή συμπυκνώνουν πολλές καταστάσεις μαζί.

Πράγματι οι απεγνωσμένες μου προσπάθειες να βρεθώ σε κάποιο μέρος που να βγάζει σε κάποιο σημέιο απ΄ όπου θα μπορούσα να ανακτήσω τον προσανατολισμό μου,  με έφεραν στο τέρμα ενός κατηφορικού μικρού δρόμου περιστοιχισμένου απο ποικιλία δένδρων και φυτών προφανώς αυτοφυιών και όχι χάρις την φιλοπεριβαλοντική δράση κάποιου τοπικού αρχοντα. Ο μικρος αυτός κατήφορος κατέληγε σε κάτι που εμοιαζε με πρόσφατα κατασκευασμένη  οδό πλάτους ικανού να διέλθουν δύο φορτηγά.

Η αποκάλυψη ιχνών του πολιτισμού σε κάποιον που εχει αρχίσει να  αισθάνεται ότι βρίσκεται μακριά του, όσοι μάλιστα απο εσάς έχετε περάσει μέρες ολόκληρες σε ορειβατικούς μαραθωνίους, συνοδεύεται απο αισθήματα ανακούφισης και χαράς.

Χωρίς άλλη σκέψη και χωρίς ίχνος σκεπτικού έστριψα αριστερά αφού θεωρούσα ότι το σημείο στο οποίο ήθελα να πάω, κοντά στο Μουσείο Βορρέ, βρισκόταν προς τα εκεί. Μετά από 50 μέτρα  η πλατιά αυτή οδός, θα μπορούσα να την πώ λεωφόρο, τελείωνε, εκτός αν ήσουνα κάτοχος οχήματος ειδικών δυνατοτήτων. Αυτόματα έκανα επι τόπου στροφή και σκέφτηκα ότι πιθανά εκρεμμεί κάποια απαλλοτρίωση, προεξοφλώντας μάλιστα ότι η οδός προς την σωτηρία θα ήταν απο την αντίθετη πλευρά. Πέρασα  την διασταύρωση με τον μικρό δρόμο που με έφερε ώς εκεί και συνέχισα προς την άλλη πλευρά. Περί τα 100 μέτρα παρακάτω η λεωφόρος οδηγούσε και απο εκεί σε χωράφια. Αδιέξοδο;

Τότε αστραπιαία πέρασαν απο τα μάτια μου μπροστά όλες οι ενέργειες που προηγήθηκαν για να κατασκευαστεί αυτή η μικρή τυφλή λεωφόρος, η οποία μάλιστα, αν θυμάμαι καλά, είχε και πεζοδρόμιο πληρώντας όλες της προδιαγραφές.

Πόσες συζητήσεις για την ανάπλαση της περιοχής, πόσες συσκέψεις, πόσες διαβεβαιώσεις για την αταλάντευτη βούληση της δημοτικής αρχής να αναβαθμίση την συγκεκριμένη περιοχή, πόσες διοικητικές ενέργειες για την εξασφάλιση των κονδυλίων και τέλος πόσος κόπος για να διενεργηθεί ο διαγωνισμός, να βρεθεί ο μειοδότης  και να γίνει το έργο;

Τι άραγε συνέβη και δεν προχώρησε;

Αποχαιρετώντας την Λεωφόρο του Πουθενά και παίρνοντας πάλι πίσω τον μικρό ανηφορο τούτη τη φορά, δεν μπόρεσα να μην κάνω  κάποιες πικρές σκέψεις. 

Όπως και οι γέφυρες που απεικονίζονται  στο ευρώ, χάσκουν μετέωρες στο αριστερό μερος του χαρτονομίσματος, δεξιά υπάρχει η Ευρώπη, έτσι και τούτη η  οδός συμβολίζει την αφροσύνη με την οποία διαχειριστήκαμε την ευρωπαϊκή μας ευκαιρία.  Αν και θα μπορούσαμε απευθυνόμενοι στους ευρωπαίους εταίρους μας και παραφράζοντας την πασίγνωστη ρήση του ευτραφούς Θόδωρου  εκλεγόμενου στην ευρύτερη περιοχή του περί ο λόγος κατασκευαστικού θαύματος να τους πούμε : "μαζί τα ξοδέψαμε".

Καλή μας τύχη 

Ραντεβού μετά της εκλογές

 

Σχόλια

12/07 20:25  nhad
Αγαπητέ Μαικήνα, σε πεθυμήσαμε! Είσαι καλά;
14/07 21:35  Μαικήνας
Φιλε NHAD

Καλά είμαι Εδώ και καιρό γράφω σε ένα άλλο blog sto TAR μουσική περιοδικό με αφορμή την κιθάρα http://www.tar.gr/content/ όπου πάλι γράφω και σαν ΜΑΙΚΗΝΑΣ αλλά και σαν Γιώργος Λιγνός
Αισθάνομαι ότι λιγοστεύουν αυτά που μπορούμε να πούμε. Ισως και εγώ μίλαγα πολύ. Αναρωτιέμαι αν τελικά αυτός ο τρόπος μας οδηγέι κάπου;
Πρέπει όμως να πώ ότι έπεσα και στην παγίδα του facebook αλλά και εκεί βλέπει κανέις το φαινόμενο των παραληλων μονολόγων . Δεν ξέρω που θα μας βγάλει όλο αυτό;
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις