Τα χαΐρια μας εδώ.
Πολιτισμικό και κατ'ανάγκη πολιτικό παρατηρητήριο
Λίγα λόγια για εμένα
Ο Μαικήνας κατά κόσμο Γιώργος Λιγνός προερχόμενος απο τη γεννιά των μπουάτ και των πρώτων μαζικών φοιτητικών συνελεύσεων μετά τη δικτατορία, και ηθικός συναυτουργός σε πολλές απο τις ευγενείς πλάνες που κακοφόρμισαν με ευθύνη άλλων και μας έφεραν εδώ που φτάσαμε, πιστεύει σε όλα αυτά που μπορείτε να διαβασετε σε τουτο το βλογότοπο. Απεχθάνεται το ανεξέλεγκτο συναίσθημα αν και χολερικός απο φύση και φυσικά την καπηλεία του ανθρώπινου πόνου που οδηγεί τους πάσχοντες στην αγκαλιά των πάσης φύσης ψευδοπροφητών
Σύνδεσμοι


" Άμες δέ γ΄έσσόμεθα πολλώ κάρρονες" ή πως χτίζουν τη δική τους εποποιία
19805 αναγνώστες
Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015
15:51

Αν κάτι με στοιχειώνει  πέρα από αναλύσεις, εκτιμήσεις για τις αντοχές των παικτών  και θεωρίες παιγνίων είναι η αναδρομή στον ψυχισμό της Αριστεράς, ιδιαίτερα δε των άκαπνων επαναστατών.

Όταν μεγαλώνεις  ακούγοντας ιστορίες για  εκείνους που δεν υπέγραψαν  την περίφημη δήλωση που τους ζητούσαν οι νικητές του Εμφυλίου, είτε απο προσωπικό γινάτι είτε απο το φόβο μην στιγματιστούν απο το Κόμμα, το δεύτερο όμως  δεν στο έχουν πεί ποτέ, όταν έχεις   συγγενείς που πλήρωσαν βαρύ τίμημα, όταν μπαίνοντας στον κλειστό κόσμο των οργανώσεων της Αριστεράς γνωρίζεις πολλούς απο τους πρωταγωνιστές ή δευτεραγωνιστές της μακρινής εκείνης εποχής,  χτίζεται μέσα σου το δέος για το φορτίο που η γενιά των πατεράδων και των παπούδων της Αριστεράς κουβάλησε.

Άλλες φορές με αξιοπρέπεια κι άλλες φορές με  εκπτώσεις ή ακόμα χειρότερα με  εγκληματικές συμπεριφορές ,  που κι αυτές απομένει σε εσένα να τις ανακαλύψεις κατεβάζοντας απο το βάθρο αυτούς που κάποτε  λάτρεψες, κι ας παλεύεις μέσα σου να βρείς ένα τρόπο να συμβιβάσεις την παράλογη πίστη τους σε ένα ανθρωποφαγικό κόμμα, κρατώντας αποσπασματικά τη γοητευτική φιγούρα του Ν. Μπελογιάννη με το γαρύφαλο και του Πλουμπίδη που  πεισματικά αρνήθηκε να δεί την αλήθεια της προδοσίας απο το ίδιο του το Κόμμα.

Τα κουκουλώνεις λοιπόν άρον άρον και  προχωράς κρατώντας την μακριά ιστορία των αγώνων, λες και για τις συμφορές  δεν υπάρχουν φταίχτες και όλα τα σχέδια  είναι σε μια πελώρια ιστορική εκκρεμότητα και απλά  περιμενουν  να εκπληρωθούν.

Κλείνεις τα αυτιά σου και τα μάτια σου. Κι εκεί που το 1989 γκρεμιζόταν ευτυχώς αναιμακτα το Σοβιετικό μπλοκ και μαζί του το κομμουνιστικό ευαγγέλιο εσύ επιλέγεις να πάς σε αυτούς που δεν άκουσαν το βρόντο. 

Ο κόσμος που χτίστηκε μετά το 1989 δεν ήταν ρόδινος. Ομως εσύ αναζητούσες καθαρές απαντήσεις. Μεγαλωμένος με το Μανιχαϊκο μοντέλο του  πολεμιστή του Καλού εναντίων των δυνάμεων του σκότους προσπάθησες με ξαναστήσεις μια δική σου θεωρία, ένα κράμα  θυμού και αγανάκτησης  για την αδικία,  καταγγελίας , επαναστατικού τσαμπουκά, ανάκατα με τακτικισμούς , ελιγμούς κια όλα αυτά  χωρίς να απαντήσεις αν το θεωρητικό υλικο των παπούδων σου ήταν της προκοπής  ή όχι.

Μέσα απο μια  πλειοδοσία καταγγελίας και υπόσχέσων, εκμεταλλευόμενος τα τραγικά λάθη αλαζονείας και φαυλότητας των αντιπάλων σου ή του συστήματος   όπως για χρόνια το έλεγες,  άρχισες σιγά σιγά να χτίζεις το αφήγημά σου.

Όμως σε στοιχειώνει το γεγονός οτι δεν δοκιμάστηκες κι εσύ. 

Έτσι αποζητάς απελπισμένα   να αποδείξεις οτι είσαι  κι εσύ λεβέντης και ήρωας.

Αισθάνεσαι βαρύ το φορτίο της ιστορικής ευθύνης. 

Μόνο που η Ιστορία για σένα  βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που τα ερμηνεύεις με ρομαντική διάθεση. 

Μιλάς για ηθικά πρωτεία  και ανεκπλήρωτα οράματα.

Ζείς στο κόσμο της φαντασίας κι είσαι πρόθυμος να ρισκάρεις  τα πάντα γιατί αυτή θα είναι η στιγμή της προσωπικής σου δικαίωσης. 

Νοιώθεις ασφάλεια απο αυτούς που σε  κοιταζουν με ελπίδα. 

Επιτέλους  θα περασεις κι εσύ στη χορεία των αγωνιστών και των ηρώων.  

Ήρθε η ώρα να πείς το δικό σου :  "  "Aμές δέ γ' εσσόμεθα πολλώ κάρρονες"  (εμείς θα γίνουμε καλύτεροί σας)

Την ιερή σου μανία φοβάμαι  κι αυτήν προσπαθω να κάνω ορατή σε πολλούς αφελείς που σε ακολουθούν.

Η ζωή ήταν πάντοτε γεμάτη useful idiots.

Το ξέρω καλά  γιατι  έχω υπάρξει κι εγώ στη ζωή  μου τέτοιος , πολλές φορές.

Βλέπεις οι ιδέες έχουν τη δική τους γοητεία.

Η εφαρμογή τους όμως   είναι ζόρικη και καμιά φορά προκαλεί πολύ πόνο σε πολλούς.

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Είμαστε πτωχευμένοι. Αλλοι λένε "μας πτώχευσαν" κι άλλοι "πτωχεύσαμε"
Εκτός απο τα λεφτά τελείωσαν τα ψέματα, τα άλλοθι, τα ελαφρυντικά και οι συμψηφισμοί
Τα θύματα πολλά. Πάνω απ όλα οι άνθρωποι. Ακολουθούν οι θεσμοί και οι δομές.
Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων;
Είναι όμως θέμα δομών;
Ή είναι θέμα τρόπου σκέψης ;
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις